EFTELYA

Koyup herşeyi bir yana

çekip ellerini hayatımdan

git Eftelya

artık ne kaybedecek

ne de konuşacak bir şeyimiz kaldı

gözlerini

ıstırabımı

hicranımı

seven yanımı

al git hayatımdan

yüreğimdeki yarayı sar git

Say ki hiç yaşamadık bu aşkı

sevişmedik geceler boyu

git Eftelya

mim koyup efkarıma

bir güvercin gibi

kanadımda taşırım ateşimi

bir mecnun gibi çölde de yaşarım

leylaysa aşkım

yeterki sırtımdan vurmasın beni hayat

zaten ben bu dünyanın

bu yeryüzünün kara sevdalısıyım

iflah olmam Eftelya

yüreğimi kimsesiz sevgilere bırakıp git

alevler içinde tutuşan iksirler istiyorum artık

değilmi ki, her aynaya baktığımda

niftrit asit ter döküyorum bardak bardak

git Eftelya

oklarını

duygu bahçemden topladıklarını

ve yüreğimden kopardıklarını bırak

koy bir yana sancılarımı

kelepçeni vur git hayatıma

sevdamıza ihanet prangaları vur git

bırak çözülsün dizlerimin bağı

hasret dilimin ucunda

suküt gibi naçar

susku gibi suküt kalsın Eftelya

bırak hayat beni

aşkın oklarıyla vursun vuracaksa

kalbimin tam orta yerinden

sevda bahçelerinde gül toplarken

git Eftelya

indir yükünü yüreğimin

bir avuç ateş değil midir? aşk

gömülüp soluğuna hasretin

bırak yaksın kanatlarımı

varsın acıdan parça parça olsun içim

açmasın daha hiç bir çiçek

bütün kuşlar terkedip gitsin bahçemi

git Eftelya

mevsimlere yazarım adını, sonbaharlara

bulutlara yazarım, yağmurlara, yalnızlıklara

bir veda sözcüğü düşer gibi uçurumdan

rüzgarlara saklayıp adını giderim ben de

Aslı yolunda Kerem meyli değil midir? AŞK