likevoyager

Gecenin hüznünde bak
Hala dolaşıyor yalnızlığım
Dalga dalga kıyıya
Vururken özgürlük
Yağmur yalnızlığımı üşütüyor
Mavi okyanus bak
Kucak açmış korkusuz.
Hani sen nerdesin,? anladım
Yalnızlığıma hiç gelmeyeceksin
Gücüme gidiyor bu sessizlik
Gücüme gidiyor seninle bu sensizlik.

Aşkıma
Yemin ettim bir defa
Dönmem asla sözümden
Vazgeçmem yolumdan.
Hançer olup önümü kessen
Üstüne basar geçerim
Aşkıma engel tanımam.
Çığ olup düşsen,
Ateşine tutunurum.
Söz verdim bir defa
Yansam da donsam da
Asla dönmem yolumdan,
Aşkıma yemin ettim..

Bende olduğundan beri
ne zaman aynaya baksam;
kendimi bulamıyorum.
Gözlerimde gözlerini, dudaklarımda gülüşünü görüyorum.
Hep nefesini soluyorum, tenimde bir ürperti beliriyor.
Koca şehir susuyor sadece sesin çınlıyor kulaklarımda.
Bakabildiğim kadar ileride, dokunabildiğimce yakındasın
ama hasret kalıyorum bebek yüzlüm gülüşüne.
İstanbul gibi bakıyorsun bana, gizemli ve buğulu.
Hem içinde olup, hem yalnız yaşamak bilsen ne kadar zor geliyor.
Hayat kavgasını sürdürüyor sevdam.
Aşk can çekişiyor gecelerimde.
Tenine susuyorum Marmara’nın derinliklerinde.
Yeditepe çalıyor sanki seni benden, yavaş yavaş tüketiyor.
Gökyüzüne yıldızlarla tutunan peçesini çıkarıyorum karanlığın.
Pencereden yatağına süzülen ay ışığı olmak,
yüzünü sürdüğün yastık olup düşlerine avuç açmak için.
Bedeninde serilmeliyim gece gibi.
Meleklerin uyurken bıraktığı gülüşü seyretmeliyim başucunda.
Kalmamı istermisin, yıldızlar bir bir gömülürken sabaha?
dokunmamı istermisin ayaz düşen tenine?
Hani utanmazlığın koynunda
kendinle sevişmelerinde yanında olmamı istermisin?
Kuruyan teninde terden boncuklar yapabilirim,
güzel bir melodideki piyano tuşları gibi dokunabilirim vücuduna,
kıvrımlarınla ahenkli yaşayabilirim seni.
Rüzgârın dağlarla kucaklaşmasını,
dalgaların kıyılara cilvelerini getir aklına.
Önce, süzülmelerini hisset kumlara köpüklerinin,
sonra kızışan rüzgârla tut ellerimi.
Tüm gücünle sarıl biçare kimliğime.
Açlığımı, susuzluğumu, sırlarımı bitir gecede.
İçimde kıpırdanışların, yüreğimde sıcaklığın, dudaklarımda
titreyişleri sevdanın, tenimin ürpertisinde nefesin olmalı...
Dağıt, hazan düşen yatağımı. Güneşim ol eylül gözlüm.
‘Seni istiyorum’ diye yutkunduğum nefesimi al dudaklarımdan,
sırlarımı çöz öpüşlerinle.
Ay gibi yum gözlerini geceye,
yıldız gibi kay geç düşlerimden.
Tadını bilmediğim,
tenine düşmediğim hayal olmaktan çık, dökül şehvetinle.
Söyleyemem sana yanan tenimi, kıvılcımı düştü bir kez içime.
Kıvranışlarım kadar sessiz uykusuzluğum.
Her dokunuşumda kendime, haykırışlarım suskunluğum aslında.
Kendime sarılıp yatağın bir ucunda tüm ürkekliğimle gelişini beklerim.
İçimden akan ılıklığı, sıcak sevdayı sana sunmak,
sadece hayalinle bütünleşerek yaşamak çok zor be aşkım...
‘SEN’ bendeysen, benimsen..
Neden gecelere isyanım?
Kirpikten bulutlarını arala artık, güneş gözlerinde kapalı kalmasın,
Uyan!
Dünya güneşe, ben sana kavuşayım.
Seni seviyorum eylül bakışlım.

