ÇOCUKLAR ÖLMESİN

Savaşta hiç uğruna ölen minik bedenlere ithafen..

Uçuşan mermilerin

Patlayan bomba seslerinin arasına,

Minik bir çocuğun çığlıkları karışıyor..

?Beni öldürmeyin, ne olur..

Yaşamak istiyorum ben

Yaşamak istiyorum

Daha çok küçüğüm beni öldürmeyin?

Ne yazık ki?

Seni duymuyor bu canavar yürekler, çocuk..

Gözlerini bürüyen kan,

Kör etmiş onları..

Vicdanlarının sesini duymamak için

Kapattıkları kulakları,

senin sesini duyamayacak kadar sağır..

Her fırsatta dünya barışı diyen diller,

Barış adı altında dünyayı katlettiler..

Yine bir bomba sesi..

Ardından..

Bir kurşun..

Adres sormuyor..

Küçük aciz bir beden sarsılıyor..

Gözlerinde ?neden? sorusu..

?Neden duymadınız beni?

Ah be çocuk..

Demedim mi onlar seni duyamayacak kadar sağır

Onlar insan olamayacak kadar zavallı

Ama sen.. sen o kadar tertemizsin ki

Çevrendeki kirli dünyaya rağmen

Bembeyaz senin için

Kararttılar işte içindeki ışığı

O anda aklından neler geçti çocuk

Artık oynayamayacağın oyunlar mı

Yoksa bir daha yiyemeyeceğin şekerler mi

Gökyüzünde uçuşan bombalar yerine

Bir daha hiç uçuramayacağın uçurtman mı

Anneni mi istedin yoksa yanında

Onun için mi ellerini son bir gayretle uzattın ileriye

Ah be çocuk.. ahhh

Ya o gözündeki kanlı bir damla yaş neden

Ciğerimi yaktın, yüreğimi kanattın..

İnsanlığımdan utandım be çocuk..

O uzanan minicik elinden tutup bambaşka bir dünyaya çekmek isterdim seni

Sana zalimce uzanan o silahlı elleri kırmak isterdim bir bir

Çektiğin acıları onlara da çektirmek isterdim

Ama.. Ne yazık ki ben bir insanım..

Ne yazık ?.

Artık utanıyorum bu sözü söylerken..

Lanet olsun..

Ne yazık ki ben bir İNSANIM?

Çocuklar ölmesin

Onlar oyun oynasın şeker yesin

Neşeli çığlıklarıyla ortalık inlesin

Çocuklar ölmesin..

Ölümün ne olduğunu bile bilmez onlar

Onlar o kadar masum ki..

Çocuklar ölmesin

Daha çok küçük onlar, canlarını yakmayın

Ne olur..

Artık çocuklar ölmesin..