ngokhansonsel

Dalgalanır ruhum,sevdalarım ağlar, Sırça kalbim, nağmelere tutunur. Sararken evreni notalar, yalnızlığın ardında, Paramparça ümitsizliklerim,umuda yuvarlanır, Gelgitlerim dinlenir,her parçanın sonunda, Sarılır hıçkırıklarım,gecenin tülsü ışıklarına. Mest olurken, nice sevda zedeler, Her notada, alev olur heceler, Ruhum gibi uçar,..uçar gider geceler. N.Gökhan SONSEL

Gülmez oldu yüzüm, kararmış bahtım, Umutlarım yok oldu, kırgınım bu gün. Sitem edip durur da, şu tac-ı taht?ım, Güldüğüm yıllara, kırgınım bu gün. Hüküm vermiş rabbim, yazmış alnıma, Hele bir kez bakın dostlar, şu sol yanıma. Dertlerim sıralanmış, okur canıma, Bulunamaz bir doktor, sürgünüm bu gün. Ağladım sızladım,fayda etmedi, Bir an bile olsun, çilem bitmedi. Baharı beklerken, kışlar bitmedi, Çileli ve yorgun, durgunum bu gün. N.Gökhan SONSEL

Saçlarımda, yağmur damlacıkları, Yüreğimde ince ince sızılar. Yağmurla gizlerken,sessiz hıçkırıkları, Ağlasam da belli olmaz, bu gece. Sokak lambaları kadar,yalnız çaresiz, Meçhulün yolcusuyum,yorgun gayesiz. Gözlerimden süzülen, her damla sensiz, Gözyaşlarım,belli olmaz bu gece. Birazdan gün doğar,şehir uyanır, Islak sokaklarında, göz yaşım kalır. Görenler halimi, yağmurdan sanır, Ağladığım belli olmaz bu gece? N.Gökhan SONSEL

NEREDE Nerede yeşilken, altın gibi sararan, Zümrüt gibi parlayan, o güzelim yapraklar. Nerede çiçek bahçelerim, tomurcuk güllerim, Şırıl,şırıl akan, pınarlarım şelalelerim. Özledim seninle yüzdüğüm, hayal denizlerimi, Kumruların öpüşüp seviştiği, çınar yok olmuş. Gönlüm gibi kırılmış kalemim, titriyor elim, Yalnızım, dümensiz, yelkensiz, tekne gibiyim. Ruhumda bin bir keder, gönlümde elem, Esmeyecek mi artık, içimde meltem. Ne bir ülkem, ne bir beldem, olamaz benim, Uçsuz-bucaksız çöllerde, serap gibiyim. Nerede kızıllaşan, zindanlaşan akşam, O güzel buram,buram, renkli çehreler. Maziye mi karıştı, ben mi bilemem, Güneş kadar parlak, o eski kahkahalar. Güneş bir gün doğacak, yeşerecek yapraklar, Yine mutlu insanlar, hep yeniden doğacak. Artık belim bükülmüş, kar yağarken saçıma, Ben kaybettiğim alemi, yeniden bulacağım. Bulut,bulut olacak, o eski hatıralar, Küme,küme dönecek, yine göçmen kuşları. Altın ışıklardan tabiatın, ördüğü taç, Tutam,tutam, demet,demet, başkasının olacak. N.Gökhan SONSEL

Dümeni bozulmuş, gemi gibiyim, Sevdanla kilitlenmiş, döndüremedim. Bir alev var, şu an kalbimde, Su döktüm, benzin sandı, söndüremedim. Yalvardım allaha, çok çaresizdim, İsminin yanına, şiirler dizdim. Unutmak seni, sevmemek için, Zehirledim kalbimi, öldüremedim. YÜREĞİM SEVDAYA ASILI KALDI N.Gökhan SONSEL

O güzel gözlerine, bakmaya doyamadım, Sel oldum çağladım da, kalbine akamadım. Ateş kesildim yandım, gönlünü yakamadım, Aşkımı bir taç yaptım, başına takamadım. N.Gökhan SONSEL

Bizim için ayrılık, birkaç soru ve nida, Kısa,kısa buluşmalar, sonra tekrar elveda. Hayallerimde süslü, bir gelecek yok artık, Anılarımda yüklü, geçmiş güne elveda? Bana uzun gelirdi, ayrı geçse tek günüm, Seninle başlıyordu, bayramlarım düğünüm. Elbetteki bu aşkın, bitişine üzgünüm, Aşk dolu şiirlere, şarkılara elveda? Ben değildim o güzel, aşka ihanet eden, Belki sen de değildin, kaderimizdi neden. Uykusuz gecelerde, beni terk edip giden, O renkli rüyaların, sahibine elveda? Hep hayranın olduğum, gülüşün ve gözlerin, Yüreğimi yakardı, o sımsıcak ellerin. Seninle ayrılmamız, oyunuymuş kaderin, O tatlı bakışına ve sesine elveda? Neden bu ayrılığı, yıllarca uzattık biz, Neydi iyileşmez yara, neydi altındaki giz. Sevgilerden sevgimize, bir teselli katalım, Ve geçmişi unutup, yeni güne merhaba? N.Gökhan SONSEL

