geceninkizi

Fark etmeyecekler bile bir gün gittiğimi. Ne izimi, ne sızımı fark etmeyecekler. Ve yine gülecekler? Ve yine sevecekler. Alkış tutacak yalancı eller yalan gönüllere. Bilmeyecekler. Fark etmeyecekler bile bir gün gittiğimi. Belki bir duvar dibinde susacağım yapayalnız? Ya da bir çocuğun kalbinde çığlık çığlığa. Çiçekler olmayacak etrafımda? Her yan kuru toprak Görmeyecekler. Fark etmeyecekler bile bir gün gittiğimi. Kimin kahkahası umursamayacak beni kim bilir Ya da?. Kimin gözyaşından süzüleceğim usulca? Çevirecekler yüzlerini Gizleyecekler. Fark etmeyecekler bile bir gün gittiğimi. Unutulacak acılarım. Unutulacak sancılarım? Artık yüzüme yalandan gülmeyecekler. Unutacak beni dost sandıklarım. Adım hatırlanmayacak meclislerinde Umursuzca ?O kimdi? ? diyecekler.

Ben yalnız aşkların kadınıyım. Tek başıma severim. Karşılık beklemeden. Tek başıma söylerim şarkımı. Tek başıma ağlarım çok zaman. Kendim silerim gözyaşlarımı. Hasret ilmeğini dolayıp boynuma Tek başıma söndürürüm yürek yangınlarımı Ey sevgili? Uzaklar sevmeme engel değilki?

Keşke gitmeseydin. Aşıkları aşka kırdırıyorlar sen yokken. Kalpleri taş olmuş insanlar O taşlarla eziyor sevdaları Şen kahkahaları çınlıyor her yerde. Her yerde sahte bir bayram havası. Kan gölüne dönmüş sevdaları Hiç sevemedim oldum olası. Keşke gitmeseydin. Gitmeseydin de Dur deseydin bu cinayete. Bak? Elleriyle öldürüyorlar aşkı. Ve kanıyla yıkıyorlar ellerini. Kurban ediyorlar masumiyeti ihanete.. Keşke gitmeseydin. Gidişlerini sevemedim bir türlü. Bu sıralar Daha bir dokunuyor yokluğun Kara şövalyeler katlederken kara sevdaları En çok sevdana? En çok sana ihtiyacım var bu savaşta. Unutma? Bir ikimiz kaldık aşkın kahramanları

Hep satır araları var doldurulması gereken. Bir bitişin önsözüdür yazılan. Bir gidişin gerçek yüzüdür. Dudaklarımda yarım kalmış bir tebessüm. Bu yürek önyargılarının hükümlüsüdür. Yine de gözlerinin izdüşmündeyim. Karanlık ilmek ilmek işlerken yokluğunu Farklı bir boyut kattım geceme. Şimdi? Senden kalan anılarımla yüzleşmekteyim. Bu defa? Son sevda kırıntıları içimde kalan. Hasretin varlık içinde bir yok olma durumu. Merak etme .. Kabullendim çoktan.. Bu gözyaşları postmodern bir ayrılığın dışavurumu

Kendi ellerimizle öldürdük Aşk denen masumiyeti. Unuttuk? Bir köşeye bıraktık ? Yinede yetinmedik. Aldattık? Kirlettik ihanetlerle. Gözümüzü kırpmadık. Yalvardı bize aşk? Ağladı.. Duymadık. Çırpındı? Ellerinden tutup kurtarmadık. Unuttuk? Bir köşeye fırlattık. Yinede yetinmedik.

Bu gidiş sana hiç yakışmadı. Sıradan? Anlamsız? Ve, Hiç vedasız? Gözlerin sessiz Yüreğin sessiz Yüreğin cesaretsiz? Bu gidiş sana hiç yakışmadı? Kaçarak? Saklanarak? Olmamalıydı. Gelişin kadar özel olmalıydı gidişin. Cesurca yüzleşebilmeliydin vedanla. Sonra? Başın dik çekip gitmeliydin. Delikanlı gibi?

