SEVGİNİN ÖZLEMİ

İlkin sen vardın

Yürekte.

Canlılığın olduğu yerde

Sımsıcak.

İlkin sen vardın

Orda, küçük şehirde,

O güzel bahçelerde,

Dayanılmaz cümbüşünde çiçeklerin,

Bakışların kaçamak parıltısında.

İlkin sen vardın;

Mahçup ve tedirgin.

Güzeldin.

Bütün güzellikler hayrandı sana.

Yüzünde yaz sabahlarının aydınlığı,

Bakışlarında hüznü, geçmiş zamanların,

Göğsünde büyüyen ilkbaharlar.

Rayihanda yedi iklimin usaresi.

Yarı olmuş kaysılar gibiydi dudakların;

Vişnelerle yarışırdı arzularımız.

Hülyalı akşamlar dağılırdı saçlarından.

Tebessümünle açılırdı bütün çiçekler.

Güzeldin, bir taneydin.

Aşkın büyülü şarkısını söylerdin.

Ellerinin dokunduğu yerde, başlardı hayat.

"Bir gün çıkıp geldin eski yollardan;

Güzellik büyüdü ellerimizde.

Sihirli şarkılar söylenir oldu;

Bakışlarımızda, dillerimizde.

Pul pul, kıvrım kıvrım ince nakışlar,

İşlendi değişik hallerimizde.

Uzak bahçelerin özlemi kaldı,

Açılan kırmızı güllerimizde.

Tenhada bir kamış, tedirgin bir kuş,

Akşam saatleri göllerimizde...

Ve bir el uzanıp usulca okşar,

Sevgiyi, bilinmez bir yerimizde."

Başını alıp gittin bir başka gün,

Çaresiz kaldığım o sahilden.

Bilir misin, hâlâ canlı geçer,

Giden gemilerin hayali

Gözlerimden?

Sonra hep var oldun,

Yüreğimin ay ışığı düşmemiş bir yerinde;

Gölgesi üstümüze zulmetle çöken,

O koca dağların eteklerinde.

Yalnız benim yüreğime değil,

Çocuk yüreklerine de işledin ölümsüz sevgiyi,

Yurdumun unutulmuş köylerinde.

Sonra hep var oldun;

Yaprağın değişik yeşilinde,

Suların ürperten derinliğinde...

Ve Elsa'nın afyon renkli gözleri gibi,

"Camın kırılan yerindeki maviliğinde."

Sonra hep var oldun; her şeyde, hepsinde.

Kuş kanadında selâm oldun.

Çocuk tebessümünde sevinç,

Genç kız bakışında kaçamak,

Delikanlı yürüyüşünde çalım,

Olgun bir kadında dayanılmaz çağrı,

Gün ışığında huzur,

Akşam saatinde yorgunluk,

Telefon zilinde telaş,

Mektup zarfında umut oldun.

Yılların yenmediği özlem,

Mısralarımda ebedî ferahlık oldun.