Serenay_OZKAN

Tanrı 'nın Aynası

Uzuyor dallar, ne de güzeller
Dağları kediler kamçılar, iki patili adımlar
Sonsuza kadar bahar
Kestane dallar efsunkār
Ormanla maviye kilitli
Kadife gecede kuşlar kesildi
Sahip olmadığımız rüyalarda yağmurla gözyaşı Tanrı’nın aynası, kedili kapı
Sonsuza kadar bahar
Kestane dallar efsunkâr
Sahip olmadığımız rüyalarda yağmurla gözyaşı Tanrı’nın aynası, kedili kapı
Bir ay gibi... Donuk...
Bir çocuk gibi içine bürünmüş
Gökyüzüne baksana
Kefenim yıldızlara gömülmüş.
(Serenay Özkan,Viata)

Mum
Yarı yanar mum boş çerçevede gördüğünde kendini
Ayın küresinde yıldızlar bir çember yaratmış
Çocukların rüyalarını.
Gıcırdayan tahta evimizdeki mumlar
Bizi bizlere gösteren fenermiş.
Bataklıkların çevirdiği ormanda
Fenerler bir başka yanarmış.
Hayalin gerçeğinde susmayan sesini
Duymayanlar duyarmış.
Aşıklar evlerinde ailelerini sayarmış.
Sular ateşi söndürür derler
Aşıklar evinde ateş yükselirmiş
Çerçeveler bir olur, sokaklar birleştiğinde
Evler bir olur aşıklar evinde.
Çerçevelerdeki mumların ateşi yükselirmiş.
(Serenay Özkan)

Tanrı doğarken hüzünle bağıran tene
Göğüslerine şiir konarmış kadınların
Ve yeşil saçlı kadın"şiir" dermiş
Mavi şalını doğrulurken tüne
Bağırır
Bağırır
Bağırır
Durur
Yeşil saçlı kadın "şiir"diye
Ve mavi,kızıl,beyaz
Karanlığını çakarken tüne
Kelimeler gözlerinde çıplak; saçları yeşile çalarmış
Ve mavi saçlı kadın yeşil saçlı kadına
Dolarken siyah şalı
Bağırır
Bağırır
Bağırır
Durur
Yeşil saçlı kadın "şiir"diye
Ve siyah şal yere düşer
Yeşil saçlı kadının göğüsleri
Şairin kalemine...
(Serenay Özkan)

Bu gece ay çıkacak diyorlar
Denize yatacak tüm yalanlar
Yıldızlarda çıkar mı?
Gökte siyahı yalanlar
Ölü ve karanlık yıldızlar
Ayı sarhoş etmişler
Ay kesilmiş kızıl, kızıl
Ölü ve karanlık bir yıldızdır yalanlar.
(Serenay Özkan, Viata)

Bu gece ay çıkacak diyorlar
Denize yatacak tüm yalanlar
Yıldızlarda çıkar mı?
Gökte siyahı yalanlar
Ölü ve karanlık yıldızlar
Ayı sarhoş etmişler
Ay kesilmiş kızıl, kızıl
Ölü ve karanlık bir yıldızdır yalanlar.
(Serenay Özkan, Viata)

Mum
Yarı yanar mum boş çerçevede gördüğünde kendini
Ayın küresinde yıldızlar bir çember yaratmış
Çocukların rüyalarını.
Gıcırdayan tahta evimizdeki mumlar
Bizi bizlere gösteren fenermiş.
Bataklıkların çevirdiği ormanda
Fenerler bir başka yanarmış.
Hayalin gerçeğinde susmayan sesini
Duymayanlar duyarmış.
Aşıklar evlerinde ailelerini sayarmış.
Sular ateşi söndürür derler
Aşıklar evinde ateş yükselirmiş
Çerçeveler bir olur, sokaklar birleştiğinde
Evler bir olur aşıklar evinde.
Çerçevelerdeki mumların ateşi yükselirmiş.
(Serenay Özkan)