Sersefilim sevgilinin uğruna
Abdal oldum göç eyledim giderim
Hançer vurdum gençliğimin bağrına
Telafisiz suç eyledim giderim
Kalb gözünden aldım olmaz darbeyi
O gün bugün şaşırıyorum kıbleyi
Bilemiyorum medineyi kabeyi
Yar gönlünü hac eyledim giderim
Geçsede ömrümün her anı yasla
Borcumu ödemiş olamam asla
Bahşettiği yüce aşka kıyasla
Koskoca bir hiç eyledim giderim
Cemal'im mürekkep etsen kanını
Yazmakla olmuyor aşkın tanımı
Yar kurban adamış aziz canımı
Al kınalı koç eyledim giderim

Üzerime devirip dağ gibi hüzünleri
böyle çekip gitmek var mıydi?
var miydi böyle bitirmek?
hani söz vermiştik birbirimize
kaç zaman geçti aradan
sen yoksun
sana sığındığım geceler
alevleri gökyüzünde
bir kumsal ateşiydi günahları yaktığımız.
ve kan rengi şarapla yıkanmış
bir hasret şimdi göğsümüze taktığımız.
bilirim dönmeyeceksin artik
uzun zaman oldu
belki çoktan unuttun.
adin kaldı soğuk duvarlarında odamın
sigara paketlerinde şiirlerin
resimlerin bana gülen
cüzdanımda saç telin
bir veda o geceden aklımda kalan
kekremsi bir tat
bir med cezir yüreğimde
ben vurgun yemiş bir yarali
gemiler bana taşır bütün aşk yorgunlarını
sen yoksun....
hayatımın ilkbaharında tanısaydim seni
yasak umutlara ve acılara inat
buruk bir sarap tadında olsaydi sevdamız
yıllandıkça güzelleşen
ve sen şiirler okusaydın geceleri
saçlarımı okşarken
ellerimi tutsaydın ansızın
yüreğim eriseydi gözlerinde
yansaydım ateşinden
sen ağlasaydın mutluluktan
ben ölseydim
yalnızca beni sevdiğini bilseydim.
seviyorum deseydin
bir kere söyleseydin
yanmazdim
yanmazdim böyle çekip gitmeseydin...
bir veda o geceden aklımda kalan
bir günah belki yasak
yanimda olsan şimdi hiç konuşmasak
ağlasak bin kere pişman olsak
sonra yine bozsak yeminleri
sarılsak sımsıkı
öylece kalsak...
gittin..
kim bilir kaç deli sevda sığdırdin yüreğine
ışığa üşüşen pervaneler gibi sardılar seni
körkütük aşklarin ortasına düştün
yalanların pençesine
belki bir gün bir gece
dar bir vakitte belki
hiç beklemezken seni gelirsin diye
ben hala buradayım
sen yoksun
lanet olsun.

Derin mavi bir boşluktayım...
Ruhumun hissetmediği,
Belki de hissedemeyeceği bir durgunluk
Tenimi okşayan bulutlarla uçmaktayım
Uzaklarda,çok uzaklarda,,,,
Beyhude dolaşan bir ruh görüyorum.
Susuzluk içinde mütemadiyen ilerliyorum
Tam ona yaklaşmış,titreyen ellerimle eşini tutacakken,
Kaybolacağını biliyorum....
Ama olmuyor,uzattığım elime eli değdiği an,
Parmaklarımdan vücuduma dağılan,
Ve tüm vücudumu titreterek kalbime dolan,
Birşey hissediyorum çok derin....
Bir his,
Bir sihir,
Bir huzur,
Galiba;
Bir aşk bu!
Bir anda tüm susuzluğumu gideren bir aşk!
Kader fermanını hızlı okuyor hayat,
Ellerimden ellerinin kaydığını hissediyorum.
Titreyen ellerim tekrar titremeye,
Susuzluktan çatlayan dudaklarım sızlamaya başlıyor...
Ve ortadan ortadayken kayboluyorsun,
Aslında kaybolmuyor,saklanıyorsun.
Şimdi tekrar o derin durgunluk...
Fakat bu kez hissediyorum,
Biçare halimle ilerliyorum,
Bu mavi boşlukta seni arıyorum...
Senden önceki beyhude yaşamım olan mavi boşluklar,
Aşkımın gözyaşını döken bulutlar,
Gittiğin andan itibaren çakan şimşekler,
O günden kalma...
Uyandım,yağmurlu bir gece,
Dilimde rüyadan kalan bir kaç kırık dökük hece;
'Mavi boşlukta sensiz olmuyor,
Artık bedenine dön ruhum...'

