likevoyager

Gözlerinden iki damla yaş süzülmüştü... Yüregim burkuldu... İçim ezildi... Tek bir şeyin bilincine varmıştım. Ben ilk bakışımda farketmiştim. Senin senelerdir bakıpta göremediğini...

Bu gece samanyolunun bütün yıldızlarını tek tek saydım. Gün aydınlığa kavuşurken yine bitiremedim. Gökyüzü, yıldızları her gece çoğalan bir hilekar, Bense onların ardına gizlenmiş yokluğunun bekçisi... Ne gecelere dur denir, ne de yıldızlar tükenir... Sadece kendime sahtekarca bir bahane yarattım. Sensiz bir güne uyanmamak için, bu gece de gözlerimi yummadım...

Sonbaharın herhangi bir günü, Sensizlik telaşında yaşanan bir gece... Yüreğimdeki tek düşünce; sen... Şehrimin kuytularındaki isimsiz sokağındayım. Sen de diğerinde... Yağan yağmurların eşliğinde, Telaşla adımlıyoruz caddeleri. Yolumuz bir yerlerde belki çakışır diye...

Yokluğunu düşünmek bana acı veriyor. Yaşadığım her anın beş dakika öncesine bakıyorum, sen! .. Beş dakika sonrasında, yine sen! .. Ve sen bilir misin ki; Geçen her yirmi dört saatte, kaç beş dakika var? ..

Ağlarken ağlama diyorsun da, sebebini sormuyorsun Kendince doğruda nedenler,benimkine kulak asmıyorsun Benim ben olduğuma inanamıyorum Kendimle kalmaktan bıktım anlamıyorsun Senle bir kişi olmuştuk geçmişte Niye şimdi herkes döndü kendine Yalnızlığa alışamam gene de Eski günleri arıyorum büyük bir özlemle İçimdekileri de anlatamıyorum bağırarak Gülemiyorum eskisi gibide Her şeyimi gene anlatıyorum gene Sana değil de; Akşamlara beraber girdiğim günlere.

Ağzımdan umursamazca çıkıyor küfürler Hayata inat, sevip de terkedenlere inat Çocukluğumu hatırladım Ne kadar da hoştu anlamazken hiçbir şeyi.. Parasız kaldım hatta tek başıma sabahladım, Gene de hayatın iğrençliğini anlamadım.. Yaş sınırını doldurmadan göstermedi Yaşatmadı hayat bana sessiz ihanetleri... Otobüse binerken alırdık da bileti Hayat bedavaya aldı bizi içeri, Oysa bedava vermiyorlardı hiçbir şeyi... Çok aç kalmıştım zamanında Yoktu tek bir dost ortada, Bir de seni seviyordum o arada(!) Seni de bulamadım,istedim de yanımda* Soğuk kaldırımlarda yürürken de seviyordum seni Sıcağa dayanamayıp denize girdiğim anda da, Ömrümün her anında sevdim seni aslında Çok büyük bir yarasın hala.....

Bir çocuğum adını heceliyorum, Kağıtlara adını dolduruyorum, Bir vurgun yaşadım ama Gene de ayakta durmaya çalışıyorum... Bu mekan neresi? Terketmekte neyin nesi, Unutturdun bana her şeyi, Tanımıyorum kimseyi, Bak gene elimi uzattım sana, Nefes alamıyorum anla, Aşkınlayım bekliyorum yana yana, Ölecek yoksa,gel sahip çık şu cana... Tenin tenime değdiğinde can gelecek, Sen gelmezsen, Azrail'e can verecek, Bu kalp seni dursa da sevecek, Gel son defa olsun Belki de bu gözler seni son defa görecek?

Gecenin karanlığı Kalbimin sızısı, Sensizliğin acısı, Her günün akşamında, Her güneşin batışında, Beraberiz onlarla, Elime aldığım kalemim, Bir de yanımda sigaram, Diğer yanımda resmin Sigaramı yak diyemem Öyle bir yola girdim ki; İstesem de artık dönemem..