Karanfiller Mezarlığı

Perilerin diyarındaki çocukluğum
Otlarla sararan ellerindeki karanfillerde
Yarım kalan anneler
Pas tutan yüreklerle yeşil mezarlıkta hayaller
Tuzlu nehirdeki soğukluğum
Gözlerin koparıldığı aynalarda
Kuru topraklar küf tutar
Karanfiller mezarlığında.
(Serenay Özkan)

"Karanfiller Mezarlığı" adlı şiiri Yaşama Uğraşı Fanzin'in 27. sayısında 2025'te yayımlanmıştır.

Hilal kadar siyah bir gecede
Her şey seni hatırlatıyor bana
Ay...
Gökyüzü...
Güneş...
Kum...
Hilal kadar siyah bir gecede
Siyah bir şal
Kara bir gece
Kuşlar
Ağaçlardan dökülen yapraklar
Hilal kadar siyah bir gecede
Her şey seni hatırlatıyor bana
Bulutlar
Ateş
Toprak
Yıldızlar...
(Serenay Özkan& Viata) (2019 Kasım)

Gece Ateşi

Rüzgâr gibi gelir gece ateşim
Dağlar gibi ıssız iri evlerden
Gönlüm razı senden, sana olandan
Bitmez gibi saplar gece ateşim.

Karanlık diyarlar gibi gece ateşim
Gizli hayaller gibi tozlu sayfadan
Geçip gider suyun altındaki kabuklardan
Saplanıyor toprakta gece ateşim.

Dalgalar gibi hırçın gece ateşim
Kirlenen sokağın ortasından
Işıldayan mezar gibi geçerken yolundan
Saplanıyor toprakta gece ateşim.
Serenay Özkan
"Gece Ateşi" adlı şiiri Derin Kalem E-Dergisi'nin 3. sayısında 27 Ağustos 2025 yılında yayımlanmıştır.

ÖN SÖZ

Her gün içinde yaşadığımız dünyanın farklı yerlerinden ölüm haberleri geliyor, çoğumuz bunlara karşı gitgide daha az insana benziyoruz.

Sanki içimizde yaşama dair bir kırıntı bile kalmamış, ölümü bekleyen biri ya da birileri yer alıyor.

Yahut bu zanlıların o anki duygu ve düşünceleri, öldürme arzusu bizlerden o kadar da uzak olmayabilir.

Bir insanın içinde birden fazla duygu, his ve düşünce yer alır. Karmakarışıklık içinde insan parçalara bölünür lâkin insanları birleştiren en önemli şeylerden biri de bu karmakarışıklık hâlidir.

Bu kitapta sizlere insanın keşfedilmemiş bir yanını tıpkı her gece farklı sergilenen ayın evreleri gibi sergilenmek istendi. Bu sefer bizler yıldız değiliz ayın ta kendisiyiz.

Biraz felsefe, edebiyat ve çokça duygu ve düşüncelerle sizlere takdim ederim.

Serenay Özkan

ÖN SÖZ

Her gün içinde yaşadığımız dünyanın farklı yerlerinden ölüm haberleri geliyor, çoğumuz bunlara karşı gitgide daha az insana benziyoruz.

Sanki içimizde yaşama dair bir kırıntı bile kalmamış, ölümü bekleyen biri ya da birileri yer alıyor.

Yahut bu zanlıların o anki duygu ve düşünceleri, öldürme arzusu bizlerden o kadar da uzak olmayabilir.

Bir insanın içinde birden fazla duygu, his ve düşünce yer alır. Karmakarışıklık içinde insan parçalara bölünür lâkin insanları birleştiren en önemli şeylerden biri de bu karmakarışıklık hâlidir.

Bu kitapta sizlere insanın keşfedilmemiş bir yanını tıpkı her gece farklı sergilenen ayın evreleri gibi sergilenmek istendi. Bu sefer bizler yıldız değiliz ayın ta kendisiyiz.

