ALMİRA

Şimdi aynı şehirde olsaydık seninle Almira

Yine aynı sokaklarda birlikte yürüseydik hayata

Ve adımızı yeniden yazsaydık

Buluştuğumuz bütün duraklara

Unutup gitseydik bütün çirkinliklerini dünyanın

Ve bütün acımasızlığını

Sorgulayıp bütün yasakları

Sorgulayıp bütün günahları

Seninle yeniden başlasaydık bu sevdaya

Seninle yeniden Almira

Şimdi aynı okulda olsaydık seninle Almira

Yine aynı sınıfta, yine aynı sırada

Birlikte göz atsaydık o kırmızı kaplı kitaplara

Tarih gibi, fizik gibi, matematik gibi

Ölümsüz aşkları sorsaydık hocalara

Ölümsüz aşkları Almira

Şimdi bir kır kahvesinde olsaydık seninle

Yine aynı masada, yine aynı köşede

Yeniden düşler kursaydık seninle

Dağlar gibi sıra sıra

Ve yeniden yaratsaydık kendi dünyamızı

Ve de birlikte söyleseydik ikimizlik kendi şarkılarımızı

Meydan okuyup ayrılıklara

Hem de teslim olmadan

Yıllara, yollara, yalanlara

Teslim olmadan Almira

Ne var ki;

Bir kara eylüldü

O kara üzüm gözlerine son bakışım

Yanışım ve de yıkılışım

Üstümden bütün trenler geçti o gün

Bütün otobüsler

Ve bütün gemilerim battı sen gideli

Şimdi bütün umutlarım alabora

Anlıyorsun değil mi

Anlıyorsun Almira

Şimdi bir düşün

Kim itti bizi bu kör olası ayrılığa?

Kim itti bizi bu pişmanlıklar denizine?

Kim yaktı bizi kim?

Hem de sırtımızdan vura vura

Görüyorsun değil mi görüyorsun

Bir ikimiz sığamadık bu koca dünyaya

Bir ikimiz Almira

Ve işte o gün

Koca bir son yazıldı bu aşkın son sayfasına

Dönüşü olmayan bir yolda kaldık

Dönüşü olmayan bir yolda Almira...