Whatsapp irtibat Jump to content
Üyelerimizin Dikkatine
gönderildi

Şehir yeni güne hazırlanıyor

Fukara semtin bir hanesinde

Doğum sancısı ile bir bebek gelmekte

Ananın sancıları yitip giderken

Birden garip bir velvele

Ve sonra

Yeni doğan bebeğin naraları...

Bir ananın hayata elvedası...

Ne yapmalı böyle bir durumda

Gelene sevinmek mi?

Yoksa gidene üzülmek mi?

İkiside zor iş

Ölüme karışmışken mutluluk

Bebeğin gözlerindeki o manalı bakış

Hüzne hüzün katarak

O sessiz türküyü daha derinde

Gözyaşına dem vurarak söyletiyor

Geride kalan canlara

Artık tesellisin bebeğim

Bezgin yüreklere

Adın 'umut' konulmuş

Güzel günlere inanan insanlarca

Ağlama bebeğim

Annenin yokluğunu anlarmış gibi

Sende ağlarsan ne yapar bu insanlar

Sana umut demişler

Düşünsene umutsuz yaşayan insanları

Sen gülmelisin bebeğim

Sen gül ki umut olsun

Sen gül ki geride kalsın matem

Acıda kederde uzak olsun

Sen büyümelisin bebeğim

Büyüyüpde adam gibi adam olmalısın

Herkes "o ana ne evlat doğurmuş" demeli

Bu yazgı kimseyi yorgun düşürmemeli

Sende sevmelisin bebeğim

İnsanları, doğayı, yeni gelecek zamanı

Kısacası her şeyi

Bırak o matem geride kalsın

Sen gülmelisin bebeğim

Sen gül ki umut olsun

Gül ki pencereyi açınca haneye güneş girsin

Umutla birleşip yürekleri ısıtan güneş

Gülersen belki baharda gelir

Bilmem kaçıncı felaketin eşiğindeki bu diyara

Belki seninle aynı kaderi paylaşanlarda güler

Ve belki cennette sana bakan annende güler

Anlıyorsun değil mi bebeğim

Sen umutsun, yarınların umudu

Hadi gülümse...

YUNUS ÜLKER

Öne Çıkan Yanıtlar

Gösterilecek yayın yok

Konuşmaya katılın

Şimdi yazabilir, daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, hesabınızla gönderi paylaşmak için şimdi oturum açın.

Guest
Bu konuya cevap ver...