Biraz felsefe, edebiyat ve çokça duygu ve düşüncelerle sizlere takdim ederim.

Serenay Özkan

ÖN SÖZ

Her gün içinde yaşadığımız dünyanın farklı yerlerinden ölüm haberleri geliyor, çoğumuz bunlara karşı gitgide daha az insana benziyoruz.

Sanki içimizde yaşama dair bir kırıntı bile kalmamış, ölümü bekleyen biri ya da birileri yer alıyor.

Yahut bu zanlıların o anki duygu ve düşünceleri, öldürme arzusu bizlerden o kadar da uzak olmayabilir.

Bir insanın içinde birden fazla duygu, his ve düşünce yer alır. Karmakarışıklık içinde insan parçalara bölünür lâkin insanları birleştiren en önemli şeylerden biri de bu karmakarışıklık hâlidir.

Bu kitapta sizlere insanın keşfedilmemiş bir yanını tıpkı her gece farklı sergilenen ayın evreleri gibi sergilenmek istendi. Bu sefer bizler yıldız değiliz ayın ta kendisiyiz.

Biraz felsefe, edebiyat ve çokça duygu ve düşüncelerle sizlere takdim ederim.

Serenay Özkan

Biyografi
Serenay Özkan, 10 Ekim 2004 tarihinde İstanbul'un Beykoz ilçesinde doğmuştur. Çocukluğunu Kastamonu’nun Bozkurt ilçesinde geçirmiş, ortaokul döneminde şiire yönelmiş, lise yıllarında Viata adlı ilk şiir kitabı Dorlion Yayınları tarafından 2019 yılında yayımlayarak yazarlık kariyerine adım atmıştır.
Şiirleri çeşitli dergilerde ve fanzinlerde yayımlanmıştır.
Farklı Bir Mehtap adlı hikâye kitabı, Yol Akademi Yayın Grubu kapsamında düzenlenen aylık edebiyat yarışmasında yayımlanmaya değer görülerek basım hakkı kazanmış ve 11 Kasım 2025'te yayımlanmıştır.
Eğitim hayatına İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümü'nde devam etmektedir.
Sizlere yeni eserim olan Farklı Bir Mehtap ile geldim. Kitap henüz yayımlanmadı, görsel tanıtım amaçlıdır.
Farklı Bir Mehtap kırklı yaşlarındaki yalnız bir adamın İstanbul ‘un en eski semti olan Beyoğlu’nda uyuduğu gecelerin hakkını vermek istemesiyle başlar.
Çok yakında sizlerle.


SERNAY ÖZKAN ŞİİRLERİ İÇİN TIKLAYIN

Gece Ateşi

Rüzgâr gibi gelir gece ateşim
Dağlar gibi ıssız iri evlerden
Gönlüm razı senden, sana olandan
Bitmez gibi saplar gece ateşim.

Karanlık diyarlar gibi gece ateşim
Gizli hayaller gibi tozlu sayfadan
Geçip gider suyun altındaki kabuklardan
Saplanıyor toprakta gece ateşim.

Dalgalar gibi hırçın gece ateşim
Kirlenen sokağın ortasından
Işıldayan mezar gibi geçerken yolundan
Saplanıyor toprakta gece ateşim.
Serenay Özkan
"Gece Ateşi" adlı şiiri Derin Kalem E-Dergisi'nin 3. sayısında 27 Ağustos 2025 yılında yayımlanmıştır.

