SONUÇTA ACIDIR YÖNETEN AŞKI - Nihat BEHRAM

Sevinci arıyor ve buldukça yavrusuyla suya inmiş suna gibi coşuyorsa da

sevdadan sevdaya koşarken insan sonuçta acıdır yöneten aşkı...

Gök ve toprak arasındaki boşluğun gizemli sesini topluyor

düşlerimize içimizdeki mıknatıslar istesek de unutamadığımız kimi anılar

ya da bir türlü ulaşılmayan arzularımız onların tığlarıyla örüyor ömrümüzü;

aynı yürekte aynı gece tutkunun ve nefretin anlık çırpınışları

cesaret ve korkunun izinde oynaşıyor erinç ya da keder

aynı yürekte aynı gece dönüşsüz hızıyla yarışıyor zamanın;

kınsız, duraksız geçiyor dakikalar gün bekletmeden doğuyor;

nazlanan kendini nazıyla oyalarken öpülenin,

koçulanın hazzıyla pırıltılı alarıp, tanyerinde şavkıyor ışık;

sevinç duyulduğunca harlı acı solunduğunca azgın ve aşk

- ki tanrısı da, kulu da insan - ateşten ve dumandan yavruluyor onları;

ilk öpüşün tadından kaynayan pınar sonsuzluk duygusuyla akıyorsa da

sonuçta acıdır yöneten aşkı...

Dağların da bir ruhu var rüzgârın da;

gurur, özgüven ve sadakat sınıyor kendini yıldızlarla, alnında dorukların;

ister bahar tütsün ömrün telinde,

ister güz kanatları kıpır kıpır esen seher yelleri durmaksızın uçarı,

durmaksızın tutuşkan;

çığlar ya da uçurum, kökler ya da tomurcuk neyin ruhu çınlarsa çınlasın sinesinde insanın

sonuçta acıdır yöneten aşkı...

Doğuyor ve ölüyoruz göğün ve toprağın bir toplamı olarak

sonsuzluk sadece düşteki ışıltımız ve sadece sevdayla varılmış sevinçte balkıyor hayat duyulan

- ki kolları da olsa dallarınca ormanın yar koynunda bal süzene az gelir -

onun yankısı fakat yarasını yarayla saranda

ancak sesini bulan söylenmiş söylenecek bütün şarkılarıyla

sonuçta acıdır yöneten aşkı.

Nihat BEHRAM