ZAMAN VE MEKAN

Kabuslar görüyorum günlerdir

korkunç ve dayanılmaz,

yüreğim çatlayacak gibi atıyor

kan ter içinde uyanıyorum uykudan

duvarlar üzerime devriliyor

tırnaklarımı etime geçiriyorum

soluksuz kalmamak için.

karanlık sınır tanımıyor, uçsuz bucaksız

savrulup gidiyorum derinliklerinde

hiçbir yörüngeye oturmadan

bir göktaşı, bir astreoid gibi

çakılmak istiyorum dünyanın kalbine

yanmadan atmosferi geçebilirsem

yada kozmik ışınlar parçalamazsa beni

çakılmak tüm şiddetimle

yok olmak pahasına yok etmek

yani bir kumar oynadığım hayatla

kaybedeceğimi bile bile.

Kara bir bulut gibi,çöküyor üzerime yokluğun

Koca bir yumruk gibi tıkanıyor boğazıma

Haykırışlarım

Tırnaklarımı bir kez daha etime geçiriyorum

Söküp atmak istiyorum içimden

Bir hayatın bitişini,

Durdurmak istiyorum ömrümün tükenişini,

Tükenmeden ve yenilmeden zamana.

Zaman ve mekan tükeniştir insan için

Akreple yelkovanın amansız yarışı

Ve bizi bir meçhule doğru sürükleyen

O hırçın çağlayanın akışı

Saydamlaştırıyor ömrümüzü, aksettikçe

Varoluşun karşıtını görüyoruz

Yok olmaya yola çıkmışız zaten

İstemesek de paralel yaşıyoruz

Zamanla ve mekanla

Sınırlanıyor ömrümüz demirden çitlerle

Oysa karşılığı sınırsız geçmeli

Tüm ansiklopedilerde

Bağlanmak özgürlüğün bittiği yerde başlar

Bağlanmak teslim olmaktır,

Teslim olmak bitmek, yok olmak

Ve kabuslar görmek yaşamın her sürecinde

Korkunç ve dayanılmaz,

Bazen tırnaklarını etine geçirmekte yetmez

Sonsuz yaşamalı hayatı insan,

Bir kuyruklu yıldızın arkasına düşüp

Çekip gidebilmeli gerektiğinde,

Gerektiğinde çıkarıp yüreğini

Derin okyanuslara atmalı

Gözlerindeki parıltıyla

Tüm gökyüzünü ışıklarla donatmalı,

Bağlanmadan yaşamalı, sonsuz ve soluksuz

Tırnaklarını etine geçirmeden,

Ve uykusunda kabuslar görmeden...