Yağmur Yağıyor İnce Gönül

Aklar ağlıyor ağır sesiyle
Üşüyorum, yağmur yağıyor ince gönül
Bir düş gördüm gece vahşi kırlangıçlar ve ay Ala gözlüm, dağ çiçeği kokulu saçlım
Dağ yarılır cennet olur bir busesine
Aklar ağlıyor ağır sesiyle
Üşüyorum, yağmur yağıyor ince gönül
Bir düş gördüm içinde sen
Bir yağmur ay-güneş
Kollarında başım
Bir buse geçer dudağıma çiğ...
(Serenay Özkan, Viata)

Hilal kadar siyah bir gecede
Her şey seni hatırlatıyor bana
Ay...
Gökyüzü...
Güneş...
Kum...
Hilal kadar siyah bir gecede
Siyah bir şal
Kara bir gece
Kuşlar
Ağaçlardan dökülen yapraklar
Hilal kadar siyah bir gecede
Her şey seni hatırlatıyor bana
Bulutlar
Ateş
Toprak
Yıldızlar...
(Serenay Özkan& Viata) (2019 Kasım)

Zümrüt Gözler

Zümrüt gözlerini yumdu uzaktan
Taştan kalbin guguklu saatlerindeyim
Çırılçıplak gecenin denizlerinden
Tutarak büyülü bir şiir yazıyorum

Ay, saray kurmuş mor kumaşlardan
Kara bulutlar üzerindeyim
Geçen zümrüt yeşili gözlerin alevlerinden
Serin gecenin derinliğinde boğuluyorum

Kırılgan siyahların masallarından
Ağ diyarı gözlüyorum
Soğuk toprakta zümrüt yeşili gözlerden
Bozulmuş ruhlar, kara diyarlara geçiyorum.
Serenay Özkan
"Zümrüt Gözler "adlı şiiri 4 Eylül 2025 yılında Laf Arası Dergisi'nin 4. sayısında yayımlanmıştır.

Gece Ateşi

Rüzgâr gibi gelir gece ateşim
Dağlar gibi ıssız iri evlerden
Gönlüm razı senden, sana olandan
Bitmez gibi saplar gece ateşim.

Karanlık diyarlar gibi gece ateşim
Gizli hayaller gibi tozlu sayfadan
Geçip gider suyun altındaki kabuklardan
Saplanıyor toprakta gece ateşim.

Dalgalar gibi hırçın gece ateşim
Kirlenen sokağın ortasından
Işıldayan mezar gibi geçerken yolundan
Saplanıyor toprakta gece ateşim.
Serenay Özkan
"Gece Ateşi" adlı şiiri Derin Kalem E-Dergisi'nin 3. sayısında 27 Ağustos 2025 yılında yayımlanmıştır.

Mezar
Sanmayasınız ki yalnızca mezarda ölü Canlı mezar yok mudur?
Bağırıma, bağırıma bomboş
Geceye kefen yok mudur?
Üşüyorum, gece buz
Mezar taşıma buse dahi yok mudur? Sanmayasınız ki yalnızca mezarda ölü
Canlı mezar yok mudur?
(Serenay Özkan, Viata)

Ay!
Ay çok saf, parlak ve yalancı
Parlaklığı çalıyor kan kırmızısına
Kara gecede
Pencerede beyaz tüy
Derinlere batmış taştan kalp
Çivilerle dolu bir zeminde
Kalbim uçmak isteyen bir kuş kanatları olmayan
Ölmek istiyor ama biz ölmek için fazla ölüyüz!
(Serenay Özkan, Viata)

Yalnızlıklar Efendisi

Ben yalnızlığın efendisi
Geceyi saran benim kara serçemdir
Kaderlidir bahçelerim gecenin gecesinde
Ben yalnızlığın efendisi
Ölüdür kiraz bahçeleri
Anca dikerler bu bahçeye
Ben öldükten sonra bir kiraz bahçesi
Ben yalnızlığın efendisi
Sarhoşlarım vardır
Birbirindendirler yalancı
Çocuklarım vardır
Üstlerinde kara gelinlik
Işıklar söndü mü?
Şehirlerine bitiverirler
Hele griden maviye gözleri yaşlı mı? Mehtaplarıma konuverirler
Sabahleyin dağların çimenleri yaralı
Kör bir kuş misali dinler sema
Dantellerim siyah
Banklarım yaralı, yalnız
Ben yalnızlığın efendisi...
(Serenay Özkan)