SEN

ve gözlerin gelir aklıma

ve sözlerin

gidişin gitmiyor gözümün önünden

ve izleri derin

ilk değilsin bu senin de bildiğin

ve yine biliyorsun

sen son sevdiğim

şimdi uzaklardasın

ben çamlar arasında bir hastane odasında

ciğerimde bir ince hastalık

içimde kapanmak bilmeyen bir yara

ve sanki elimde inadına bir sigara

biliyorum dönmeyeceksin

hatta arkana bile bakmazsın

gün gelir belki bir yuva kurarsın

oğlun olsa benim adımı koyar mısın

gittin

dağ gibi sevdamı devirip ardında

gittin

allahaısmarladık bile demedin

sazlar çalınır çamlıcanın bahçelerinde

o şarkıyı bir daha hiç söylemedim

şimdi elimde bir bardak çay

ve dudağımda buruk bir tebessüm

kendi kendimi üzmemeye söz verdim

ve ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın yerinde sevdim

ısrar etmedin kendine beni sev diye

beyaz bulutlar gibi sırtını rüzgarlara verip gittin

bense durdum ve bekledim

ve ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın yerinde sevdim