Yalvarman yakarman, nafile bana, Bin acı bin cefa , çektirdin bana. İstemem git artık , çok uzaklara, Ben senin aşkını , istemiyorum. Sen gittiğinde , mevsim bahardı, Geçmişten bu güne , anılar kaldı. Şefkat ?e sevgiye , lüzum kalmadı, Ben senin aşkını , istemiyorum. Sanma ki muhtacım , ben artık sana, İstemem ellerini , avuçlarımda. Yeter ki bir iz ,kalmasın bana, Ben senin aşkını , istemiyorum. Ben sana gelmiştim , koşarcasına , Yüreğim bu tenden ,çıkarcasına. Terk edip giderken , kaçarcasına, Ben senin aşkını , istemiyorum. N.Gökhan SONSEL

O manalı ve derin , yüzündeki mimikler , Sanki beni bambaşka , bir dünyaya sürükler. Gözlerinden bir ışık , yayılır dalga , dalga, Gökkuşağı altında , yıldızlar beni bekler. Bazen durur düşünür , elleriyle konuşur, Uçar gider benliğim , fırtınalar oluşur. İçimdeki duygular , alır sürükler beni, Beynimdeki damarlar , yüreğimle vuruşur. Masum bir bebek gibi , tam karşımda duruyor, O tertemiz hislerim...kendini sorguluyor. Sanki mıknatıs gibi , onda çeken bir şey var, Yıldırımlar düşüyor , bir tek ...beni vuruyor. Bu mucize olmalı , yüreğimde bir tefekkür Rabbimden istemiştim , verdi Allah çok şükür. Gönülden iste tek ki...isim önemli değil , Adı içinde saklı , bir minnet...bir teşekkür. N.Gökhan SONSEL

Halkalanan sulara, eğilen yeşil dallar, Çifte kumrular gibi, bir sırrı mı fısıldar. O yumuşak ellerinle , topladığın çiçekler, Bu karanlık sularda, belki yıkanmak ister. İşte sabah oluyor, gök kalbine elerken, Bir ışık ayrıldı ,yıldızlar küme?sinden. Bulutlar sessiz sessiz,ağlıyorken hüzünden, Eski bir şarkı döküldü, rüzgarların sesinden. Neden erken dağıttı, ecel sırma saçını, Ve seninle süsledi, bu dağın yamacını. Kalk artık saçlarımız, yıldızlarla öpüşsün, Akşamın damla, damla, yok olduğu bu yerde. Seni her an anarken, inan içim yanıyor, Senin sevdiğin gölde, serçeler yıkanıyor. Dermanım kalmamış ,halime gülmek için, Bir bahane aradım, bu sabah ölmek için.

Semtimizde şekerci , bir deli Rıza vardı , Kimsesizdi sersefil , sokaklarda yatardı . Soğuklardan mosmor olmuş, limon gibi sapsarı , Yardım kabul etmezdi , nane şeker satardı. Karga burun lakaplı , Fevzi ağabeyimiz , Arap ilhan-Berduş Ahmet, Gürsel beyimiz . Zargana Kemal- tosun Bekir , Oflu Bahtiyar , Namusların bekçisi , ünlü kabadayılar . Bakkal Necdet-Kasap Mahmut, Aşçımız Hasan Saka, Efe Mehmet ?Pala Osman, bir de çolak Mustafa. Merter?deki Hasan beyle, Hacı beyin üzüm bağı, Unutmak mümkün mü ki, gençliğimin deli çağı. Fil damı denilen yer , sebze bahçemiz , Etrafında küçük evler , hepsi tertemiz. Güllerden görünmezken ,çift kat evimiz , Bir huzur sokağıydı , bizim mahallemiz. Nerede bisikletçi Salih , gazeteci Cemal?im Maça kızı Zekiye , aziz dostum dev Halim. Benim bütün dostlarım, sizleri çok özledim , Sizleri her anışta , nemleniyor gözlerim. Bakırköy ?Osmaniye , ta...içime yer etmiş, Benim gibi eskiler , hep orayı terk etmiş. İstanbul?a gittikçe , onları arıyorum, Ölen tüm dostlarımı , rahmetle anıyorum. N.Gökhan SONSEL

