OĞLUM

Yıllar önce seni ben, hep böyle hayal ettim

Yumuk, yumuk ellerinle, ela gözlerinle

Minicik ayakların, simsiyah saçlarınla

Getirdiler bir kundakta, seni kucağıma

Gelecek neler vadedicekti bilemedim

Emanetçin yoktu, ak yavrum gel diyemedim

Bir akşam üzeri, uyurken güzel uykunda

Bıraktım anneme yaşlı gözle çıktım yola

İnan ben hiç istermiydim, seni bıakmayı

İstemezmiydim gülümsemeni kucağımda

Çok isterdim, beşiğinin başında olayın

İçinden seni alıp, emzirip doyurayım

Bazen şartlar o zamana el vermiyor oğlum

Sadece küsüyorsun şu vefasız hayata

Oysa şimdi şu kırık kalbimde tek tesellim

Senin mutluluğun, sağlığın oldu bebeğim

Derdimi anlatsam çevremdeki insanlara

Basit gelipte, onlara boş bakıp gülerler

Ancak, hasret dolu bu yıllarımı kimbilir?

Birgün gelipte anne olanlar beni anlar

Sen bile anlayamazsın istesende

Verirlerse yersin, yatırırlarsa uyursun

Oysa ben ne kadar sana hasretim küçüğüm

Sıcaklığında ağlaman bile mutluluğum

Gözlerimi kapattığımda seni görürüm

Gözümü açtığımda, seni hayal ederim

Çocukları parklarda gördüğün zaman hep

Sende aralarında oynuyorsun zannettim

Bir gün bu hasretim bitecek inanıyorum

Seni kucaklayıp, asla bırakmayacağım

Al başmış yanağından ben ve baban öpecek

İnci misali gülücüklerin, saçılacak

Artık, bana bakıpta anlamayan gözlere

Mutluyum diyen iki çift gözle bakacağım

Seni huzurla yarına hazırlayacağım

Büyüyünce, umarım anneni af edersin

Seni bırakırken bükülen garip boynumu

Sana kavuştuğum, o zaman doğrultacağım

Seninle daha çok gurur duyacağım oğlum

Yanımda olmadığın anda, duyduğum gibi

04.03.1989