Whatsapp irtibat Jump to content
Üyelerimizin Dikkatine
gönderildi

Hayatın yükünü yıllarca sırtında taşır

Menziline çileyle yürür kadınlarımız

Zahmetin kucağında alın teriyle yoğrulur

Mağdur haline hep üzülür kadınlarımız

Etrafında yardımcıdır, pervane gibidir

Ölüme dek kırılmaz evin bel kemiğidir

Yorulmaz, hiç of demez; ne istersen getirir

Zahmet yaylasının gülüdür kadınlarımız

Köyde tarlada, kentte fabrikada çalışır

Hayatın zorluğuna gün geçtikçe alışır

Sanılmasın ki arzularına hep kavuşur

Hayel perdesinin süsüdür kadınlarımız

Çocuk yapar, yemek yapar, tüm işlere koşar

Sobayı yakar, odun taşır elleri şişer

Bağ- bahçe sular, çamaşır yıkar; eli pişer

Asrın tek çile bülbülüdür kadınlarımız

Uzun, berrak saçlarında saman tozu gezer

Kalpte yokluğun ezilmişliğin izi gezer

Ambarda tahılın çoğu değil, azı gezer

Fakir kervanında yolcudur kadınlarımız

Sevgi deyince aşk deyince hep akla gelir

Canımsın aşkımsın diye maniler söylenir

Her şeyler bitince kervanına bindirilir

Sahipsizliğin sümbülüdür kadınlarımız

Öne Çıkan Yanıtlar

Gösterilecek yayın yok

Konuşmaya katılın

Şimdi yazabilir, daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, hesabınızla gönderi paylaşmak için şimdi oturum açın.

Guest
Bu konuya cevap ver...