geceninkizi

İşte bu yüzden Sırf sen yanmayasın diye yaktım kendimi. Aydınlığı sana bıraktım. Karanlık zindanlara hapsettim yüreğimi. Sırf sen gül diye Gözyaşlarının hepsini ben aldım. Biliyorum Onlar korur ancak. Seni dualarıma emanet bıraktım.

Sessiz sedasız gitmeleri seviyorsun sen. Ardına bakmadan... Hoşçakal demeden... Hiçbir zaman sevmedin vedaları bilirim. Hem Gerekte olmadı zaten. Hep dönüşlerdi gidişlerinin sonrası. Yolculuğun Bir sevdayla bir veda arası

Dedim dost yüzüne gölge düşürmüş, Başını eğdiği nerden sebeptir. Dedi yalnız olan yürek üşürmüş, Kadere küstüğüm yardan sebeptir. Dedi ben mecnunum görmem göz ile, Kalptedir mekanım kanmam söz ile, Sevdanın ateşi sönmez buz ile, Rüzgarla estiğim bundan sebeptir. Dedi dilim söyler yürek kanatır, Sanma bedenedir, sevda canadır, Göz görmese bile yönüm onadır, Bülbülün feryadı gülden sebeptir. Dedi ben mecnunum leyla bendedir, Cehennem ateşi bu bedendedir, Ruh ebedi kalır ölüm tendedir, Arının varlığı baldan sebeptir.

Son vedasıydı yüreğimin Son bakışım gözlerine. Son çırpınışıydı belki de Aşk sandığım o zavallının... Ben yanıldım. Tabiki o aşk olamazdı. Yıkardı balki ama, Aşk gerçekten aşksa Bir fiskeyle yıkılmazdı.

Bir veda mevsimidir sonbahar Hüznü bundandır havasının. Yaprağın ağaca vedasıdır Ağlatan bulutları. Gidişler Sonbaharda daha bir dokunur kalanların içine. Bir hoşçakal çıkıverir ağızdan. Hançer olur. Saplanır yüreğin en yarası savılmaz yerine. Kanar... Acır... Yine kanar... O kan sevdaya karışır. Gözyaşı susar, Gökyüzü susar... Sonra yürek alışır. Umursamaz... Kabullenir. Çünkü, Aşk bir güldür, Ve... Güle kırmızı yakışır.

Neden susuyorsun ey dili ballım. Bir ses ver ruhuma çiçekler yağsın. Kusurum var ise kır kolum dalım, Of dersem sevdiğim ecelim sarsın. Sen susma sözlerin hançer olsada Acımadan yüreğime vursada.. Hiç ses etmem ecel gelip alsada Varsın dudaklarım kilitli kalsın. Nicedir hasretim gülen yüzüne Değmedi gözlerim bir kez gözüne Uydun ya sevdiğim eller sözüne Bundan gayrı ölüm benden ne alsın.

Bir martının iki kanadı olmalıydık seninle. İkimizden biri olmayınca Uçamamalıydı martımız. Ama şimdi, Karşı karşıya iki dağın tepesinde, İki çam gibiyiz. Birbirimizi seyrediyoruz Ama Kavuşamıyoruz.

Böyle suskunluklarla başlar terkedişler. Yavaş yavaş çekilir sevdanın eli yüreğinden. Gurur denen o sahtekar Aklını çeler bir anda, Anlayamazsın. Anlatamazsın yüreğinin yangınlarını, Ağlayamazsın.... Sessiz, Suskun bir çığlıktır gözyaşların. Sadece sen duyarsın. Ve... Sadece sen anlarsın Mühürlü dudaklarının son şarkısını. O duymaz.... O görmez... O bilmez.....

Bir 'merhaba'nla başlardı her şey... Öyle soğuk, Öyle sıradan olmazdı çünkü senin merhabaların. Sen 'merhaba' dedinmi, Gün yeniden doğardı her defasında. Bütün kuşlar susar seni dinlerdi. Belki de kıskanırlardı Geceyi aydınlarışını sözlerinin. Bir 'merhaba'nla başlardı her şey. Suyun bile tadı değişirdi, Sen 'merhaba' dedinmi... Ağaçlar en güzelini giyinirdi yeşilin. Deniz gökyüzünün en berrak mavisini alırdı. Yinede, Gözlerin kadar duru olmazdı... Olamazdı... Bir 'merhaba'nla başlardı her şey. Yoksa, Hep bir eksik başlardım güne. Sen 'merhaba' dedinmi... 'Tamam' derdim. 'Şimdi tamam oldum. Artık birşey kalmadı beklediğim. Gözlerimi açıp... Derin bir nefes alıp.... Yeniden yaşamaya başlayabilirim...'

Seni bir başka özledim bu gün... Bir başka aktın yüreğime... Bir başka yaktın içimi... Bir başka süzüldün gözlerimden. Bir başka sevdim seni bu gün. Dolu dolu... Yüreğimi çatlatırsasına. Kayboldum uçurumunda dudaklarının. Yüreğim, Bedenim, Ruhum... Sen olana dek... 26/03/2007

Sil bir kalemde tüm yaşanmışlıkları Unut gitsin, Hiç bir iz kalmasın. Nasılsa geri dönüşümü yok eski zamanların Hatıralar ardında bıraktıklarına kalsın. Düşünme sonrasını, Son yudumla bugünlük doyarsın. Ve ardından... Şişenin dibi göründümü Fırlatır atarsın. Nasılsa geldiği yerde çok var Bu depozitosuz sevdalardan. Biri biterse, Bir tane daha açarsın.

Günlerden 'SEN' di... Uzakta da olsan, Yüreğimin içindeydi yüreğin. Dudakların ne söylese anlamlıydı. Ve... Dudaklarım ne söylese 'SEN'din. Anlamdı bana kattıkların. Ya da, Anlamı 'SEN' di herşeyin. Sonra gittin... Bir yağmur sonrası, Yokluğunu bırakıp ardında, Bilmediğim uzaklara gittin. Bir anda anlamını yitirdi herşey. Çünkü... Anlam 'SEN'din. Gidişinle zamanıda götürdün ardından. Şimdi saat kaç, Ya da, Günlerden ne ertesi bilmiyorum. Bilmek te istemiyorum zaten. Bundan sonra her gün 'SENERTESİ' nasılsa... 05/03/2007

Delice özlerim seni... Delice ağlarım hasretinden. Delice adını haykırırım. Delice şiirler yazarım bizim için. Delice sokaklara vururum kendimi. Delice kapında bulurum sonra. Delice severim seni.. Delilik parayla değil ya....

İlave bir ayrılık acısı, Hayatın standartlarına uygun. Uygun ki ağır gelmiyor. Uygun ki taşıyabiliyoruz. Günlük koşuşturmalar arasında Unutulup gidiyor her nasılsa. Ne öfke... Ne acı... Ne bir iz.... Hiç bir şey kalmıyor ardından. Artık yaşanabiliyor da sevgisiz. Belkide sevmeyi beceremiyoruz artık. Eskisi gibi derin bakmıyor gözlerimiz. Yada sevdanın anlamı değişti. Modern hayata uyum sağladık hepimiz. O kadar geliştiki teknoloji denen şey, Aslının aynı gibi yamalı yüreklerimiz.