Whatsapp irtibat Jump to content
Üyelerimizin Dikkatine
gönderildi

Kimliksiz çığlıklar peşinde yüreğim,

Gölgelere karışmış hayatlar,

Her köşe başı ölüm tuzakları.

İnsan diyorum rüzgar inliyor.

İnsan diyorum gece ağlıyor.

Sokaklar ıssız, sokaklar tehlikeli

İnsanı insan vuruyor çalma kapıları bırak,

Öfkenin kızıllığında gözler

Ne ismini söyle ne kendini tanıt

Güvenli değil hiçbir yürek...

Yorgun ayaklarım taşımıyor artık beni

Yanımdan koşarak bir genç geçiyor

Soluk soluğa arkasına dönüp bakıyor

Ve ölüm yakalıyor onu insan elleriyle...

Cansız bedeni sürükleniyor kanlar içinde

Sessizce ağlıyorum...

Ah Irak sokaklarında gülüp oynayan çocukların nerede,

Nerede kapısında oturan nineler

Huzur içinde yaşanan, şen kahkahaların yükseldiği yuvalar.

Şu omuzlar üzerinde yükselip giden tabutlarda kime ait.

Söyle ey Irak söyle

Taş üstünde taş bırakmayan,

Gökyüzünden ölüm yağdıran,

İşkence odaları kuranlarda kim?

Neden susuyorsun susma söyle

Diri diri yakılan insanların günahı ne,

Heyhat zalim yine başardı

Gönüllere ayrılık tohumları atıldı.

Öfkeden gözleri kör olmuş insanlar

İntikam yeminleri ediyorlar

Ah Irak insanı insan vuruyor

Sokaklarında ölüm baş kesiyor.

Suskun dünya suskun insanlar,

Bir mermiler, ölüm makineleri konuşuyor.

Bende senin gibi çaresiz

Bende senin gibi yıkılmış acılar içindeyim

Gecenin koynunda gözlerimi kapatıyorum

Gün doğmadan şehre, toprağa karışıyorum.

Gök kanar, yer kanar, gül kanar.

Vurulmuş bir bebek insanlık kanar...

Yasemin Karahan

Öne Çıkan Yanıtlar

Gösterilecek yayın yok

Konuşmaya katılın

Şimdi yazabilir, daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, hesabınızla gönderi paylaşmak için şimdi oturum açın.

Guest
Bu konuya cevap ver...