BİRİNCİ KAÇIŞ

dur gitme bekle biraz bu belki son buluşmamızdır

belki şimdi şuracıkta ama belki hiç bilmediğin

bir ezik kurbağadır ıslak betonda gölgelerimiz

rıhtımlara böldüğümüz bu çocuksu kurtuluşlar

dur gitme bekle biraz hem sonra belki de hiç

belki bir kamyon beni bir akşam gazetesine

belki sokak sokak beni aradıkların

belki bu son buluşmamızdır nella ah nella

dur gitme vakit yakın az sonra belki de hiç

belki de ben, ah nella, bu ayrılık hiç bitmeyecek

seni çeşmeler gibi şarkılara dağıtıyorum

renkler katıyorum seni, uysal biçimlerden alıp

kısraklara çiziyorum kavga arefesi günlere

dönüp kendimi vuruyorum bir akrep karanlığında

dişi bir isa gibi bakma bana çıldıracağım

düşersem esintime karanlığa düşersem

ellerim soyunursa uykusuz diriliğini

yüzünü yitirirsem bence güzel çizgilerini

düşsel ortamlar içinde bir silik bir anlamsız

yaşamak korkubabası, gelsin dinlerin cenneti

sana ben nella dedim, ah nella, belki de hiç

geceleri bambaşka bir adam oluyorsam

karışıksam kendimden yelimden kaçıyorsam

içimde anlamadığın bir beythofun fırtınası

ben bu fırtınayı yıllardır tanıyorum

yıllardır kendimi taştantaşa ama anlıyamazsın

ben beythofun fırtınası bu ölüm bu ürkünç

tarlalar var bu fırtınada fabrikalar umutlar

dilsiz anlaşmalar var erkekçe davranışlar

ben bu fırtınayı yıllardır yaşıyorum

yüzükoyun kentlerin alacakaranlıklarında

yıllar geçecek, sen böyle hep titreyerek bekliyeceksin

şiirlerim hiçbir zaman beni anlatamıyacaklar

yoksul bir kasabada yoksul bir kahve ocaklığı

ışıklı günlere yatmış yıldız ışığında köyler

tezgahlarda ben dokunacağım nakışlarda ben uyanacağım

yorgun istasyonlarda yığın yığın tedirginlikler

ama hep yolda olacağım kendi yelimin önünde

yaşadıkça, adım adım özlemlerimi haykıracağım

belki çok gideceğim belki çok sürüneceğim

belki bu son buluşmamızdır nella ah nella

seni tuzundan özlemlerimin, bitmemiş şarkılarımdan

sana ben nella dedim, ah nella, belki de hiç

bu kasım bu çıplak beythofun fırtınası

şiirlerim hiçbir zaman beni anlatamıyacaklar