likevoyager

Bu kadar kolay mıydı İpe un sermek gibiyken Beni sevmek, senin için Usul usul koynuma sokulup Seni hem seviyor Hem terkediyorum demek Bu kadar kolay mıydı Havanda su dövmek gibiyken Seni sevmek, benim için Sessiz sedasız hazırlanıp Yollara düşüyorum Gidiyorum demek Bu kadar kolay mıydı Nakış nakış işlenmişken zihnime Herşeyi silivermek Beni boşver gitsin Boşver gitsin diyebilmek Ahmet Güzel

Kumar mı oynadın aşkımla bilmem Sen unut desen de maziden silmem Uçurum da olsa yolumdan dönmem Seni sevdiğimi anlatamadım Seni sevdim dedin koştum peşinden Hiç bahsetmedin başka sevgiden Bakıp ta ardıma dönüp gidemem Seni sevdiğimi anlatamadım Ümitsiz çaresiz seni ararım Bilmem boşuna mı hayal kurarım Son halini merak eder sorarım Seni sevdiğimi anlatamadım Hani bu son yudumdu içtiğin şarap Biçare gönlüm olmuşum harap Ben gidersem edecek misin rahat Seni sevdiğimi anlatamadım Düşler gördüm bugün karmakarışık Ümit ver yeter ki doğsun bir ışık Sırılsıklam olmuşum sana aşık Seni sevdiğimi anlatamadım Hiç bakmadın döktüğüm gözyaşına Elbette karışılmaz felek işine Bundan böyle gel düşüne düşüne Seni sevdiğimi anlatamadım

Sen nerdesin kiminlesin Kimlerin ellerindesin Çırpınışım boşuna mı Her gece düşlerimdesin Ellerimde soldu resmin Aklımın köşesindesin Yüreğimin derininde Çünkü sen hep benimlesin Beni unut demeyesin Dilimde dua oldu ismin Tapıyorum inan sana Sen aşk nedir bilirmisin

Aradığım ne varsa sende buldum Aşkı sevmeyi sevilmeyi Nefreti senden öğrendim Ayrılığı bekletilmeyi Kaderim reddedilmekti Kahrolası oyuncağın oldum elinde Aşkta yenilgiyi Aldatılmışlığı öğrendim Aşk bumu Süremem ellerimi Okşayamam düşlerimde Ama yaşatırım içimde Hayallerimi süslersin Peşin sıra gelemem koşturamam Yüzüne kusamam nefretimi Yıllar geçse de aradan Unutmak imkansızlaşır Vefasızlığına yanarım Elveda bile diyemeden Gidişine üzülür kahrolurum Edilen yemin bu değildi Vicdanın rahat mı senin Hiç böyle değildin eskiden Yeter ki unutulan ben olayım Silerim belki o zaman maziden Aşk buymuş demek

Aradım köşe bucak sokak sokak dolaşıp Bulamadım bir türlü kaybettirdin izini Eşden dosttan soramadım utandım Gazeteye ilan verdim resmini Güfte oldun besteledim dillerde Çalıyor bak sazımın tellerinde Gece gündüz sayıklarım adını Serap oldun arıyorum çöllerde Yılların acısını senden çıkaracağım O yürek sancısını elbet tattıracağım Affetmek biliyorsun bir tek rabbimin işi Çok göz yaşı döktürdün ben kan kusturacağım Kalp yarısı derin doktor saramaz Ne çok zalimmişsin oldun aramaz Tövbe edip diz çöksen de önümde Senin aşkın asla bana yaramaz Gözlerime perde indi zamansız Yıllar yorgun yıllar çok acımasız Bilemedim çözemedim suçum ne Affeder mi rabbim dinsiz imansız

Kışta kıyamette tipide karda Gideceğim yer yok kaldım kapıda Yalvardım yakardım açan olmadı Çok geceler sabahladım sokakta Sen kimsin neyin nesisin diyen olmadı Bir kenarda terkedilmiş anaydım Onlar için yüzü kirli karaydım Belki de dermansız bir yaraydım Vicdan yok mu kahrolası kalbinde Ha arayıp nerde diye soraydın Sille tokat girişirdin dövmeye Hakkım yok mu yemin edip sevmeye Gece karanlıktı sokaklar sessiz Davet ediyorum seni tövbeye Er geç döneceksin asıl gerçeğe Asık çehrem suskun dudaklarımda Sen olacaksın beddualarımda Ağlayacak kimse yok ki ardımda Yalvaracağın günler çok yakın Bunlar yazılı değildi alınyazımda

Ol emrinle yaratan sensin Olmayanda olan yine sen Mekân bana...... Sen mekâna sığmazsın. Ölmeden ölünce; görünür, Dostuna bürünürsün. Sığınağına sığındım, Sana ben hep güvendim. Her zerremde olan sen Aklımı benden alansın. Alemlerde sen, aklımda sen, Bende SEN SEN her şeyde olansın sonram

Bana onu verin Nem varsa alın benden Ak gisim ve dualarla Götürün beni ona Bana onu anlatın Hep onu hep Onunla varım ben O çağırırsa giderim O isterse varırım

