Nurcan

Yoksul çaresizliğe sığınan bir besleme Güz döşer yalnız gecelerine Veda kiri koğuşlanırken içine Yüzündeki çizgileri yakar Her seferinde söndürüp, bakışlarını Kirpiklerini boyar kül rengine Adımları takılır, Düşer gamzesine hüznün sessizliği... Yürek taş altında enkaz Ucunda aşk beslemesi Öptükçe zehirli ateşi Hayal eşliğinde parlar düş kundurası Bir coşar, bin ağlar aşk beslemesi Peş peşe saplandıkça hıçkırıkları Yüreği çizer perdeli ruhu Gülmez beslemenin gözleri Tuzlu yağmurları yudumlar nefesi Bakışlarını hasretin ipine asıp kurutur Ve Üşüdüğü mevsimde yakar kederini Aşk beslemesi... Nurcan TALAY 19.11.2009