ersendevrim

Sarı veriyor iliklerime kadar ansızın Saman alevi gibi, feryatsız yanıyorum ne çare Girdabında boğulurken çöpçatan bakışların Saf ve mahcup halini özledim, bilmem kaç kere Yarını düne ekledim, ayları saatlere Yolunu gözledim her gün, bilmem kaç kere Gitmek istedim sorgusuzca, kendimden de ötelere Koştum, yoruluncaya kadar, bilmem kaç kere Üstümü örten simsiyah bir bahardı, yalnızlık Karanlık sabahlara uyandım, bilmem kaç kere Daha ne kadar sürer, bu kendimi kandırmışlık Hüzünlerin ardına saklandım, bilmem kaç kere Yokluğunun ağır sessizliği, sızladı durdu hep içimde Her nefeste dinledim kalp atışımı, bilmem kaç kere Yaşıyorken mehtapları, yakamoz gelgitlerinde Ansızın uzanacak ellerini bekledim, bilmem kaç kere

Ve gidiyorsun Dağlar gibi umutlarımı yıkarak Ve gidiyorsun Deli dolu bir sevdayı ardında bırakarak Telaşlı, derinden solurken nefesi Sildim diyorsun, bir kalemde her şeyi Zoru severdin ya, hani Ve ardına bakmadan, Gidiyorsun Şubat soğuklarıyla, esiyor içime rüzgar Yağıyor gönlüme, çisil çisil yağmurlar Hep aynı mı, bu ayrılıklar Sonu bekler gibi, yaşananlar Ve Sen umutlarımı çalarak, Gidiyorsun Unutulacak üç, beş an gibi mi geldi hatıralar Nedir bu, yüreğime yağan damlalar Tazelenmez mi, her aklıma geldiğinde içimdeki yaralar Ve yalnızlar rıhtımında bırakıp beni, Gidiyorsun Gün gelir hatırına düşerim belki Bir temmuz akşamı veya bir kış günü Pencerene konmuş, kanadı kırık bir kuş gibi O gün anlayacaksın belki Senin için, sana beslediklerimi Ve sen, gardan, son trenin kalkışı gibi Hiç bilmediğim bir meçhule, Gidiyor olacaksın

Günümde sen, gecem de sen, her uyandığımda karşımda sen, sen olmasan, ne yapardım bilmem ki ben, böyle mecnun olur muydum ben... bir elmanın iki yarısı, sen ve ben güneş ile ay; sen ve ben, Ne uzaklaşır, ne kavuşuruz, hem dargın, hem barışığız sen ve ben? Gece rüyalarda, gündüz hayalimde sen, Mavi gözlerinle, mehtaplı denizlerde sen, Ellerimde kan kırmızı güllerle ben, Bir aşk rıhtımında, bir nefes; sen ve ben?

Ey yüreklere sevda eken nazlı dilber Baharın ılık esen samyeli ile, gel Her yanda açıversin laleler, menekşeler, güller Yalnızlık sinemi daraltmadan, gel İnce ince bir ah ile geçerken zaman Gecenin karanlığı ufka uzanmadan, gel Sevdanın kor ateşi bağrımı dağladığı zaman Buzlu soğuk sular ile, toroslardan akar gibi, gel Fuzuli gibi, aşk-ı mecnun istidadından Gönül kendini çöllere vurmadan, gel İlahi sur ile, can bedenden ayrılmadan Fani ömrüme ab-ı hayat gibi, gel Çare bulmaz ki bu gönül, tabip ile, merhem ile Bir seni arzuhal eder, gel Mutmain olmaz bu gönül, mal ile, servet ile Bir aşk-ı sevda ile dolu, gel

Sen koparmıştın, beni benden Unutmaya çalışmadım...sanma Ellerin elimden sebepsiz koparken Olmadı, senin yerin dolmadı Hep bir şeyler yarım kaldı Dudağımda buruk sevdanın tadı Hayat böyle anlamsız olmazdı Olmadı, senin yerin dolmadı Gökyüzünü hüzün bulutları kaplamış Bir matem havası var, üstümde Gönlüme usul usul yağarken ayrılık Olmadı, senin yerin dolmadı Gönlümde isyanım kendi kendime Yıkıldım, kahroldum inan gidişinle Nerdesin Bilmem, şimdi nerelerde Olmadı, senin yerin dolmadı

Karanlık uzanırken şehre ansızın Bir hayaldin sen Yollar aldı götürdü seni Sonsuz bir karanlık ardında Çocukça feryadım yankılandı sokaklarda Söyle yalnız birkaç satır için mi? Geçti bunca sene Senden habersizce Masum gülüşünle Hala aklımda çocuksun Çok zor değildi duyabilmek sesini Ufuklar kadar uzak olsa da düşümde

