YAŞANMAMIŞ ÇOCUKLUĞUN TÜRKÜSÜ

Bir de onlar inancı örer gibi

Kendilerini gererler boşluğa, ölüm gibi

Bir günlük çocukluğa, bin yılını verirdin

Artık çocuk değilsin, büyüdün artık

Yolda yürürken kendine dikkat et

Yemek yerken sakın üstüne dökme

Kömür mü taşıdın, kapkara tırnakların

İyi bir işin olsun, gösterişli bir çantan

Güzel bir ceket, pantolon yaptır

Annenin elini öp, dostlarına telefon et

Bir sözün, bir sözünle çelişmesin

Sokakta türkü söyleme, ayıptır

İçinden gelmese de

Her zaman, bir şeyler yapacakmış gibi dur

Şiir ve aşk üstüne konuşmayı bil

Donla denize girme, çok içme rakıyı

Ne olursun o berbat kasketi değiştir

Bir günlük çocukluğa, bin yılını verirdin

Ama çocuk olmadın bir gün bile

(Büyük insan gibidir benim yavrum)

Sen şimdi sessiz bir deniz kıyısında

Dönüşsüz büyümüşlüğünle durmadan

Panayırlar, balonlar, kayıklar özlüyorsun