Şimdi gir bilinmezliklere Sen zaten hep öyle yapmadın mı? Sen farklıydın, Hep bunu söylerdim dostlarıma, Yine yüzümü çıkarttın kara! Senden ne beklenirdi ki başka, Sen kalbimde yok olmayan bir acı oldun! Sen, elele tutuşan bir sevgili gördüğümde; Biz yapamadık dediğim Bana acıdan öte acı verem oldun! Sen çok zehirliydin, Zehrini bana akıttın... Şimdi git uzaklara, Uzaklardayken aşığım sana, Sen de bana! Nasıl da özlem bitti derken Bıraktın beni yolda Hani bırakmam demiştin ya; Sen de yaptın sonunda... Ağlama derken Bu ayrılık bitecek derken, Üzülüyorsun diye kendimi harap ederken, Gittin, gittin de neyse anlamazsın ki..

Kalem kağıda birşeyler karalarken, işte yine aklımda sen... Gecenin yıldızlarında ışıldayan gözlerin düşer gönlüme... Sonra sıcacık, şefkat dolu ellerin... Her cümlenin ardısıra sunduğun gülüşün? Aşk dolu öpüşün... Benliğimde iki satırsın sadece? Aslında içmeyi hiç sevmem? Sen düşlerimdesin ya, Alkol de öyle olsun. içiyorum... Hayalimde bir tek alkol ve sen? Gerçekte bir kadehim bile yoktu. Oysa ben şişeden içmeyi de hiç sevemedim ki...

Yalnızlığım ve sensizlik, dün gece köşe başında buluşmuşlar. Birer sigara yakıp, bizden konuşmuşlar. İleri geri çekiştirip, hatalıyı aramışlar. Kim kimi terketmiş, kim daha suçlu? .. Hangimiz üzgün, hangimiz daha mutlu? .. Onlar da bizim gibi, bir çıkar yol bulamamışlar. Ne seni, ne de beni suçlayamamışlar?

Yıldızlar gitmiş, ay doğmuyor geceme... Sen de gidiyorsun... Git! Yarım kalsın sevdam! Hadi git! Giderken, sakın ardına dönüp bakma! Çünkü sana: ?Gitme, kal! ? demeyeceğim. Git, git ki; Bana her dönüşünde, bir kez daha, Bir kez daha SEVEYİM SENİ!

Yıldızlardan gelen bir sevdaydı benimkisi... Aniden düşmüştün yüreğime... Aşktın sen! .. Sevdasını mavilere sunduğum. Sen, gönlümün şehri! .. Sen, kayıp sokakların terkedilmişi! .. Eylüldün çoğu zaman, Yapraklardan dökülen... Kimi zamansa rüzgardın, Yüreğimden esip geçen... Sağnak yağmurlar eşliğinde, Sessizce camlarımdan süzülen... Hüzünle karışıp, Beni bana terkeden... Sen, gönlümün şehri! .. Sen, kayıp sokakların terkedilmişi! .. Şimdi ben de seni terkediyorum... Sonsuzluklarda kaybolurken, Seni bana sunan yıldızlara savurdum gizliden... Asla geri dönme! .. Artık çaresziliklerle savaşacak gücüm kalmadı Dönüşünü beklemiyorum...

Gidişinle susmadı bu evren... Yıldızlar yine geceme doğuyor... Ay, her zamanki gibi diğer yarısınla bütünleşirken, Ben hala balkonumdaki sardunyelerime su veriyorum... Şarkılar kulağıma aşkı fısıldıyor... Şiirlerin dizeleri sevginin gücünü sunuyor... Gidişin hiçbir şeyi silemedi. Anılar hala benimle. Suretin olmasa da olur...