Dağıldım, İlk kez bu kadar parçalandım. Her parçam bir yere savruldu Kalbim? Sana. Nefesim? Sen gittin kalbimden. Ben bittim. Yerinde acısı var hala Yiten hayallerimin. İlk kez bencil oldum bu kadar. Seni kendime sakladım? Paylaşmak istemedim. Adın dudaklarımda bir şarkı hala. Ama kimseye söylemedim.

Yaşamak ölmekten daha ağır bir ceza İçimde hasretin yanarken. Başka kollarda, başka kalplerdesin Seni kollarımda isterken? Canımın istediğinde öpebilmek varken Sana uzakta kalmak yakıyor beni?

Bugün dünden daha kötüyüm. Her gün hasret daha çok büyüyor. Büyüyor ayrılık içimde Eziyor ruhumu insafsızca Bugün dünden daha kötüyüm. Sen geliyorsun aklıma. Dünden daha fazla aşığım. Dünden daha fazla yalnız. Bu gün dünden daha kötüyüm. Kabullenmek zor geliyor yokluğunu. Gerçekleri görmek acı veriyor. Düşünemiyorum bile ellerin olduğunu. Bugün dünden daha kötüyüm. Daha fazla istiyorum seni. Daha fazla özlüyorum. Hala bir umut içimde? Her şeye rağmen seni bekliyorum.

Ne zamanın kırıkları bunlar. Bu gözyaşları ne zamandır buradalar. Görüyorum? Ben her şeyi biliyorum. Kimden saklanıyor ki hatıralar. Gidiyorsun? Ruhumu acıta acıta çıkıyorsun içimden Bıraktığın boşlukta kayboluyorum. Kan ağlıyor senden arda kalanlar Ağlıyorum. Oysa ? Dudaklarında ölesim vardı benim. En çok kalbindi istediğim. Susuyorum? Hala resmin elimde? Hala şuursuzca özlüyorum.. Lütfen... Beni affet? Ben bundan daha az sevemiyorum

Biz iki kişiyiz. İki sevdalı yürek İki hayalciyiz. Yağmurlarla ağlar Kuşlarla şarkı söyleriz. Biz iki kişiyiz. Sevdikmi tam severiz. İmkansızlar yoktur bizim için. Biz iki dağ İki deniz. Fırtınalar alır götürür uzaklara Depremler kavuşturur. Belki ölüme bile dur deriz.. Biz iki kişiyiz. İki sevdalı yürek İki çöl aslanı. Bazen de iki köle olur Aşka secde ederiz.

Cevapsız sorularım. Her sözüme tek cevap Suskunluk? Gözyaşlarımı istemiyorsun. Neden diyorum.. Ne önemi var? Suskunluk? Gülmek kolay mı sanıyorsun. İçim kan ağlarken. Çözümü suskunluk? Sadece seviyorum desen Yetmezmi?.

Kimse beni senin gibi sevmedi. Senin gibi dokunmadı saçlarıma. Senin gibi okşamadı Öpmedi. Senin gibi bakmadı kimse gözlerime. Hiçbir ten bu kadar yakıcı olmadı. Böylesine tutkun olmadım kimseye. Beni mutlu edemedi hiçbir aşk. Hiç kimseyi senin gibi sevmedim. Bambaşka bir dünyasın benim için. Yalnızca bana ait bir dünya. Bir dünya ki.. Her anı bir ömür sayılan. Bir dünya ki, Sevgileri denizler kadar uçsuz bucaksız, Gökyüzü kadar berrak ve aydınlık olan. Ve bu iki kişilik dünyada Ayrılık korkusu bana tek kalan.

Kendi halime bırakın beni Yas tutmak istiyorum Boşa geçen onca zamana Acıyorum? Kendi halime bırakın beni. Bitti gitti artık Dönüşü yok biliyorum. O günleri telafi için. İyi bir şeyler yapmak istiyorum.