Saatler yalnızlığa vurunca Bir hayalsin artık sen Ne ellerini uzatabilir Ne gözlerime bakabilirsin Her saniyesi isyandan isyana Sürüklenen anları sezemezsin Durma Git uzaklara Bilemezsin Ben ne haldeyim

Koparırken daldan gülü Bir türkü hep hüzünlü Yaşamak nefes almak değilmiş Ağlamakmış gülmeden önce Arama aradıklarını Kaybolan mazilerden Umutsuz çıkılmazmış Dipsiz kuyular içinden Bir sevda olsun yaşamak Masallar gibi derinden Yürekler kurtulsun artık Canlar Pazar yerinden

Arıyorum seni Ne gecem, ne gündüzüm kaldı Bekliyorum seni Ne umut, ne mutluluk kaldı Hiç olmazsa, bir selam yolla Sevginden Ne bir söz, ne bir haber kaldı Her mektupta yolladığın birkaç selam Bir yüzünü göster, et birkaç kelâm Yetmedi mi bu hasretlik sevdam Yine mi bir tanem, Özleme Devam Yüreğimde açıyor, aşkın gülünü Hasretin kaplıyor, sarhoş gönlümü Yalnızlık paylaşır, bütün hüznümü Yine mi bir tanem, Özleme Devam Hep böyle mi olacak aşkım Baharı görmeden solacak yazım Kim duyar, anlar kendime isyanım Yine mi bir tanem, Özleme Devam

İşte biraz sonra geleceksin Uykusuz gözlerimden habersizce Karanlıktan kurtulmuş boş sokaklardan Geçip gideceksin Biraz Sonra Güneş haber salmış geceye Karanlık uzanmış Sararcasına gökyüzüne İşte o an geleceksin Yorgunluktan yıkılmışcasına Biraz Sonra Biraz Sonra Ben yine hasret doluyum Seni anıpta bedbahtça Uykumdan uyanacağım Sen yine habersiz ıssız yollarda Umutlara uzanırcasına dalıp gideceksin Biraz Sonra

Ümitle yeşerttiğim aşkım Denizde bir kum tanesi Boğulurken tane tane baharım Gönlümün sevdalısı gel, ol Dudağımda kilitlenir İsminin ilk hecesi Aşkın bir kandamlası misali Sarar büsbütün içimi Yakıp kavurur sanki Yok hiç insafı Bir damla su gibi, ol Gel, dol içime Dileğim benden başka Hiç kimse görmesin seni Aşkın bana lütfedilmiş Sevmesin başka hiç kimse seni Duyayım her seferinde O heyecanlandıran sesini İçimi öyle yak Öyle ürpert ki bedenimi Ne bir ah çekeyim Ne de bir intizar Duman duman sindireyim hep seni Gel, Ey gönlümün zalim güzeli

Gözyaşlarımı, senin için saklayacağım Belki görürsün diye, damla damla Gözlerimden yüreğime doğru, bir akışla Hep seni bekleyeceğim Karanlık gecelerin sonunda Belki mutlu olacağım Belki de yokluğun ile bedbaht Ölümsüz sevdalara nispet Son noktayı, hep aşk adına koyacağım

Sen, daha önceki sevdalar gibi değilsin Seninde gözlerin kara Kaşların simsiyah, ok misali Ama, sende yüzü güldüren başka bir hava var, Bir şarkı, söyler gibi bakışların Hiç yazılmamış, bir beste gibisin Sen, eski sevdalar gibi değilsin Bırak, tutuşsun göz bebeklerin Bırak, umutların sonbahar rüzgarıyla serinlesin Derdin varmış eskiden; Sana yapılanlar haksızlıkmış Bırak, söyleyen ne isterse söylesin Bir tek sensin, sen olan Sen cama yansıyan buğulu suretlerden Daha gerçeksin Sen, eski sevdalar gibi değilsin Bir resim çizilir, duvarlara Taze umutlardan Bir güneş ışığı sızar Karanlıklara, sırdaş bulutlardan Her şey bir vesile arar Dile, sende vesile-i muhabbeti Sen, hiç karanlıklara doğmamış şafaklar gibisin Sen, eski sevdalar gibi değilsin

Canımın özüne hapsetmişim, seni Nereden bileceksin ki, Gün boyu aklımdasın, kelime kelime Hece hece, gönlüme vurulmuş, bir bilmece Gözyaşı ile akarsın, katmer katmer gecelerime Hüzünle bir şarkı mırıldanır dururum, sessizlikte Her gün yaşanıyor içimi dağlayan, bu vesvese Kavuşmak ile kaybetmek arasında, bir bilmece

Açmadı ki yüreğimde güller Her mevsim bana güz Bir heyecan ver Biraz ümit Aydınlanır bahtında gönlümün Karanlıkların ardında saklıdır Hep gündüz