Güneşin ışıltısından solgunsa yüzün,
Çatlamış dudaklarında saklıysa hüzün,
Bibirine karışmışsa baharın,güzün,
Mevsimlerin tutsak,benim gibisin...
Zapt etmişse rüyanı bir rüzgarın hayali,
Kemiriyorsa beyni bilinmezler suali,
Aklın ve bedenin çözemiyorsa bu hali,
Ruhun tutsak,benim gibisin...
Gözlerinde canlanan,gördüğün şey değilse,
Etrafındaki nesneler tek bir hâle bürünse,
Herşey yanlış,bir o doğru görünse,
Gözlerin tutsak,benim gibisin...
Yetişmiyorsa gücün kalbinin atışına,
Takılıp kalmışsa birinin bakışına,
Bakıp da hak ver bu âsi yanışına,
Kalbin tutsak,benim gibisin...
02.07.04

Uzanıp Kanlıca'nın orta yerinde bir taşa
gözümün yaşını yüzdürürüm Hisar'a doğru
yapacak hiçbir şey yok gitmek istedi gitti
hem anlıyorum hem çok acı tek taraflı bitti
Bir lodos lazım şimdi bana bir kürek bir kayık
zulada birkaç şişe yakut yer gök kırmızı
söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıp
düşer üstüme akşamdan kalma sabah yıldızı
Ah İstanbul İstanbul olalı hiç görmedi böyle keder
geberiyorum aşkımdan kalmadı bende gururdan eser
Ne acı ne acı insan kendine ne kadar yenik
bulunmadı ihanetin ilacı yürek koca bir kara delik
yapacak hiçbir şey yok gönül bu sevdi
yeni bir ten yenibir heyecan bilirim üstelik
Bir lodos lazım şimdi bana bir kürek bir kayık
zulada birkaç şişe yakut yer gök kırmızı
söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıp
düşer üstüme akşamdan kalma sabah yıldızı
Ah İstanbul İstanbul olalı hiç görmedi böyle keder
geberiyorum aşkından kalmadı bende gururdan eser

Özlem gözyaşlarımda oturmuş
El sallarken
Deniz motorları kıyıda
Umuda karşı
Dalgın dalgın bakıyordu
Aşkınla dolu kadehimde
Sevdamın nasıl ağladığını
Farkına varmıyordu
Anladım,duydum
Duygularımın sesini
Sen olsanda,olmasanda
Aşkın yudumunda
Hep seni dinliyordum