Semtimizde şekerci , bir deli Rıza vardı , Kimsesizdi sersefil , sokaklarda yatardı . Soğuklardan mosmor olmuş, limon gibi sapsarı , Yardım kabul etmezdi , nane şeker satardı. Karga burun lakaplı , Fevzi ağabeyimiz , Pilot Necati- katil Kerim , Gürsel beyimiz . Zargana Kemal- tosun Bekir , Oflu Bahtiyar , Namusların bekçisi , ünlü kabadayılar . Fil damı denilen yer , sebze bahçemiz , Etrafında küçük evler , hepsi tertemiz. Güllerden görünmezken ,çift kat evimiz , Bir huzur sokağıydı , bizim mahallemiz. Nerede bisikletçi Salih , gazeteci Cemal?im Maça kızı Zekiye , aziz dostum dev Halim. Benim bütün dostlarım, sizleri çok özledim , Sizleri her anışta , nemleniyor gözlerim. Bakırköy ?Osmaniye , ta...içime yer etmiş, Benim gibi eskiler , hep orayı terk etmiş. İstanbul?a gittikçe , onları arıyorum, Ölen tüm dostlarımı , rahmetle anıyorum. N.Gökhan SONSEL

Dün akşam seninle, bütün bir gece, El ele dolaştık, biliyor musun ? Okşadım güzel, o gül yüzünü, Rüyaymış, hayalmiş, biliyor musun ? Bu sabah dolaştım, sensiz sahilde, Orada ne oldu, biliyor musun ? Sesini duydum,belki yüz kere, Rüzgarlar getirmiş, biliyor musun ? Kaç kere yalvardım, bilsen kaç kere, Yetmez mi bu acı, bunca işkence. Şiirler döşendim,binlerce hece, Kalemler tükendi , biliyor musun ? Yalvardım geceye, sabah olmasın, Yalvardım yıldıza, güneş doğmasın. Yalvardım Allaha, yüzün solmasın, Seni sevdiğimi, biliyor musun ? Bir tanem dünyadan, çektim elimi, Çıkarttım kalbimi, kestim dilimi. Dolaştım çöllerde , deliler gibi, Mecnun?nun oldum biliyor musun ? Bu günde güneş, yoktu be gülüm, Yağmurlar sel oldu, biliyor musun? Hasretim güzel, o gül yüzüne, Özleyip yanıma, geliyor musun ? N.Gökhan SONSEL

Dönülmez yolculuğun, son virajındayım, Yerler kaygan, zemin kötü, yol berbat. Üst üste yığılmış, en eski hatıralar, İşlenmiş günahların, hesabını soruyor. Bütün beklentilerim, hayallerim yok oldu, Hepsini birer, birer, toprağa gömüyorum. Gömülmeyen, sadece üç önemli şey kaldı, Sevgim? şiirlerim ve çok önemli bir anı. Nedir diye sorarsanız, bu önemli anı?yı, Yalansız ve günahsız , yaşamanın formülü. Önceden yaşanmamış, belki hiç bilmediğim, Dostluğun ne olduğunu, ilk kez öğrendiğim gün. Sevgim ve şiirlerim; uzun yıllar hep birlikte yaşadık, Zaman geldi, hem ağladık, hem güldük, beraberce yaşlandık. Şimdi ise son virajın, bitim noktasındayım, beni siz aramayın, Beni göremezsiniz, yaşanılan her mevsimin içinde, Hep sizlerle birlikte, sizin aranızdayım. N.Gökhan SONSEL

Kaç kere dilimden, sildim ismini, Kaç kere yeniden, yazdım bir bilsen. Kaç kere yırttım, attım resmini, Kaç kere kalbime, çizdim yeniden. Sanma ki bu kalbim, yaz-boz tahtası, Silsem de yerine, konmaz başkası. Suskulaşınca yürek, ben açıkcası, Öfkelendim kendime, küstüm kaç kere. Ağladım günlerce, yaşım bitmedi, Hayatımı verdim, sana yetmedi. Git dedim kalbimden, aşkım gitmedi, Yalvardım kaç gece, dinletemedim. Tutmadım kendime, verdiğim sözü, Çekemem demiştim, bir hayırsızı. İçimde yüzlerce-binlerce sızı, Kaç gece ağladım, bilsen kaç gece. Kalbimin sesini, susturmak için, Gönlümü sevdaya, küstürmek için. Ayrılık rüzgarı, estirmek için, Yeminler ettim de, bozdum kaç kere. Saymadım kaç kere, küstük barıştık, Ayrıldık-barıştık, buna alıştık. Küskünlük olmasın diye, ben artık, Kaç kere yalvardım, sana kaç kere. Git demek istesem de, diyemiyorum, Bu nasıl bir sevda, bilemiyorum. Cesaretim yok yok ki, gidemiyorum, Sen benim havam, suyum gibisin. N. Gökhan SONSEL