Whatsapp irtibat Jump to content
Üyelerimizin Dikkatine
gönderildi

Kadın adamı çok seviyordu...

Yemyeşil ovalarını verdi adama

Yaşam fışkıran.

Beni seviyor musun?

Evet, dedi adam...

Güneşini, ayını verdi kadın

Yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına...

Beni seviyor musun?

Tabi, dedi adam...

Kadın çağladı

Gürül gürül akan pınarını verdi adama.

Beni seviyor musun?

Elbette, dedi adam...

Kadın bağlandı

Yaşam ipini adama verdi.

Bir oldular tek oldular adamla.

Beni seviyor musun?

Biliyorsun, dedi adam...

Kadın dağlarını verdi adama

Tırmandılar doruklara.

Beni seviyor musun?

Aşağılara baktı adam zirveden.

Başkalarını gördü

Sustu adam...

Ağladı kadın...

Gözyaşını verdi adama

Almadı adam...

Kadın onurunu verdi adama

Şaşırdı adam...

Sordu yine usulca kadın

Beni mi seviyorsun?

Onu da seviyorum seni de, dedi adam...

Sustu kadın...

Verecek bir şeyi kalmadığında...

Senin yüreğine ihtiyacım var, dedi adam

Başkasını sevebilmek için...

Çıkarıp yüreğini verdi kadın.

Korktu adam...

Beni sevmiyor musun, dedi adam.

Sesi yoktu kadının söyleyemezdi.

Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı.

Kalbi yoktu kadının sevemezdi.

Onuru yoktu kadının yaşayamazdı.

(28.10.2002-Ankara)

Nurdan Ünsal

Öne Çıkan Yanıtlar

Gösterilecek yayın yok

Konuşmaya katılın

Şimdi yazabilir, daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, hesabınızla gönderi paylaşmak için şimdi oturum açın.

Guest
Bu konuya cevap ver...