Bende olduğundan beri
ne zaman aynaya baksam;
kendimi bulamıyorum.
Gözlerimde gözlerini, dudaklarımda gülüşünü görüyorum.
Hep nefesini soluyorum, tenimde bir ürperti beliriyor.
Koca şehir susuyor sadece sesin çınlıyor kulaklarımda.
Bakabildiğim kadar ileride, dokunabildiğimce yakındasın
ama hasret kalıyorum bebek yüzlüm gülüşüne.
İstanbul gibi bakıyorsun bana, gizemli ve buğulu.
Hem içinde olup, hem yalnız yaşamak bilsen ne kadar zor geliyor.
Hayat kavgasını sürdürüyor sevdam.
Aşk can çekişiyor gecelerimde.
Tenine susuyorum Marmara’nın derinliklerinde.
Yeditepe çalıyor sanki seni benden, yavaş yavaş tüketiyor.
Gökyüzüne yıldızlarla tutunan peçesini çıkarıyorum karanlığın.
Pencereden yatağına süzülen ay ışığı olmak,
yüzünü sürdüğün yastık olup düşlerine avuç açmak için.
Bedeninde serilmeliyim gece gibi.
Meleklerin uyurken bıraktığı gülüşü seyretmeliyim başucunda.
Kalmamı istermisin, yıldızlar bir bir gömülürken sabaha?
dokunmamı istermisin ayaz düşen tenine?
Hani utanmazlığın koynunda
kendinle sevişmelerinde yanında olmamı istermisin?
Kuruyan teninde terden boncuklar yapabilirim,
güzel bir melodideki piyano tuşları gibi dokunabilirim vücuduna,
kıvrımlarınla ahenkli yaşayabilirim seni.
Rüzgârın dağlarla kucaklaşmasını,
dalgaların kıyılara cilvelerini getir aklına.
Önce, süzülmelerini hisset kumlara köpüklerinin,
sonra kızışan rüzgârla tut ellerimi.
Tüm gücünle sarıl biçare kimliğime.
Açlığımı, susuzluğumu, sırlarımı bitir gecede.
İçimde kıpırdanışların, yüreğimde sıcaklığın, dudaklarımda
titreyişleri sevdanın, tenimin ürpertisinde nefesin olmalı...
Dağıt, hazan düşen yatağımı. Güneşim ol eylül gözlüm.
‘Seni istiyorum’ diye yutkunduğum nefesimi al dudaklarımdan,
sırlarımı çöz öpüşlerinle.
Ay gibi yum gözlerini geceye,
yıldız gibi kay geç düşlerimden.
Tadını bilmediğim,
tenine düşmediğim hayal olmaktan çık, dökül şehvetinle.
Söyleyemem sana yanan tenimi, kıvılcımı düştü bir kez içime.
Kıvranışlarım kadar sessiz uykusuzluğum.
Her dokunuşumda kendime, haykırışlarım suskunluğum aslında.
Kendime sarılıp yatağın bir ucunda tüm ürkekliğimle gelişini beklerim.
İçimden akan ılıklığı, sıcak sevdayı sana sunmak,
sadece hayalinle bütünleşerek yaşamak çok zor be aşkım...
‘SEN’ bendeysen, benimsen..
Neden gecelere isyanım?
Kirpikten bulutlarını arala artık, güneş gözlerinde kapalı kalmasın,
Uyan!
Dünya güneşe, ben sana kavuşayım.
Seni seviyorum eylül bakışlım.

İlk baktığında
gelincikler açtı yanağımda
Farketmedin
Ellerin,
Ellerin sıcaktı
Sesin gibi
Sesinde ‘merhaba’
Sesimde dikenler
Bedenim sönmüş volkan
Nasıl da tutuştu
Küllenen arzuları
Farketmedin
Tenin,
Tenin sıcaktı
Tenim gibi
Teninde yangın
Tenimde Nisandın
Şarkılar dilsiz
Şiirler intiharın eşiğinde
Bilmedin
Benliğim
Nefesinde
Rüzgardı
-ben gidemedim-
................Sen gittin

