geceninkizi

Fark etmeyecekler bile bir gün gittiğimi. Ne izimi, ne sızımı fark etmeyecekler. Ve yine gülecekler? Ve yine sevecekler. Alkış tutacak yalancı eller yalan gönüllere. Bilmeyecekler. Fark etmeyecekler bile bir gün gittiğimi. Belki bir duvar dibinde susacağım yapayalnız? Ya da bir çocuğun kalbinde çığlık çığlığa. Çiçekler olmayacak etrafımda? Her yan kuru toprak Görmeyecekler. Fark etmeyecekler bile bir gün gittiğimi. Kimin kahkahası umursamayacak beni kim bilir Ya da?. Kimin gözyaşından süzüleceğim usulca? Çevirecekler yüzlerini Gizleyecekler. Fark etmeyecekler bile bir gün gittiğimi. Unutulacak acılarım. Unutulacak sancılarım? Artık yüzüme yalandan gülmeyecekler. Unutacak beni dost sandıklarım. Adım hatırlanmayacak meclislerinde Umursuzca ?O kimdi? ? diyecekler.

Ben yalnız aşkların kadınıyım. Tek başıma severim. Karşılık beklemeden. Tek başıma söylerim şarkımı. Tek başıma ağlarım çok zaman. Kendim silerim gözyaşlarımı. Hasret ilmeğini dolayıp boynuma Tek başıma söndürürüm yürek yangınlarımı Ey sevgili? Uzaklar sevmeme engel değilki?

Keşke gitmeseydin. Aşıkları aşka kırdırıyorlar sen yokken. Kalpleri taş olmuş insanlar O taşlarla eziyor sevdaları Şen kahkahaları çınlıyor her yerde. Her yerde sahte bir bayram havası. Kan gölüne dönmüş sevdaları Hiç sevemedim oldum olası. Keşke gitmeseydin. Gitmeseydin de Dur deseydin bu cinayete. Bak? Elleriyle öldürüyorlar aşkı. Ve kanıyla yıkıyorlar ellerini. Kurban ediyorlar masumiyeti ihanete.. Keşke gitmeseydin. Gidişlerini sevemedim bir türlü. Bu sıralar Daha bir dokunuyor yokluğun Kara şövalyeler katlederken kara sevdaları En çok sevdana? En çok sana ihtiyacım var bu savaşta. Unutma? Bir ikimiz kaldık aşkın kahramanları

Hep satır araları var doldurulması gereken. Bir bitişin önsözüdür yazılan. Bir gidişin gerçek yüzüdür. Dudaklarımda yarım kalmış bir tebessüm. Bu yürek önyargılarının hükümlüsüdür. Yine de gözlerinin izdüşmündeyim. Karanlık ilmek ilmek işlerken yokluğunu Farklı bir boyut kattım geceme. Şimdi? Senden kalan anılarımla yüzleşmekteyim. Bu defa? Son sevda kırıntıları içimde kalan. Hasretin varlık içinde bir yok olma durumu. Merak etme .. Kabullendim çoktan.. Bu gözyaşları postmodern bir ayrılığın dışavurumu

Kendi ellerimizle öldürdük Aşk denen masumiyeti. Unuttuk? Bir köşeye bıraktık ? Yinede yetinmedik. Aldattık? Kirlettik ihanetlerle. Gözümüzü kırpmadık. Yalvardı bize aşk? Ağladı.. Duymadık. Çırpındı? Ellerinden tutup kurtarmadık. Unuttuk? Bir köşeye fırlattık. Yinede yetinmedik.

Bu gidiş sana hiç yakışmadı. Sıradan? Anlamsız? Ve, Hiç vedasız? Gözlerin sessiz Yüreğin sessiz Yüreğin cesaretsiz? Bu gidiş sana hiç yakışmadı? Kaçarak? Saklanarak? Olmamalıydı. Gelişin kadar özel olmalıydı gidişin. Cesurca yüzleşebilmeliydin vedanla. Sonra? Başın dik çekip gitmeliydin. Delikanlı gibi?

