Sülükler bir tür parazitik solucandır. Tıp alanında “hirudoterapi” olarak tanımlanan ve 2 bin 500 yıl öncesine kadar dayanan sülük tedavisi, kan dolaşımını artırmak, kan akışını iyileştirmek ve iyileşmeyi desteklemek için yaraya sülük uygulanmasını içerir. Uygulaması zaman içinde değişiklik gösterse de, modern cerrahide kullanılmaya devam etmektedir.Günümüzde çoğunlukla plastik ve rekonstrüktif cerrahide kullanılmaktadırlar. Bunun nedeni, sülüklerin kan pıhtılaşmasını önleyen peptitler ve proteinler salgılamasıdır. Bu salgılar aynı zamanda antikoagülan olarak da bilinir . Bu, yaraların iyileşmesine yardımcı olmak için kan akışını sağlar.Sülük tedavisinin kullanılabileceği çeşitli durumlar vardır. Fayda görebilecek kişiler arasında diyabetin yan etkileri nedeniyle uzuv kaybı riski taşıyanlar, kalp hastalığı teşhisi konanlar ve yumuşak dokularının bir kısmını kaybetme riskiyle karşı karşıya kalan estetik ameliyat geçirenler bulunur.Aşağıdaki videoyu sonuna kadar izlemenizi şiddetle tavsiye ederiz.Not: Kulüpler menüsü altındaki Kadınlar Kulübünde sadece kadınlar, Erkekler Kulübünde ise sadece erkekler kendi aralarında paylaşım ve soru cevap şeklinde bilgi alışverişinde bulunabilmektedir. Bu paylaşımlar üyeler dışında (arama motorları dahil) hiçbir şekilde görüntülenemez.
son yolcu gitti, son yağmur yağdı
sustu son şarkı
bu ne ilk ne de son gece?
soğuk sarılar içindeyim, boyun eğiyorum
gidişin hangi tufanın gelişiydi
boynumda muska gibi gezdirdiğim kasırgam
kim var benden başka böyle bekleyen
kimler senin kadrine kapanıktır benim kadar
jiyan
umuda buladığım
hangi gülün bülbülüsün
sevdayı yükledin yorgun kanatlarına
söyle jiyan söyle
göç etme zamanı gelmedi mi
hangi dağı aşsam hangi dala tutunsam
hasretin göğsüme değen taşkınlığında ateş
yanarcasına
eriyip giden bu zavallı bedenim, bir avuç küldür jiyan
alışamadım yokluğuna ölüme alıştığım kadar
gitme
bırakma ellerimi demiştim
gittin jiyan
gittin gideli düşmelerdeyim
sesinde gizlediğin neydi jiyan
bedenimi parçalara bölen
sırrın neydi jiyan acıyı dillendiren
hecelerim yorgun
haykırıyorum sensizliğe
bir yanım düşer gibi toprağa
jiyanım sıcaklığım
jiyanım uysallığım
yokluğunda yok olmuşluğum
bin bir koku, bin bir renk, sokaklarımda izlerine kavuştuğum
zaman eğiliyor yalnızlığa
düşün jiyan
tükenerek yenilmeyi düşün
söyleyecek söz bulamıyor insan
uzayan yolları dinamitliyorum
sana erişilmezliği
bağırıyorum sevdamın görkeminde
gök yanıt vermiyor, yer yanıt vermiyor
boşluklardayım
sabaha düşman gecelerde buluyorum seni
çiseliyorsun benliğime ılık ılık
gün doğuyor
yankılana yankılana gidiyorsun
çekiliyor yüreğimin kanı jiyan
kerpiç duvarlım, yıkık damlım, kapılarda meltemim
saçları buğday başaklım
odam soğuk, yatağım yorgun, inliyor pencerem
nereye baksam sen, neye dokunsam sen
ah bir bilsen jiyanım
bilsen
kuşlar deli deli uçuyor yörüngesiz
gel kıralım feleğin çemberini
gel bozalım ayrılığın hesabını
gel jiyanım gel
adınla gel toprağıma
korkma kim kendi dağında düşebilir
elini ver
yanan parmakların ucunda kim üşüyebilir
kurumuş dudaklarımda türkülerin en içlisi
uzadıkça acının boyu düşlerimde
gökler düşüyor üstüme
çöl fırtınaları üstüme üstüme
ateş topuyla geliyor düş avcıları
ıssız zamanlarda yitip sana koşuyorum
yıldızlarım sönüyor
sönüyor jiyan ve kimse görmüyor
kesiliyor elim ayağım, siliniyor yüzüm
hayallerine sığındığım
ateş bedenli tılsımım
nice şehirler yıkıldı bir gecede
sana hangisinden sesleneyim
son şarkı kim içindi
çanlar kime
kimin bu nihayet
sessiz - kimsesiz
bu ceset
........bu cinayet
.............kimin jiyan
.......................kimin
Müsade Özdemir