Şimdi bir minik yelkenli olsam. Açılsam ufka doğru. Çanak tutsam dalgaların sevdasına. Sarılsam ? Sarmalansam yalnızlığın kollarıyla. Ve sen düşsen aklıma. Bir yunus olsan mesela? Can yunus. Yarim yunus? Boynuna dolanıp Kaybolsam derinliklerinde denizin. Dalga dalga Köpük küpük kaybolsam. Gözlerimi kapatsam? Ah.. Şimdi bir minik yelkenli olsam.

Ne çok şey bilmiyormuşum meğer. Ne çok şey öğrendim seninle. Sevmeyi bilmediğimi öğrendim mesela. Hatta hiç sevilmediğimi. Ne kadar yalnız olduğumu. Yalnızlığın ne büyük kalabalık olduğunu. Kendimi tanımadığımı öğrendim Seni tanımadan önce. Nasıl yarım yamalak yaşadığımı onca yıl. Ya da yaşamadığımı? Acı sandığım onca şeyin Aslında hiç acımadığını. Yağmuru ne çok sevdiğimi öğrendim. Geceyi ne çabuk özlediğimi. Ve? Aslında özlediğimin sen olduğunu öğrendim. Seni tanımadan önce bile.

Yine bu sabah güneşin çığlıklarıyla uyandım. Ve yine? Gözlerin çöktü içime Sessizce ağladım. Kulaklarımda elveda diyen sesin. Yüreğimde yankılanan yalnızlık. Anladım? Gündüzler gecelerden daha soğuk Ve daha karanlık. Yoksun? İçim acıyor. Cam kırıkları gibi saplanıyorsun. Bir umutla hala gözüm kapıda. Bekliyorum? Nafile? Gelmiyorsun. İlk defa? Bu defa? Olmayacak biliyorum Her yerde Çığlık çığlık unutma derken sesin Seni ararken her şeyde gözlerim. Bütün şarkılar seni anlatırken... Nasılda yanılmışım. Unuturum sanmıştım bir anda her şeyi. Belkide fark etmemişim bu güne dek Yokluğundaki karanlık işkenceyi. Şimdi? Bir başıma sonbaharımı yaşıyorum Sokaklardaki kuru yapraklar gibiyim. Dağılıyorum? Sensizlik eziyor ayaklarının altında. Çiğniyor insafsızca? Ve sen? ?Dur? demiyorsun bu yargısız infaza.

Biz seninle birbirimize benzerdik. Başka başka başlardık hep Ama her zaman aynı biterdik. Başka şarkılar söylerdik hesapta Ama hep aynıydı nakaratları. Aynı şarkının notalarıydık aslında. Farklı enstrümanlarla aynı şarkıyı söylerdik. Biz seninle birbirimize benzerdik Farklı yönlere yürüsek de Yollarımız hep kesişirdi bir yerde. Aynı ağaçta iki yapraktık Rüzgar ayırmaya çalışsa bile. Her defasında birbirimize dönerdik Biz seninle birbirimize benzerdik. İkimizde çok severdik aslında? Ama gizlerdik.. Gözlerimiz buluşurdu ara sıra Çekerdik? Korkardık fırtınasından belkide Gurura yenik düşer Sonra özlerdik.

Yüreğin yüreğimi beklesin. Yüreğimin yüreğini beklediği gibi. Kalbimin kapıları açıldı sana. Kapının önünde bekliyorum. Gel... Misafir gibi değil. Sahibi gibi...

Seni çok sevebilirdim doktor.. Hayatında hiç sevilmediğin kadar hem de. Öyle çok severdim ki Tıka basa doyardın sevdaya. Taşardı yüreğinden Köpük küpük? Çiçek çiçek? Rengarenk? Seni çok sevebilirdim doktor. Körü körüne bir savaşa girer gibi. Veya Dipsiz bir kuyuya gözü kapalı. Düşünmeden ardından gelebilirdim. Nereye gidiyoruz diye sormadan. Işıl ışıl gülerdin gözlerime Düşünmeden ellerinde ölebilirdim. Seni çok sevebilirdim doktor. Kıskanırdı sevildiğini sananlar. Öyle büyük bir ateş yakardım ki kalbinde. Cesaret edemezdi kimse yaklaşmaya. Ve? Üşürdü başka ateşlerde yananlar. Seni çok sevebilirdim doktor. Öyle çok severdim ki? Kayıtsız kalamazdın. Sen bile şaşırırdın kendine. Nerede, nasıl sevmişsin anlamazdın. Seni çok sevebilirdim doktor. Uçsuz bucaksız bir kalbim var benim. Seni çok sevebilirdim doktor. Ah bilsen? Hemde nasıl severdim?.

