ceren186186

Yaşamak bir sokak lambası gibi Bir gece evden atılmış bir çocuk sanki Tek bir damla tek bir ses gibi Aklıma düşüyor Artık delirir koşar şimşeklerim Yaşamak bu nadir ve gevşek Hayır bugün hiçbir kimseyi alkışlamıyorum Ve onların dikilip içi yumurta çürüğü kokan Kristal fanuslarına baka durdukları gibi bakıp durmuyorum Ve bazı bey alıkların dediği gibi Sadece yürek arılığını arı bulmuyorum Düşünün Tohumlar ekilir Yağmurlar başlar O zaman filizler bir karış boyu yükselmiştir Köylü davarlarını alır götürür sürer üstüne Başak dediğimiz rahmet ondan sonra fışkırır Esas ondan sonra gövdelenir Görmezik/ gördürürler Davarın yedim doydum sandığı Bir dalgınlık çünkü benden bir kahramanlık kalacak çünkü besmeleyle başlandı çünkü desturla tuttuk ne tuttuksa çünkü imanla çok şeylere çağrıldık gözümüz dağlarda kaldı eşya geride kaldı dünya arkada bırakıldı bir diş gibi ayrıldık çenemizden dil çağı kapandı göz bağı koptu bir tövbe sancağı açıldı bir zevk süreci değil çünkü bütün o zamanlar toptan kullanılmış oldu içinde zalimlerin asılma sahneleri içinde kan akıtanların kanlarının seli içinde mahzun edenlerin gözyaşı nehirleri çünkü tövbe edildi izin verildi besmeleyle başlandı sevgilinin elinden dertler hoş beline/ çamur çamur olarak tekme tekme olarak on gündür ve kırk gündür daha aç acına ayakta durmak elli gün ayakta durmak olarak kaydedildi sevilinin elinden bağış ve kefaret olarak bilindi kabul edildi razı olundu ağlanmadı peki ekmek istenmedi mi istendi Sadece bir parça ekmek istendi tapınmaya bedensel güç olarak Yalvarılmadı HİÇKİM SE YE ağlanmadı razı olundu kabul edildi öpüp başa kondu ve çünkü tövbe edildi bir tövbe sancağı açıldı bir zevk süreci devrildi bir isyan kazanı devrilmedi itiraz isyan akmadı bir tövbe sancağı açıldı çünkü bütün zamanlar toptan kullanıldı içinde zalimlerin asılma sahneleri içinde kan akıtanların kanlarının seli içinde mahzun edenlerin gözyaşı nehirleri çünkü tövbe edildi tövbe edildi ağıt güzel vakitlerindendir estağfirullaaaaah ve işte böyle uzatarak kalbim aç etim yanık Dünya diz çöktüğüm yer kadardır dizimin yanında bir diz dizimin yanında bir diz sağdan biri iki üç dört beş altı yedi soldan bir iki üç dört beş altı yedi bir sana bir sana bir sana... avucunu aç avucunu kapa dilini tut aklını kravatın gibi çöz at şimdi bir damla gözyaşı bir iri yahut

Birara neydi o bulutlar Somurtkan dudakları yere sarkan Arkasında deniz alev alan adam Çehrem sarsılıyor bakmaktan Güneş inip suya dokun Nehre yaslanıp baş aşağı koşan bir yaşlı ağaç ol

Ellerimin önündeki dallar da Sarıldı yaprağa Göremiyorum karşı yamacı Erken mi yoldayım Ben mi geciktim Önümüzde bir çınar yükseliyor Her gece atlılar geliyor ona Destan söyleşip gidiyorlar Esmerlikleri Tutuşup kuruyan dudakları kalıyor sabaha Dostum üşüyorum dedin Üşüme Korkuyorum -Korkma Kaçıyorum -Kaçma Ürperiyorum düşünceden -ürper Sabah trafik Çınara kim bakar Kim geçer dallarından Bahar mı geliyor Komşunun balkonunda Çamaşırlar renk rengarenk Kızlar göğüslerini Baharın ağacına İlk açan çiçeğine Dayadılar Arılarla erkekler boğuşuyor Arılarla uçan bütün çiçeklerle Ayaklarında taşınan tozlarla Akıyorlar alıp götürülürken Yaprak evlerin içindeki dişiliklere Dostum geç kaldın Güneş ne gün doğacaksa Söylediler duymadın geç kaldın Otur ağla sonra soframda doy Ekmek tut zeytin tat Açlığını eğlerken sen Bak nasıl ayçağın erleri Savaşarak ve devirleri aşarak geldiler Karanlığı karaladılar yolları tuttular At tepmedeler Bak nasıl savaşı bindiler. Gece çınara gelip söyleşip Kelime ettiler söz bilediler Zorun yamanı kolayladılar Sahip olun taşa demire Aleve Küle bile

Seçkin bir kimse değilim İsmimin baş harfleri acz tutuyor Bağışlamanı dilerim Sana zorsa bırak yanayım Kolaysa esirgeme Hayat bir boş rüyaymış Geçen ibadetler özürlü Eski günahlar dipdiri Seçkin bir kimse değilim İsmimin baş harflerinde kimliğim Bağışlanmamı dilerim Sana zorsa yanmaya razıyım Kolaysa affı esirgeme Hayat boş geçti Geri kalan korkulu Her adımım dolu olsa İşe yaramaz katında Biliyorum Bağışlanmamı diliyorum