KADINSAN

Kadınsan kadın gibi olacak,

Adam gibi adamı seveceksin...

Yürüyünce güller açacak önünde,

Ağlayınca inciler dökülecek.

Güneş seninle doğup seninle batacak.

Vermeyi de almayı da

Bileceksin doyuncak...

Sert olacaksın yerinde,

Yerinde yumuşacık...

Söz dinleyip susmayı da

Bileceksin usulcacık...

İşveyi, nazı, cilveyi de

Gülüp eğlenip raksetmeyi de.

Oyun bileceksin kadınsan...

Süründürüp yalvartmayı,

Tutsak edip bağlamayı,

Kaçmayı, kovalamayı,

Av olup avlamayı,

Gözlerinden niyetini,

İstemez görünüp istemeyi

Bileceksin kadınsan...

Akıllı olacaksın kadınsan.

Leb demeden leblebiyi,

Nerden gelinip nereye gidildiğini.

Rüzgarın nerden estiğini bilecek

Çevirip yelkenleri

Çekmeyeceksin boşa kürekleri...

Anlatınca dinlemeyi,

Konuşunca dinletmeyi,

Sorulunca söylemeyi

Bileceksin kadınsan...

Doğurgan olacaksın kadınsan.

Çatır çatır sancılı olsa da analık,

Adam edip adamı,

Birlikte büyüteceksin

Onu da kendini de...

Gıkın çıkmayacak nankörlüğe

Bağrına taş basıp

Elin öpüldüğünde

Öğüneceksin kadınsan...

Sefil etmeyeceksin kocanı, evladını,

Aşını, ekmeğini kotaracak

Gözünü budaktan sakınmayacak

Sözünü kimseden esirgemeyeceksin...

Yoku yaratmayı,

Tozu kiri paklamayı,

Lafı sözü aklamayı,

Kusurları saklamayı,

Karanlığı dağıtmayı

Bileceksin kadınsan...

Kırılgan olmayacaksın kadınsan.

Ağlatanı ağlatacak,

Kapılarını kapatacaksın...

Diz çöküp yalvaranı da

Affedip okşayacaksın...

Basan olursa damarına,

Çattın mı hele kaşlarını,

Ateşle oynayacak

Bir koyup bin almayı

Bileceksin kadınsan...

Sabırlı olacaksın kadınsan.

Ateşin suyun keyfini beklemeyi,

İlmek ilmek üretmeyi,

Bazen önde olup bazen çekilmeyi

Düğümleri çözmeyi bileceksin...

Derin tasasız uykuları özleyecek,

Açlığa yokluğa katlanacak,

Alnının terini biriktirecek,

Kan tükürüp kızılcık şerbeti içtim

Diyeceksin kadınsan.

Ağlamayı öğreneceksin,

Çareler tükendiğinde.

Yırtınıp dizlerini döverek,

Başını taşlara vurarak

Burnunu çekip için için de...

Elin kolun bağlandığında

Tuz bassalar yarana

Sessiz çığlıklar atmayı da

Bağırmayı, isyanı da

Öğreneceksin kadınsan...

Yılmayacaksın kadınsan.

Zalimse kocan,

Nankörse bir de evladın

Ardından gideceksin yazgının...

Yıkılsa da evin ocağın

Kesseler akmayacak kanın.

Taş taş üstüne koyup yeniden

Sarıp yaralarını

Başlayacaksın en baştan...

Dayanacaksın kadınsan.

Ateşlerde yanmaya

Rüzgarlarda savrulmaya,

Köpek olup yalvarmaya,

Dolmaya boşalmaya...

Sözün ağırına,

Sevginin arsızına...

Kurtlar kemirse de içini,

Kudursan da ihtirastan

Dayanacaksın ihanete, yalana...

Alışacaksın kadınsan.

Bahara kışa,

Gündüze geceye,

Çevrime döngüye,

Erimeye çürümeye...

Gidip te dönmeyene,

Kadir kıymet bilmeyene

Alışacaksın...

Ateşin sıcak,

Suyun soğuk,

Taşın sert,

Bıçağın keskin olduğuna

Alışacaksın...

Aşkın yalan,

Sevginin gerçek,

Sevmenin alışmak olduğuna...

Kollarında olanınsa yanında olmadığına

Alışacaksın kadınsan...

Kadınsan kadın gibi olacak,

Adam gibi adamı seveceksin...

Nurdan Ünsal

Ankara-23.03.2005