YARINLAR HEP GÜZEL OLACAKTIR

Geldiğin yer,

gelişin belli,

yaşayışın, sevdan, aşkların,

gülüşün, gözyaşın,

ölüşün, gidişin belli.

Bir yanda;

gri renkli acılar,

simsiyah haykırışlar,

hayatı zindan eden alışkanlıklar,

başkaldıran tutkular.

Bir yanda;

berrak akmaya çalışan su,

günışığı,

gökkuşağına bürünmüş mutluluk

ve

sen insanoğlu

yalnızlığınla randevulaşan.

Sığmaz için içine gün gelir,

gün gelir

alıp başını dönmek istersin

nar ağaçlarının kırmızı rengine,

alaca karanlığına akşam vaktinin,

gün gelir

haykırırsın mor bulutlara doğru,

umutsuzca,

binbir telaş içinde.

Beyhude feryatların,

sen bir yanda

hayat bir yanda.

Mutluluğun taa içindeymiş gibi

sana değecek kadar yakın,

bihaber yaşamaktasın hala

kalmamış takadın.

Yalan mı bilmem?

Söylenenler,

yazılanlar,

duyulanlar,

yaşananlar gibi olsaydı eğer;

"Ya r ı n l a r h e p g ü z e l o l a c a k t ı r d e n i r,

p e k i y a b u g ü n l e r

d ü n k ü y a r ı n l a r d e ğ i l m i d i r"

der miydi,

umudun baharında

ve bir yasemin çiçeği saflığında,

yalnızlığın randevusuna geç kalmış

keşfedilmeyi bekleyen

bir şair?...