YAZ SİNEMALARINDAN

yaz geçer, ömürde

geçmeyen nedir, geçer görünen

sessiz parklar kimsesizliğinde

ya başka kentlere gitmiş insanlar

ya sokağa çıkmıyorlar

kimsesiz öğle sonları

kimsesiz öğle sonlarında

yaz sinemaları

içimde o tenhalık

dilsizliğimde olumsuz aşkların kanlı diyalogları

(beklemiş sözler. bekletilmiş sözler

öksüz kalır

kaçınılmazdır.

ya da yanlış yerlerde , yanlış kişilere kullanılır

nasıl saptanır bir ömürde bir dilin kırıldığı yer?)

o zamandan bu yana çok şey değişmedi

nasıl 'anlaşıldı' sanılırsa bir yazıda bir dilin kırıldığı yer

öyle şurup gidiyor sözcükler, beraberlikler

öyle şurup gidiyor unutmakla,

alışmak arasında bütün eylemler

yetişkin biriyim artık.

oysa yetişmiyor sözlerim duygularıma

siz gelirken içimdeki öteki

(öne fırlar , el koyar olayların gidisine

her zaman olduğu gibi

saklanır, gizlenir yara alacak yerler )

yakalanmamak için kimseye

bölünüp durdum bir filmden ötekine

neye baksam buzlu cam

görünmez ediyor ardındakileri

neyi yazsam kalıyor buzlu camin ardında

bölünüp durdum

değişik yüzyıllara dağılmış kimliğime

öyle çoğaldı ki duyan , acıyan , gören yanlarım

yıllardır birbiriyle konuşup duran

iki kişi kaldım geriye

yazgımı bağladığım

zamanlaması yanlış düello tetiğine

yazgımı bağladığım

sonunu basından anladığım filmlere

bitirilen bir yazı daha

ya da kendiliğinden biterken yaz

yorgunluğunuz hatırlatır zamanın geldiğini

her şey hazırdır, öyle sanırsınız

emniyeti acık, namlusu temiz

yedeğinizde birseli çok sonra anlamanın bedeli

bizi bugüne getiren yollar anılardan ayıklanmıştır

artık gidebilirsiniz

siz gelirken ansızın içimdeki öteki

çeker tetiği

oysa yankılanır ateş almayan bir tabancanın sessizliği

sessiz parklar kimsesizliğinde

bu kez de olmadı. bir dahaki filme