Whatsapp irtibat Jump to content
Üyelerimizin Dikkatine
gönderildi

Ben miyim bu şeylerin sahibi?

Kafamda bir çocuk var meraksız,

İç âlemim oyuncaktan farksız.

Odam, içime bir ayna gibi.

 

Bir ışık oyunu var tavanda

Gölgeler seslerle birleşiyor

Ve bir karga beynimi deşiyor

Azaplar kemirdiğim bu anda.

 

Kardeşini öldürüyor Kaabil,

İçimde bir yanlızlık duygusu,

Ölüm kadar uzun yaz uykusu,

Sıkıntı ile geçilen sahil.

 

Bağlanıyor bir iple, bir sürü

Düşünce köyleri  birbirine,

Çöküyor her şeyin üzerine

Hülyam boyunca kurduğum köprü.

 

Ve doluyor sessiz, ordularım,

Durmadan, dinlenmeden odama.

Urbam içinde yatan adama

Hayretle bakıyor dört duvarım.

 

Kardeşini öldürüyor Kaabil,

İçimde bir yalnızlık duygusu,

Ölüm kadar uzun yaz uykusu,

Sıkıntı ile geçilen sahil.

 

Ve delirmenin tatlı vehmini

Sessizlik odama dolduruyor.

Kargam hâlâ başımda duruyor

Bulmak'çün beyin cehennemini.

 

Düşüp yatağın dalgalarına

Günlerce sürüyor bu yolculuk.

Durmadan akıtıyor bir oluk

Korkuyu sükûtun mezarına.

 

Kardeşini öldürüyor Kaabil,

İçimde bir yalnızlık duygusu,

Ölüm kadar uzun yaz uykusu,

Sıkıntı ile geçilen sahil.

 

Dünyaya tek gelen insan gibi

Atılıyorum bir Hint dağına.

Giriyor kafamın darlığına

Kimsesiz dünyaların sahibi

 

Gidip gidip gelmede aynı his,

Ulaşmıyor iskeleye çıma.

Ansızın dikiliyor karşıma

Boynum kalınlığındaki ceviz.

 

Kardeşini öldürüyor Kaabil,

İçimde bir yalnızlık duygusu,

Ölüm kadar uzun yaz uykusu,

Sıkıntı ile geçilen sahil.

 

(Ekim 1938/Varlık,  18,12.1936)

Öne Çıkan Yanıtlar

Gösterilecek yayın yok

Konuşmaya katılın

Şimdi yazabilir, daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, hesabınızla gönderi paylaşmak için şimdi oturum açın.

Guest
Bu konuya cevap ver...