Kapattım penceremi. Hasreti dışarıda bıraktım. Aşk ve mutluluk, Baş köşesindeydi evimin. Kadeh tokuşturdular. Şerefime içtiler neşeyle. Coştu neşe, Tüm duvarlarımı kahkahaya boyadı. Sabahın sessizliğinde Huzurun cıvıltıları doldu odama. Uçuştular dört bir yana bahçemdeki ağacın dallarından. Güneş araladı perdemi. Yüzümü okşadı sıcacık. Gözlerimi araladım. Gülümsedim sol yanıma. Ve uzanıp sarıldım umutlarıma. Sımsıkı sarıldım sana. Günaydın sabahım.

Bir sabah uyandığında Ben olmayacağım yanında. Yastığımı okşayacaksın uyku mahmurluğunda. Bir korku düşecek içine. Evin her köşesinde arayacaksın beni. Bir cevap bekleyeceksin sesine umutsuzca. Şaşıracaksın... Anlam veremeyeceksin bu ani kayboluşuma. Sonra, Aklına gelecek bir bir Sonuçlarını umursamayıp bozduğun yeminlerin. Söylemişti diyeceksin kendi kendine. Yalanlar törpüsüdür sevgilerin. Çökecek omuzların. Birden Bir boşluk hissedeceksin Kalbinin olması gerektiği yerde. Merak etme sakın. Onu ben almış olacağım gözyaşlarımı silmek için. Onlar, Bir tek kalbini ıslatamıyorlar çünkü.

Rüzgar saçlarını okşadığında Bir ah çek sesini duyacağım ben Hasret kapıları zorladığında Hayal et, yanında olacağım ben. Gözlerin uykuya darıldığında Ben diye hasrete sarıldığında Bizim şarkımız her çalındığında Yüzünde tebessüm olacağım ben Gözlerin resmime takılı kalsın Dudağın her zaman adımı ansın Varsın yollar bizi ayırdı sansın Nerde olsan seni bulacağım ben 03.11.2009

Sen susunca, Susuyor bildiğim bütün güzel şarkılar. Sen küsünce, Yeniden yeniden başlıyor aynı korkular. Bu kavgalar neden? Ne var paylaşılacak sevdamızdan başka? Bende cevap bekleyen sorular; Sen ise küskün bakıyorsun aşka. Sanki başka bir bedende, Başka bir yürekte son bulurmu acılarımız. Biliyorum... O zaman birer yarım yürekle Yarım kalan sevdamıza ağlarız. Yinede söyle... İstemiyorsan eğer, Anılarımı alır, Kapıyı ardımdan çeker giderim. Görürsen Gözyaşlarımı bile, 'Hayır ağlamıyorum Gözüme yine sevdan kaçtı ' derim. Ben sensiz, Kimsesiz, Sana ait bir kalple uzaktan seni izlerim. Ama dön desen, Yine gel desen, Korkularım izin vermez Bu defa beni sana getirmez dizlerim. 13.08,2009

Basitleştirir mi sevdayı Basit cümlelerle anlatmak. Noktasına, ünlemine aldırmadan. Kim ne der? Ne düşünür umursamadan. İçinden geldiği gibi yaşamak. Bir çocuk saflığında kolları iki yana açıp ?Bukadaaaaarrrr? sevmek mesela. Ya da Bir kedinin sırnaşması gibi sevmek. Kendini sevdirene kadar. Peki, Basit bir sevdayı ne kadar yüceltebilir insan. Nereye kadar dayanabilir sığ yüreklere Acımadan, Kanamadan, Ne kadar taşıyabilir bu yükü sırtında. Düşe kalka Gözü kapalı nereye kadar gidebilir sevda yolunda. Tek başına? 15.04.2011