(SEN) OLMASAN DA, (SEN)SİZ OLMUYOR.)

ayyuka çıktı içimdeki parçalanmışlıklar,

ismi konulmamış ezgilerle çağırırken yarımı

bir yağmur damlası var kaderimde,

ya da belki de bir başkaldırı...

süzülüyor içimden kaybedilmiş vaktimin ılık kanı

kitabımın ortalanmamış noktasına çakıyor kelamlarını

tadıyorum hala ağzımda adı:

"acı"

..bir kelime türetsem gizlice

dokunamasa kimse mesela, ufkunda aralamasa

başucundan ayakucuna kadar tazelik solusa

yeni bir (ses)te yeniden doğsam ve büyüsem

yağmalanmamış bir göğün yanı başında

adımlanmamış ıslak bir şehrin bakir toprağında

ve o çok sevdiğim şarkıların nakaratları boyunca

..hep o sona yaşanıyor ya nefesler

(git)mekten bir ayak önceki (kal)maya

yavaş yavaş geçiyor gözlerimin renginden

"kısa metrajlı filmi(m)"

talan edilmişliğimden, arta kalanıma&ÿ#8230ÿ;

ince bir "es" dolanıyor parmak uçlarıma

yalan binbir kılığıyla dolaşıyor akıl sokaklarımda

gölgesi bir uçurumun boşluğuna düşüyor

uçurumun boşluğu "adı(n)a"

..kirpiklerimin kenarında asılı bırakılmış bir gözyaşı ısıtıyorum avucumda

gecenin sürfilelerinden söküyorum şiirlerimi usulca

suçlu bir çocuk ağladı mı hiç omzunda?

bir şairin o en çok sevdiğin dizeleri ağzında:

ben sevmeyi beceremedim

belki de sevilmeyi

benim sevmeye engel evcil acılarım vardı

ben yağmur ağladım, bir şehre yağdı

ben şehre ağladım, bir yağmur yağdı

ben bir ağladım, şehre yağmur yağdı

ben

"yağmur"

ağladım

saat sabahı vuramadı henüz daha

ve susamadı hiç satırlarım, beyhude bir beyitin kollarında

biliyorsun ya

üşümeyi sevdim senden sonra

ve alıştım artık bu evrenin yalnızlıklarına

bir kadın, "kendinden kaçak" kelimeler fısıldıyor kulağıma

susuyor ve tükeniyor hecelerim sonunda

son bir yankıyla

(Sen) Olmasan Da, (Sen)siz Olmuyor...