YARGI

Bu gece, çok ince bir çizgi üzerindeyim

öyle keskin, öyle yalın bir çizgi,

Rüzgar hangi taraftan eserse

diğer tarafa düşürecek beni,

Bir tarafta yaşanmışlık

bir tarafta yaşanacak karanlık.

Hiç bir şeyi anlamak istemiyorum

Kavramak çok acı tüm yaşananları

Ve öylesine korkunç ki

tutarsız bir hayatın anlamı,

Bir tarafımda kar, tipi, boran,

bir tarafımda kırkikindi yağmurları,

Baharsa gelmeyecek kadar uzak,

Beynim kendi sınırlarını zorluyor

neyin kavgasını veriyor bilmiyorum.

Gözlerimdeki ışıltı,

yıldızlara göç etti,

Yüreğimi bir kutuya koyup

rafa kaldırdım,

Geriye kalansa,

Görmeyen, bilmeyen ve anlamayan

umarsız bir kadavra,

Bir tarafımda kuytu bir orman,

bir tarafımda dağların dorukları,

Ne tarafa gideceğimi bilmiyorum.

Bu gece, acımasızca kendimi yargılıyorum

söz hakkım bile yok biliyorum

Karar açıklanıyor:

-idam-

Sabaha karşı infaz edilecek diyorum,

Herşey bitmeli, yok olmalı

tüm yaşananlar,

Ama, insanın celladı kendi olunca

çekemiyor ipini,

Bir tarafta birden soluksuz kalmak,

bir tarafta yavaş yavaş yok olmak,

Silinip gitmek hayattan,

lanetlenmiş şehirler gibi.

Bir yaprağın ucundaki çiğ tanesi gibi

hayata tutunuşum,

Ufak bir sarsıntıda yerlere düşecek

ve paramparça olacak,

Toprak açmış ağzını bekliyor düşmemi

zakkum çiçeklerini yeşertmek için,

Güneş doğsa diyorum, toprağa düşmeden,

buharlaşsam uçsam gökyüzüne

hiç bir şeyi kavramadan,

Bir tarafımda bulutlar,

bir tarafımda sonsuz evren,

Uçup gitsem diyorum

Tutarak çocukluğumun ellerinden...