İSTANBUL DESTANI

Istanbul Destani

Istanbul deyince aklima marti gelir

Yarisi gümüş, yarisi köpük

Yarisi balik yarisi kuş

Istanbul deyince aklima bir masal gelir

Bir varmiş, bir yokmuş

Istanbul deyince aklima Gülcemal gelir

Anadolu'da toprak damli bir evde

Gülcemal üstüne türküler söylenir

Süt akar cümle musluklarindan

Direklerinde güller tomurcuklanir

Anadolu'da toprak damli bir evde çocuklugum

Gülcemalle gider Istanbul'a

Gülcemalle gelir

Istanbul deyince aklima

Bir sepet kinali yapincak gelir

Şehzadebaşi'nda akşam üstü

Sepetin üstünde üç tane mum

Bir kiz yanaşir insafsizca dişi

Boyuna posuna kurban oldugum

Kalin dudaklarinda yapincagin bali

Tepeden tirnaga arzu dolu

Sam yeli sögüt dali harmandali

Bir şarap mahzeninde dogmuş olmali

Şehzadebaşi'nda akşam üstü

Yine zevrak-i derunum

Kirilip kenara düştü

Istanbul deyince aklima Kapaliçarşi gelir

Dokuzuncu Senfoniyle kolkola

Cezayir marşi gelir

Dört başi mamur bir gelin odasi

Haraç mezat satilmakta

Bir gelinle güvey eksik yatakta

Köşede sedef kakmali tombul bir ut

Tamburi Cemil Bey çaliyor eski plakta

Sonra ellerinde şamdanlar nargileler

Pasli Acem kiliçlari

Amerikan kovboylari

Eller yukari

Ne kadar da beyaz elbiseleri

Amerikan deniz erleri

Kocaman bir papatyadan yolunmuşlar gibi

Sütten duru buluttan beyaz

Beyazin böylesine ölüm yakişir mi dersin

Yakişmaz

Ama harbederken onlara

Bambaşka elbiseler giydirirler

Kan rengi, barut rengi, duman rengi

Kin tutar kir tutmaz

Istanbul deyince aklima

Kocaman bir dalyan gelir

Kimi pasli bir örümcek agi gibi

Gerinir Beykoz'da

Kimi Fenerbahçe'de yan gelir

Dalyanda kirk tane Orkinos

Kirk degirmen taşi gibi dönmektedir

Orkinos dedigin baliklarin şahi, Orkinos mavzerle gözünden vurulur

Denizin içinde agaçlar devrilir

Kan çanagina döner dalyanin yüzü

Camgöbegi yeşili bulanir

Bir çirpida kirk Orkinos

Reisin sevinçten dili dolanir

Bir marti gelir konar direge

Atilan Kolyosu havada yutar

Bir başkasini beklemez gider

Balikçi gülümser tatli tatli

Adi Marikadir bu martinin der

Her zaman böyle gelir böyle gider

Istanbul deyince aklima Adalar gelir

Dünyanin en kötü Fransizcasi orda harcanir

Çalimindan geçilmez altmişlik madamlarin

Agzi dili olsa da tenhadaki çamlarin

Görüp görecegi rahmeti anlatsa insanlarin

Istanbul deyince aklima kuleler gelir

Ne zaman birinin resmini yapsam öteki kiskanir

Ama şu Kizkulesinin akli olsa

Galata kulesine varir

Bir sürü çocuklari olur

Istanbul deyince aklima

Tophane'de küçücük bir sokak gelir

Her Allahin günü kahvelerine

Anadolu'dan bir sürü fakir fukara gelir

Kimi dilenecek dilenmesine utanir

Kiminin elinde bir süpürge peyda olur uzun

Dudaklarinda kirli pasli bir tebessüm

Çöpçü olmuştur bugüne bugün

Kiminin sirtinda perişan bir küfe

Kiminin sirtinda nakişli semer

Şehrin cümbüşüne katilir gider

Kalin yagli bir kolana koşulur

Piyano taşirlar omuz omuza

Kendinden agir yükün altinda adamlar

Balmumu gibi erir dururlar

Sonra kanter içinde soluk alirlar

Nazik eşya nazik hamallar ister neylersin

Ama onlar kadar piyanoyu ciddiye alirlar mi dersin

Nazdan nazik çiniden bilezik eller

Derken

Karşi radyoda gayetle mülayim bir ses

Evlere şenlik Üstad Sinir Zulmettin

Haciyagina bulanmiş sesiyle esner:

Gami sadiyi felek

Böyle gelir böyle gider

Istanbul deyince aklima

Stadyum gelir

Güne güneşe karşi yirmibeşbin kişi

Hepsinin dudaginda Istiklal Marşi

Bulutlar atilir top top pare pare

Yirmibeşbin kişilik bir aydinlik içinde eririm

Canim agzima gelir sevinçten hilafsiz

Isteseler bir gelincik gibi koparir veririm

Istanbul deyince aklima

Stadyum gelir

Kanimin kariştigini duyarim ilik ilik

Memleketimin insanlarina

Daha fazla sokulmak isterim yanlarina

Ben de bagiririm birlikte

Avazim çiktigi kadar

Gögsümü gere gere

Ver Lefter'e yaz deftere

Stadyum gelir

Istanbul deyince aklima

Binlerce insanin ayni anda

Ayni şeyi duymasindan dogan sevincin

Heybetini düşünürüm

Birbirine eklenir kafamda

Binler yüzbinler milyonlar

Sonra bir misra havalanir ürkek

Bir uykuyu cananla beraber uyuyanlar

Istanbul deyince aklima

Yahya Kemal gelirdi bir eyyam

Şimdi Orhan Veli gelir

Demindenberi dilimin ucundasin Orhan Veli

Demindenberi senin tadin senin tuzun

Senin şiirin senin yüzün

Yarali bir güvercin misali

Başimin üstünde dolanir durur

Gelir sessizce konar bu şiirin bir yerine

Neresine mi arayan bulur

Erbabi bilir

Deli eder insani bu şehir deli

Kadehlerin çinlasin Orhan Veli

Istanbul deyince aklima Sait Faik gelir

Burgaz adasinda kiyida

Mavi gözlü bir çocuk büyür döne döne

Mavi gözlü bir ihtiyar balikçi gencelir küçülür

Ikisi bir boya geldi mi Sait kesilirler

Bütün Istanbul'u dolaşirlar elele başbaşa

Ana avrat küfrederler uçan kuşa eşe dosta

Sivriadada da marti yumurtasi toplarlar çilli çilli

Ziba mahallesinde gece yarisi

Sabaha Galata'dan geçer yollari

Maytaba alacaklari tutar kahvede

Zararsiz bir deliyi

Ula Hasan derler gazeteyi ters tutaysun

Çaktirmadan gazetesini tutuştururlar fakirin

Sonra oturup sessizce aglarlar

Istanbul deyince aklima

Sait Faik gelir

Taşinda topraginda suyunda

Fakirin fukaranin yanibaşinda

Bir kalem bir bilek bilendikçe bilenir

Kildan ince kiliçtan keskin

Hep iyiden güzelden yana

Hep kimsesizlerin

Istanbul deyince aklima

Sait'in son yillari gelir

Hey Allahim en güzel çaginda Sait'e

Dört beş yil ömrün kaldi denir

Sait Sait olur da nasil dayanir

Mavi gözlü çocuk boşverir ölüm haberine

Ihtiyar balikçi pis pis düşünür

Bir zehir yeşilidir açilir

Bir yeşil ki cigerine işler adamin

Bir yeşil ki kasip kavurur

Küçük mavi çocuk

Ihtiyar balikçi

Ve dilimize bulaşan zehir yeşili

Istanbul çalkalandikça bu denizlerde dipdiri

Dilimiz yaşadikça yaşasin Sait'in şiiri

Istanbul deyince aklima

Sabiyem gelir

Sabiyem boynundan büyük bir demetle

Sariyer'den gelir Pendik'ten gelir

Bahar nereden gelirse velhasil

Sabiyem oradan gelir

Ne delidir ne divane

Aslini ararsan çingenedir

Tepeden tirnaga güneştir

Topraktir

Anadir

Analar içinde bir tanedir

Biri sirtinda biri memesinde biri karninda

Karni her daim burnundadir

Canini mendil gibi takar dişine

Yürekten birşeyler katar işine

Bir ucundan girer şehrin ötekinden çikar

Alçakgönüllüdür Sabiyem

Hem masa satar, hem göbek atar

Ver bir çeyrek güzelim der

Neyse halin o çiksin falin

Cani çikar Sabiyemin fali çikmaz

Sonra anlatir dün gece başina gelenleri

Görürüm üryamda bir sari yilan

Cenabet ugraşir durur benimlen

Uyanir bakarim benim bebeler

Yatagin ucuna kaymiş

Ayagimin parmaklarini emer

Istanbul deyince aklima

Bir basma fabrikasi gelir

Duvarlari uzun masalari uzun sobalari uzun

Dal gibi dalyan gibi kizlar çalişir bütün gün ayakta

Kanter içinde mahzun

Yüzleri uzun elleri uzun günleri uzun

Fabrikada pencereler tavana yakin

Al topuklu beyaz kizlar dalga geçmeyin

Dişarda agaçlar dizi dizi

Duvarlar duvarlar uzun duvarlar

Niçin agaçlardan ayirdiniz bizi

Dişarda tarlalar turuncu asfalt mosmor

Dişarda dişarda dişarda

Mevsim gürül gürül akip gidiyor

Ondokuz yaşinda Eyüplü Gülsüm

Dalmiş beyaz köpüklü akişina ipeklilerin

Kötü kötü düşünüyor

Ipegin akişina doyum olmaz

Ama gel gör ki ipekli emprimeden oglana don olmaz

Bir top Amerikan bezi sakiz gibi beyaz

Bir top Amerikandan neler çikmaz

Perdeler yatak çarşaflari çoluga çocuga çamaşir

Sakiz gibi agarmiş bir top Amerikan bezi

Gülsüm'ün gözleri kamaşir

Üçüncü oglani dogururken Gülsüm

Bir top Amerikana hasret sizlere ömür

Gülsüm'lerin sürüsüne bereket

Yerine bir Gülsüm'cük bulunur elbet

Gider Gülsüm gelir Gülsüm

Azrail ettigin bulsun

Istanbul deyince aklima

Agzina kadar sogan yüklü bir taka gelir

Sülyen kirmizisi üstüne zehir gibi yeşil

Samsun'dan Sürmene'den Sinop'tan

Yaz demez kiş demez mutlaka gelir

Kirli yelkeninde yeni bir yama

Demirinin pasi gelir dilime

Nabzimda duyarim motorunun hizini

Canimin içine sokasim gelir

Iri kalçalari pullu denizkizini

Istanbul deyince aklima

Takalar gelir

Alçakgönüllü kalender

Ya Peleng-i Deryadir adlari ya Şimşir-i Zafer

Istanbul deyince aklima

Koca Sinan gelir

On parmagi on ulu çinar gibi

Her yandan yükselir

Sonra gecekondular gelir ardisira

Isli pasli yetim

Eyy benim dev memesinde cüceler emziren acayip memleketim