Gecenin tam ortası sensizliğe yarım kaldı yine... Dolunayın bulutların ardında kalıp gökyüzünü aydınlatamayışı kadar hüzün çöktü yüreğime... Gelişinle kendimi tamamlayamadım... Kimliğim iç cebimde, sol köşesi hafif kırılmış... O bile ben olmaktan memnun değilken, Gelmeseydin keşke... Sobanın üzerinde suyu kuruyan çaydanlık kadar telaştayım şimdi... Karanlığa dağılmış yıldızları toparlayamayan gecenin heyecanını yüreğime düşürdüm... Benim isyanlarım kadar yorgun gökyüzü... Sabredemediğim kadar yokum artık... Kaderime boyun eğip, yalnızlığıma bu denli teslim olmuşken, Gelmeseydin... Keske gelmeseydin, Gelisinle beni bir kez daha sonu olmayan bu uçurumlara sürüklemeseydin...

Çaresizce sabahları karşılamıyorum yokluğunda. Günleri saymaz oldum gidişinin ardından. Geri gelir mi diye bakmıyorum karanlık yollara. Vazgeçtim artık bütün düşlerimden, Yarım kalan sevmişliklerimden... Seni her hayalime düşürdüğümde; Sen Eylül oldun, bense hüzün... Gelme bir daha, ne olur gelme! ... Acılar sensizliğin bekçisi nasılsa... Gelme, ne gecelerime ne de düşlerime...

Sendin yüreğime gömdüğüm, Ellerimle yerden kazıyıp, üzerine topraklar örttüğüm. Gelme artık gecelerime! Yıldızlar sadece benim için parlamalı. Dolunaya yalnız bakmak istiyorum artık. Aklına her düştüğümde, beni arama! Sesini duymak, bana sadece acı veriyor. Konuşup tebessüm ediyorum ama; Gözyaşlarım yüreğime süzülüyor... Ne aşkımı istedin, Ne de bensiz yapabildin... Seni anlamaya çabalarken çok zaman geçti. Gökteki yıldızlardan bir abaküs oluşturdum şimdi. Her gece bir yıldız çekiyorum diğer tarafa. Çaresizce geçen, yokluğunun akşamlarında... Bir yıldız... Bir yıldız daha... Sensizliğin kayboluşlarında, Ne yıldızlar tükenir gökyüzünde, Ne de sensiz geçen, soğuk geceler...

Sana olan sevgimi tekrarlarım hep. Belki duyar da gelirsin diye... Gelirsin, yanıbaşıma oturur, Ellerini, ellerime kavuşturup, Gözlerime bakarsın. Ve o an, Ben gözlerinin içinde kaybolurum.... Mutluluğu okursun bakışlarımdan. Dünyanın en mesut insanı oluruz belki... Duyar da gelirsen beni...

Yine gecelerden bir gece, dilimde tek hece ?sen?.. Aynadaki yüzümde çaresizliğin acısı, Kalbim sevda yoksulu, bense yokluğunun dilencisi... Yüreğim sensizliğe üşüyor şimdi, Yaprakları dökülmüş ağaç misali bedenim, gelişinle filizlenmeyi bekliyor. Sonra çiçek ve meyveler saracak ortalığı, ilkbaharın müjdesi gibi düşeceksin gönlüme, Ben yine senin sevginle bir kez daha şarkılar söyleyeceğim gizliden, Sonra satırlara dökeceğim ?seni seviyorum? diye... Avuçlarımda gökkuşağı, gözlerimde bakışların? Seninle sonsuz bir sevgiye yürüyeceğiz,

Şehrime yine gece çöküyor.. Sensizliğin türküsü eşliğinde, Karanlıklarda kayboluşlar başlıyor. Sabahın ışıklarına kavuşana değin, kim bilir ne kadar yol alırım? .. Sana ulaşmak için daha kaç çıkmaz sokaktan dönerim? .. Bu yitik sevdamla aydınlığa çıkacağım zaten meçhul, Ölümün son nefesi ise yakama yapışmış. Yokluğun yüreğime bir kez daha acı verirken, Sessiz çığlıklarıma gömülüyorum gizliden. Çaresizliğin tam ortasında, Gelmeyişinle, Her zamanki gibi, kaderime yine yenik düşüyorum?

