Sülükler bir tür parazitik solucandır. Tıp alanında “hirudoterapi” olarak tanımlanan ve 2 bin 500 yıl öncesine kadar dayanan sülük tedavisi, kan dolaşımını artırmak, kan akışını iyileştirmek ve iyileşmeyi desteklemek için yaraya sülük uygulanmasını içerir. Uygulaması zaman içinde değişiklik gösterse de, modern cerrahide kullanılmaya devam etmektedir.Günümüzde çoğunlukla plastik ve rekonstrüktif cerrahide kullanılmaktadırlar. Bunun nedeni, sülüklerin kan pıhtılaşmasını önleyen peptitler ve proteinler salgılamasıdır. Bu salgılar aynı zamanda antikoagülan olarak da bilinir . Bu, yaraların iyileşmesine yardımcı olmak için kan akışını sağlar.Sülük tedavisinin kullanılabileceği çeşitli durumlar vardır. Fayda görebilecek kişiler arasında diyabetin yan etkileri nedeniyle uzuv kaybı riski taşıyanlar, kalp hastalığı teşhisi konanlar ve yumuşak dokularının bir kısmını kaybetme riskiyle karşı karşıya kalan estetik ameliyat geçirenler bulunur.Aşağıdaki videoyu sonuna kadar izlemenizi şiddetle tavsiye ederiz.Not: Kulüpler menüsü altındaki Kadınlar Kulübünde sadece kadınlar, Erkekler Kulübünde ise sadece erkekler kendi aralarında paylaşım ve soru cevap şeklinde bilgi alışverişinde bulunabilmektedir. Bu paylaşımlar üyeler dışında (arama motorları dahil) hiçbir şekilde görüntülenemez.
Çocuktun oysa...
Gözlerin sanki görmemiş geçip giden yılları...
Masumdu bakışların,tüm günahlarına inat...
Hayat affetmişti belki de seni...
Kırdığın tüm kalpler umrunda değildi...
Ve hayat katlamıştı her kırdığında sana verdiği değeri...
Hayat gibiydin ya sen de...
Bir anda gülümseyip,bir anda bırakıp giden...
Ellerini avcuma alırken sanki tuttuğun ellerdi ellerimi sıkan...
Gözlerin gözlerime her baktığında sanki onlar da bakıyordu ağlamaklı...
Ve kaçırıyordum gözlerimi...
Soruyordun nedenini...
İçimden gelmiyordu ki...
Seni sevmekten korkuyordum ki...
Konuşurdun...
Tükenmezdi sözlerin...
Sözlerin sussa,şarkılar söylerdin...
Konuş,derdin...
Susardım...
Biliyordum,hep de aşktan bahsedecektim...
Biliyordum...
Unutacaktın da...
Bile bile susardım...
Yürüdüğümüz her yolda,sarılırdın bana...
Oysa el sallardı her direğin ardından yalnızlığım bana...
Biliyordum...
Bıraktığın anda girecekti koluma...
Bitecekti bu sevda...
Biliyordum oysa...
Olmayacağını bildiğim her hayalini dinlerdim,
Anlatırdın benli planlarını,
Anlatır anlatır gülümserdin...
Mutluydun hep yanımda...
Sözler verirdin sayısız,
Tutamayacağını bildiğin sözler...
Gülümser,sarılırdın sonra sımsıkı bana...
Oyunlar hep mutlu ederdi seni...
Hayatı da oyun farzetmiş,oynuyordun insanların umutlarıyla...
Masumdun belki de kendince...
Hala çocuktun ya...
Gözlerin hep ağlatmış,
Bir damla yaş görmemiş ya...
Ve hayat da seni seviyor ya...
Sen gibi bir anda bırakıp gidiyor ya...
Ve dert nedir görmez ya senin gibiler bu hayatta...
Ama bu hayatın da öbür yanı var ya...
Boşver...
Sen gülümse şimdi...