Dağıldım, İlk kez bu kadar parçalandım. Her parçam bir yere savruldu Kalbim? Sana. Nefesim? Sen gittin kalbimden. Ben bittim. Yerinde acısı var hala Yiten hayallerimin. İlk kez bencil oldum bu kadar. Seni kendime sakladım? Paylaşmak istemedim. Adın dudaklarımda bir şarkı hala. Ama kimseye söylemedim.

Yaşamak ölmekten daha ağır bir ceza İçimde hasretin yanarken. Başka kollarda, başka kalplerdesin Seni kollarımda isterken? Canımın istediğinde öpebilmek varken Sana uzakta kalmak yakıyor beni?

Bugün dünden daha kötüyüm. Her gün hasret daha çok büyüyor. Büyüyor ayrılık içimde Eziyor ruhumu insafsızca Bugün dünden daha kötüyüm. Sen geliyorsun aklıma. Dünden daha fazla aşığım. Dünden daha fazla yalnız. Bu gün dünden daha kötüyüm. Kabullenmek zor geliyor yokluğunu. Gerçekleri görmek acı veriyor. Düşünemiyorum bile ellerin olduğunu. Bugün dünden daha kötüyüm. Daha fazla istiyorum seni. Daha fazla özlüyorum. Hala bir umut içimde? Her şeye rağmen seni bekliyorum.

Ne zamanın kırıkları bunlar. Bu gözyaşları ne zamandır buradalar. Görüyorum? Ben her şeyi biliyorum. Kimden saklanıyor ki hatıralar. Gidiyorsun? Ruhumu acıta acıta çıkıyorsun içimden Bıraktığın boşlukta kayboluyorum. Kan ağlıyor senden arda kalanlar Ağlıyorum. Oysa ? Dudaklarında ölesim vardı benim. En çok kalbindi istediğim. Susuyorum? Hala resmin elimde? Hala şuursuzca özlüyorum.. Lütfen... Beni affet? Ben bundan daha az sevemiyorum

Biz iki kişiyiz. İki sevdalı yürek İki hayalciyiz. Yağmurlarla ağlar Kuşlarla şarkı söyleriz. Biz iki kişiyiz. Sevdikmi tam severiz. İmkansızlar yoktur bizim için. Biz iki dağ İki deniz. Fırtınalar alır götürür uzaklara Depremler kavuşturur. Belki ölüme bile dur deriz.. Biz iki kişiyiz. İki sevdalı yürek İki çöl aslanı. Bazen de iki köle olur Aşka secde ederiz.

Cevapsız sorularım. Her sözüme tek cevap Suskunluk? Gözyaşlarımı istemiyorsun. Neden diyorum.. Ne önemi var? Suskunluk? Gülmek kolay mı sanıyorsun. İçim kan ağlarken. Çözümü suskunluk? Sadece seviyorum desen Yetmezmi?.

Kimse beni senin gibi sevmedi. Senin gibi dokunmadı saçlarıma. Senin gibi okşamadı Öpmedi. Senin gibi bakmadı kimse gözlerime. Hiçbir ten bu kadar yakıcı olmadı. Böylesine tutkun olmadım kimseye. Beni mutlu edemedi hiçbir aşk. Hiç kimseyi senin gibi sevmedim. Bambaşka bir dünyasın benim için. Yalnızca bana ait bir dünya. Bir dünya ki.. Her anı bir ömür sayılan. Bir dünya ki, Sevgileri denizler kadar uçsuz bucaksız, Gökyüzü kadar berrak ve aydınlık olan. Ve bu iki kişilik dünyada Ayrılık korkusu bana tek kalan.

Kendi halime bırakın beni Yas tutmak istiyorum Boşa geçen onca zamana Acıyorum? Kendi halime bırakın beni. Bitti gitti artık Dönüşü yok biliyorum. O günleri telafi için. İyi bir şeyler yapmak istiyorum.

Şimdi bir minik yelkenli olsam. Açılsam ufka doğru. Çanak tutsam dalgaların sevdasına. Sarılsam ? Sarmalansam yalnızlığın kollarıyla. Ve sen düşsen aklıma. Bir yunus olsan mesela? Can yunus. Yarim yunus? Boynuna dolanıp Kaybolsam derinliklerinde denizin. Dalga dalga Köpük küpük kaybolsam. Gözlerimi kapatsam? Ah.. Şimdi bir minik yelkenli olsam.