MEKTUP

Balkız? dan mektup

Delinin biri yazmış dersin ya

Bir diyeceğim var yine de...

Kerpiç duvar arasında

Açtım gözümü dünyaya

Dokuz çocuk

Üç öküz, dört inek

Yirmi de koyunu vardı babamın

Anama hasret büyüdüm

Koca gün tarlada ırgat

Akşam babama kadın

Dedemle, nineme gelin

...Eli hiç değmedi saçıma

Ya çamaşır leğeninde

Ya da sarı kızın memesinde

Elleri nasır, Topukları çatlak

Bildim bileli al basmalı bir entari üstünde

Bir de kiraz oyalı yazması

Kınalı saçlarını soluklayana kadar

Kokusunu toprak bildim yıllarca

Hasan?mış ilk oğlu babamın

Okul yolunda

Dayanamamış soğuğa

Kar düşmüş üzerine

Kırmızı yanakları

Cam gibiymiş

Buzdan heykelmiş bedeni bulduklarında

En büyüğümüz Ayşe ablam

Onüçünde vermişler muhtar oğluna

Onbeşinde bir oğlu vardı dizinde

Bir de kızı karnında

Ne yoklukla okuttu babam

Mehmet abimi

Kasabaya gönderdi

Öğretmen çıkacaktı

Köy çocuklarını okutacaktı

Sarhoş bir şöförün tekeri

Kestirdi ayaklarını

Ali, yağız delikanlı

Keskin nişancı

Ağanın çiftliğinde

Dayımın adını vermiş dedem ona

Deli Osman dedikleri ortancamızdır

Traktörden düştü sünnet düğününde

Tezek toplar, balya yapar

Öyle mutludur ki dolarsa o gün çuvalı

Bağdagül

Mayıs ayında açmış gözlerini

Gül kokulusu ninemin

Yanağında gamzesi

Yüzü nur, sesi billur

Topraktan iyi anlıyor kardeşim Umut

Adı gibi ekiyor tarlamızı

Elleri bereketli

Yüreği kadar verimli hasad zamanı

Yaşar okudu, adam oldu

Şimdi mahkeme salonlarında

Üç kuruş maaşla

Kürsüde adalet için direniyor

Düzeni bozuk ülkemde

Aydın?la dört yaş var aramızda

Çoban oldu komşu köyde

Dağlarını gezer sabahtan akşama

Kaval yerine saz vardır elinde

Yanık yanık türkülerinde

Buram buram tüter Anadolu

Ben en şanslısıymışım bizim evin

Balkız demiş rahmetli babam

Daha doğmadan adıma

...

Hepimiz bir bahçedeydik bir zamanlar

Sabah çilli horozun sesiyle uyanır

Bir siniye onüç kaşık dalardık

Sarı kızın sütünü içerken

Ciğerlerimize dolardı Ilgaz

İlk papatyayı hep babam söylerdi

Baharı da gördük bu yıl diye

Ama bu kez sondu baharı

Başakların arasında

Saplanmıştı sol göğsüne

Kan davalı kör bir kurşun

Anamın ciğerleri kanamaya başlamış

Son bir kaç gündür

Sağlık ocağında, yeni yetme bir hekim

Demiş ki -Şehirde kolay tedavisi

Yola çıkacak bu hafta

Mehmet abimin yanına

Yengem bakarmış elbet

İnanmam ya...neyse

...

Şehir bozuyor adamı

Kim gitse gelirim diye

Dönmedi

Bir kaç evlat gitti komşularda

Para yolladı bir kaç ay

Sonra sırra kadem bastı

Okumaya gidenler

Unuttu köy yolunu

Çelik çomak oynadıkları

Okulun bahçesinde

Yeni derslik yaptıracaklardı

Zengin olunca

Şimdi televizyonda

Çok meşguller belli de

Kırmızı koltuklarda

Gülüşüyle saklıyor

Manasını unuttuğu utanmazlığı

...

Bense bir yatakhanede

Daraldığım gecede yazıyorum bu satırları

Düşlerim kadar çıplak uykularım

Köyümün ekmeği kokar bu satırlar

...

Memleket koca şehirler değil ki sadece

Adı olmayan köyler var

İsimsiz gömülen bebeler

Öğretmeni olmayan okullar

Ya da öğrencisi olmayan sıralar

Siz renklerini beğenmezsiniz kalemlerin

Bizim avucumuzda kaybolur kurşun kalem

Etiketi olmayan kazağı giymezsiniz

Büyüse de abi, ablamız

Bize kalsa deriz giysileri,

Altında bir deliği olan ayakkabı bayram bekler

Soğukta kızarır burnumuz, ellerimiz buz

Sıcak suyun kokusunu

Bahçede, tezek ateşinde

Çamaşır kazanında biliriz

Bir leğende on maşrapa sudur banyomuz

Yemeğimiz tek tencerede

Siz tadını bilmezsiniz

Biz lezzetine doymayız yayıktaki ayranın

Hangimiz şanslı bilinmez...

Siz daha zenginsiniz dünya malında

Biz daha doymuşuz çocukluğa

Adım köy çocuğu aranızda

Oysa Balkızıyım köyümün

Uğramazsa göğsüme

Bir şehir magandasının

Maç sonrası kurşunu

Yarının öğretmeniyim

Memleketin bir ucunda

...

Bir kaç satır karaladım uyksuz saatimde

Sen deli saçması de

Yolunu bilmediğiniz

Köyümü özledim sadece.