Sustur artık Çalmasın bu şarkılar Ben demedim Onlar konuştu Ne itiraf, ne yakarış. Ben sustum! Onlar anlattıı Tutma bana şarkı Ya da gönderme Ağlatma beni Ben sevmem zaten Şarkı dinlemeyi zamansız

Eğer ağaçları, kuşları, bulutları Farkedebiliyorsan Sevmek sevilmekten daha üstündür Diyorsan Onun ismini duyduğunda her zaman Heyecanlanıyorsan Hayatı her zamankinden daha güzel Buluyorsan Onu hiç görmesen de yanında Hissediyorsan Hep incinip ama hiç İncitmiyorsan Baktığın her şeyde onun güzelliğini Görüyorsan Her gün dünyayı yeniden Keşfedebiliyorsan Hiçbir şey beklemeden beklentisiz Sevebiliyorsan Ona nefes almak kadar ihtiyaç Duyuyorsan Ve bu sevgi ile Allaha yaklaşıp Şükredebiliyorsan Bunun adı AŞK olmalı sonram

Yaşatmadın içimdeki aşkı Bilemezsin gidişinle bu gözler nasıl ağladı. Gülün kaç geceyi sabaha bağladı, Sensizliğin sonsuz acısıyla yandı.. Hep seni bekledi, Hiç ama hiç ihanet etmedi, Sevdi ve terketmedi, Yarını bekledi de, Yari gelmedi.. Sen çekerken acıları, Bitmedi kalbimin yangınları, Çok özledim, bekledim Hep düşündüm geleceğin anları, Derdin derdimdi, Sevgin tesellimdi Bekleyecektim hep seni, Şimdi azat edildin, Anlayamadın nasıl sevildin, Sonunda terkettin Bu muydu senin adaletin... Sen yüreğimin kendisisin, Sen benim biriciğimsin, Seviyorum seni dedin Sonra ansızın terkettin..

Nasıl bir günümdeyim bilemezsin, Her yerde sen, her yerde hayalin, Konuş diyorum, susuyorsun, Gül biraz diyorum, kızıyorsun Anlamsız öfkeleniyorsun Umulmadık anlarda küfürler savuruyorsun Elimi uzatıyorum, gelmiyorsun Sev diyorum Arkana bakmadan gidiyorsun Ey can(!) Bağırıyorum, duymuyorsun Seni seviyorum diyorum Gene de çekip gidiyorsun.. Gitme demeyeceğim bu gidişte Git diyorum sana ebediyete Yapamazsın sen benim sevgimle Yaşamak isterim bu aşkı sonsuz derinlikte Ama yetemezsin sen bu sevgiye Ellerinin dokunduğu yer susar Dudaklarının öptüğü yer ağlar Yetemezsin sen bu sevgiye Dokunduğumda tenim ürpermeyecek Seni ölesiye isteyecek Yapabilir misin? Yaparsın da yapabilir misin? Yaşayabilirsin de; Hissedebilir misin beni içinde Aslında yetersin sen bu sevgiye!!!

Hep aynı cümleler Bazen hayat çok katı davranır insana; Kızarsın bu gidişe, Seni üzdüğünü düşünürsen de Hiç düşünmezsin sana neler verdiğini.. Nelerle karşılaşmazsın ki bu uzun yolda Ayrılıklar, hatalar, özlemler En korkuncu da ihanettir! Ağlarsın, üzülürsün, Etrafında kul olmasa da Yukarıda birileri var unutma! Ağladım, haykırdım, yalvardım Sordum nereye bu gidiş? Çok mu dürüst davranmıştım, Çok mu değer vermişim Evet!! Sevgilimin dediğini dedim sonra Umutsuzluk içinde "elbet bir gün.."

Anlamak zor değil de anlatmak zor olan Sana anlatacaklarımı anlamaman değil Sana kendimi anlatmak zor olan Seni sevdiğimi söylemek değil Onu sana yaşatamamak zor olan. İçin her ağladığında anlayıp ta Bunu sana söyleyememek Sen her yok bir şey dediğinde Acını sana bırakıp Arkama bakmadan gitmek zor olan.

Başka bir dünyada yaşıyorduk seninle. Gerçeklerden çok uzak, mavilerin derinliklerinde. Gecenin yıldızları sevgimize ışıldıyordu. Çalınan melodiler eşliğinde, Dizeler sevdamızın üzerine bir bir serpilirken, Kimseler ulaşamadı bize... Benim sana, Senin bana ulaşamadığın gibi...

Yalnızlığı seçtiğimde, Karşımda seni buldum. Her ağlamak istediğimde, Tek tesellim sen oldun. Geceye gözlerini örtünce; Pencereni aralık bırak. Dudaklarındaysa, bir tebessüm olsun. Çünkü bu gece, Bir bebeğin saflığıyla, Mis kokulu çiçekler eşliğinde, Bir kelebek kadar narin, Hoş rüzgarların esintisiyle, Seni öptüğümü hissedeceksin...