İstanbul´a hüzün çökmüştü...kara bulutlar dolaşıyordu üzerinde... Esen soğuk rüzgarların eşliğinde, dalgalar kudurmuşcasına kayaları döverken, Her sonbaharın başlangıcında sen gelirsin düşünceme... Sararmış yaprakların arasındaki tebessümlerin kalmış aklımda... Hatırlar mısın? .. bilmem! Eylülün yağmurlarıydı vedamızın son gecesi... Sicim sicim caddelere süzülürken, Gözyaşlarım yüreğime akıyordu... Sen bilmiyordun... Sen hiç görmüyordun! .. Sen, benim kadar hiç sevemedin ki! ..

Sapsarı yapraklar dökülürken ardından. Hıçkırıklarım rüzgarın uğultusuna karışırdı... Şehirin kalabalığında kaybolurken adımlarım; Eylül ağlardı gidişlerine, ben ıslanırdım...

'Her gidişin bir dönüşü vardır. Ben bu sefer tek gidişi seçiyorum. Bekleme hiç, dönmeyeceğim... Biliyorum çok zor olacak, ama zorlar da başarılmak için yaratılmıştır. Hep kolayı seçmek, bir şeylerin ardına sığınmak, gerçekleri gizleyip hayallerde yaşamak... Göz yaşlarını gülüşlerin ardına gizlemek... İşte bunlar kolay olanlar. Hayatla yüzleşmenin tam zamanı. Gidiyorsam eğer sonuna kadar sürmeli bu yol' demiştin... Ve yüzün yola dönük, bense ardında kalmıştım. Senden duyduğum son söz 'hoşçakal' hala kulaklarımda uğulduyor... Attığın her adımda biraz daha uzaklaşırken senden, yüreğimden bir şeyler kopup gidiyor... Biliyorum ardına bakmayacaksın. Bense 'dur gitme' demeyeceğim... Zor olan hangisi? Senin son kez bakabilme ihtimalin mi? Yoksa benim 'gitme' diye haykırabilmem mi? Derken ben, işte gittin ve ben bittim... Gurur:1 Aşk:0

Düşler sokağında gezindim yine dün gece. Yokluğunun akşamlarında sığındığım karanlıklardan herhangi birisiydi. Gözyaşlarım yıldız yıldız caddelere süzülürken, Kimseler farkına bile varamadı ağladığımın... Evet... Aşk mavi sevdalarda yüklüdür. Mavidir sevdanın rengi... Yaşanmış, yaşanan, yaşanmadan son bulan... Tüm kırık dökük mavi sevdalar... Gururlara yenik düşmüş kayıp aşklar... Anılar eşliğinde yüreklerden sökülüp, Sessizce gökyüzünün boşluğuna, Dalgaların derinliklerine bırakılıverilen sevdalar... İşte bundandır hep denizin ve gökyüzünün o mavi berrak rengi... Çünkü sadece mavidir sevdanın rengi

Ben benlikten geçmişim. Koskocaman bir sen olmuşum. Şarkılar sadece bizi anlatıyor. Her melodi seni getiriyor bana. Anılarımda sen, gözyaşlarımda sen... Her yerde hep sen varsın. Yüreğim bile beni terketmiş. Sadece senin için çarpıyor. Böylesine bendeyken, Ya sen, sen neredesin? .. Ne kadar uzak olsan da, Bir çığ gibi büyüyorsun içimde. Hani, zaman unutmanın en büyük ilacıydı? Aylar geçti, ama hiçbir şey değişmedi. Yok olacağına büyüdükçe büyüdün... Yine de biliyorum, döneceksin. Herşey eskisi gibi olacak. Soğuk yüreğim sevginle ısınacak. Yaşlı gözlerim tebessümle seyredecek dünyayı. Biliyorum, DÖNECEKSİN...