Bende olduğundan beri
ne zaman aynaya baksam;
kendimi bulamıyorum.
Gözlerimde gözlerini, dudaklarımda gülüşünü görüyorum.
Hep nefesini soluyorum, tenimde bir ürperti beliriyor.
Koca şehir susuyor sadece sesin çınlıyor kulaklarımda.
Bakabildiğim kadar ileride, dokunabildiğimce yakındasın
ama hasret kalıyorum bebek yüzlüm gülüşüne.
İstanbul gibi bakıyorsun bana, gizemli ve buğulu.
Hem içinde olup, hem yalnız yaşamak bilsen ne kadar zor geliyor.
Hayat kavgasını sürdürüyor sevdam.
Aşk can çekişiyor gecelerimde.
Tenine susuyorum Marmara’nın derinliklerinde.
Yeditepe çalıyor sanki seni benden, yavaş yavaş tüketiyor.
Gökyüzüne yıldızlarla tutunan peçesini çıkarıyorum karanlığın.
Pencereden yatağına süzülen ay ışığı olmak,
yüzünü sürdüğün yastık olup düşlerine avuç açmak için.
Bedeninde serilmeliyim gece gibi.
Meleklerin uyurken bıraktığı gülüşü seyretmeliyim başucunda.
Kalmamı istermisin, yıldızlar bir bir gömülürken sabaha?
dokunmamı istermisin ayaz düşen tenine?
Hani utanmazlığın koynunda
kendinle sevişmelerinde yanında olmamı istermisin?
Kuruyan teninde terden boncuklar yapabilirim,
güzel bir melodideki piyano tuşları gibi dokunabilirim vücuduna,
kıvrımlarınla ahenkli yaşayabilirim seni.
Rüzgârın dağlarla kucaklaşmasını,
dalgaların kıyılara cilvelerini getir aklına.
Önce, süzülmelerini hisset kumlara köpüklerinin,
sonra kızışan rüzgârla tut ellerimi.
Tüm gücünle sarıl biçare kimliğime.
Açlığımı, susuzluğumu, sırlarımı bitir gecede.
İçimde kıpırdanışların, yüreğimde sıcaklığın, dudaklarımda
titreyişleri sevdanın, tenimin ürpertisinde nefesin olmalı...
Dağıt, hazan düşen yatağımı. Güneşim ol eylül gözlüm.
‘Seni istiyorum’ diye yutkunduğum nefesimi al dudaklarımdan,
sırlarımı çöz öpüşlerinle.
Ay gibi yum gözlerini geceye,
yıldız gibi kay geç düşlerimden.
Tadını bilmediğim,
tenine düşmediğim hayal olmaktan çık, dökül şehvetinle.
Söyleyemem sana yanan tenimi, kıvılcımı düştü bir kez içime.
Kıvranışlarım kadar sessiz uykusuzluğum.
Her dokunuşumda kendime, haykırışlarım suskunluğum aslında.
Kendime sarılıp yatağın bir ucunda tüm ürkekliğimle gelişini beklerim.
İçimden akan ılıklığı, sıcak sevdayı sana sunmak,
sadece hayalinle bütünleşerek yaşamak çok zor be aşkım...
‘SEN’ bendeysen, benimsen..
Neden gecelere isyanım?
Kirpikten bulutlarını arala artık, güneş gözlerinde kapalı kalmasın,
Uyan!
Dünya güneşe, ben sana kavuşayım.
Seni seviyorum eylül bakışlım.

Hülyalar kadar ince,
Mehtaplar gibi parlak
Günler sona erince
Dedin ki aglayarak:
Bir bakiş kadar derin
Içimdeki melalim,
Senin yeşil gözlerin
Emelim istikbalim.
Kalbim bir neydir kirik
Besteleri hiçkirik
Öldürme ümidimi
Bitsin artik ayrilik
Ankara - 19.08.1942

Bir gün bakabilsem dünyaya
Ümit penceresinden.
Zamanı dolayabilsem belime
Ve mesafelerin ardında
Kaybolan saadetimi
Önümde diz çöktürebilsem.
Bir gün yıldızları basamak yaparak
Yükselsem Ay'a,
Baksam oradan sarhoş dünyaya
Bol bol gülebilsem,
Bulutlar arasından
Yağmur gibi dökülebilsem.
Benim anam, babam, canım Türkiyem
Ovalarına, dağlarına, denizlerim
Beyaz saadet çiçeğinin
Tohumunu ekebilsem.

sen esirliğim ve hürriyetimsin,
çıplak bir yaz gecesi gibi yanan etimsin,
sen memleketimsin.
Sen ela gözlerinde yeşil hareler,
sen büyük, güzel ve muzaffer
ve ulaşıldıkça ulaşılmaz olan hasretimsin...

İlk baktığında
gelincikler açtı yanağımda
Farketmedin
Ellerin,
Ellerin sıcaktı
Sesin gibi
Sesinde ‘merhaba’
Sesimde dikenler
Bedenim sönmüş volkan
Nasıl da tutuştu
Küllenen arzuları
Farketmedin
Tenin,
Tenin sıcaktı
Tenim gibi
Teninde yangın
Tenimde Nisandın
Şarkılar dilsiz
Şiirler intiharın eşiğinde
Bilmedin
Benliğim
Nefesinde
Rüzgardı
-ben gidemedim-
................Sen gittin