Dağılmış yap boz parçaları gibi benliğim, Birleştirdiğimde ben hep bütünüm, Eksik kalansa hep sensin! Orada bile tam olamadın... Yüreğimde yarım kaldın... Tamamlayamadığım satırlarım hep bundandır, Cümlelerin sonuna konulamayan noktalar kadar yarım... Kelimeler sana doğru aktığında, hiç tek nokta olamadı sonunda! Sen olunca satırlarda, bitiş nedense hep üç nokta...

Terazinin bir kefesine seni koydum. Diğerine kendimi, Bir bakayım dedim; Hangimiz daha deli? .. İbre ortada kilitlendi kaldı. Ne ileri, Ne de geri! ..

Belki sadece hayaldin, Ya da gerçek, belki de yarım kalmış bir düş... İmkansızlık sınırını zorlayacak kadar çelişkili bir kavram... Kara bir saplantı gibisin yüreğimde... Ne çıkarıp atabiliyorum, Ne de seninle bir bütünlüğün tadına varabiliyorum... Varlığın içinde yoksun? Oysa yokken de hep vardın zaten?

Radyoda yine şarkımız çaldı... Gözyaşlarımla eşlik ettim. Sözlerini söylemeye dilim varmadı. İşte tam o an seni yanımda hissettim. Mutluluk muydu yaşadığım, hüzün mü? .. Yoksa seni bir şarkıda hatırlamak mıydı acı olan? .. Ya da, 'şarkılarda kaldı aşkımız! ..' demek mi? Belki de hepsi... Aslında yüreğimi sızlatan, sadece yokluğun... Bu gece de, her geçen karalık akşamlardan bir tanesi... Şehrimin ışıkları bir bir sensiz sönerken, Yıldızlar gökyüzünde ışıldamaya başladı... Gözlerindeki acı tebessüm ise, hala aklımda...

Sonbahar yağmurları inerdi gecelerime, Serin sabahları karşılardım hiç uyumadan. Umutlarım, ıslak caddelerin ıssızlığında kaybolurken, Gecenin karanlığı, Yüreğimin derinlerine doğru işlerdi yalnızlığımı... Sonra yağmur ben olur, Sessiz sokaklardan süzülürdüm gizliden... Mazgallardan kentin dibine doğru inerken, Bir kat daha karanlık çökerdi benliğime... Şimdi, koca şehirin bütün yükü üzerimde! .. Yüreğim sensizliğe ağlıyor...

Aralığın hüzünü çökmüş yosun kokan okyanuslara... Sana yazdığım her satırı kucaklayıp, Dalgalarla coşan mavinin derinliklerine savurdum. Her gece seni anlattığım yıldızların aksi okyanusa vururken Gökyüzü yıldız yıldız ağlıyor gidişine... Mavi sevdamız, Berrak suların soğukluğunda şimdi son demlerini yaşıyor... Unutma! .. Bunlar son çırpınışlar! .. Mürekkep akıp gitti... Kağıtlarsa hamurlaşıp, çoktan dibe çöktü... Maviydi sevdamız, Şimdi okyanusun tüm mavisine karışırken, Sahilden senin yok oluşunu seyrediyorum sessizce... Ne acıdır ki! .. Gözlerimden süzülen yaşların soğukluğu, Artık yüreğimi üşütmez oldu... ?Değerini bilmek gerekir aşkın? diyor şarkının sözlerinde... Ama gerçek değerler nedense hiç bilinmiyor...

Sanki yeni geçmişsin gibi, Bütün sokaklar sen kokuyor yine. Islak kaldırımlarda arıyorum ayak izlerini. Yağmurun damlaları kulağımda kısık bir melodi gibi. Serinliği tenimde dolaşıyor ürpertircesine. Titreyen bedenimi tıpkı sen gibi okuşuyor. Yanaklarımdan dudaklarıma doğru süzülüyor gizliden, Sonra sıcaklığımın eşliğinde karanlık caddelere salıyor kendini. Her damla senmiş gibi dokunuyor bana. İşte bu yüzden sokaklar sen kokuyor. Çünkü az önce yine yağmur yağdı... Oysa sen buralardan gideli çok oldu...

Üşümüşlüğüm vardı yüreğimde Senden bana kalan en son esermişcesine? Onu çevirip çevirip dinliyorum? Ayrılığın, çaresizliğin notaları gizli içinde Kırık, dökük bir melodi işte...

Yalnızlık vardı yine, Karanlığın bir ötesinde... Senin varlığına inanmışken, Farkına vardım gidişinin... Oysa yeni gelmiştin! .. Her sevdaya merhaba deyişimde, Yine ayrılık var elimde... Nedeni bilinmez, benden hiç kopamayan hüzün... Başladığım yerde bitirmeler sardı her tarafı, Bir yerlerde yanlış var çözemediğim. Ya da çabalamadığım kadar boğuluşlarım... Sadece düşüncemde çözmeye çalıştığım sorunlarım, büyüdükçe büyüyor. Bazen öyle an geliyor ki; nefesim daralıyor, korkular sarıyor yüreğimi... Ve gidişler... Gidişlere bitişler ekleniyor... Yalnızlık tek esermişcesine, sessizlikte dinleniyor... Belki de senfonilerin en güzeli. Yalnızlığın sesi! ..