sabitince

Şu insan bin türlü hülyaya dalar Zerreyi katreyi sele çevirir Kimi de boş boşa fikrini yorar Harcanıp tükenmiş pile çevirir Bazıları koşar bir uğraş verir Her sözü fikriyle çamlar devirir Kimisi uslanmaz dümen çevirir Bazısı sırımı tüle çevirir Çiçekler dökülür gelinir sona Dallarda meyvalar can verir cana Bir gülücük bile yeter insana Arifler manayı dile çevirir Vakit gelir yaprak solmaya başlar Uğraşıp rızkını almaya başlar Ol deyince yoklar olmaya başlar Rahmet kesilince küle çevirir Güz gelir tabiat çulunu soyar Gökteki yıldızlar duramaz kayar İnce her taşı da yerine koyar Koca kainatı sala çevirir

Eğer sizde biraz merhamet varsa Dertlerim artıyor yol verin dağlar Nazlı yar çıkıp da yoluma dursa Solmasın da gonca gül verin dağlar Çökmüş dayanmıyor gönlümün damı Deli mecnun deyi kınaman beni Sağımda ardıcı solumda çamı Size tutunayım el verin dağlar Ben de sizin gibi yoktan olmuşum Beli demişim de karar vermişim Mansur misli ben de dara girmişim İpinen öldürmen dal verin dağlar Mevla bin bir çiçek sizi süslemiş Türlü renkler verip gergef işlemiş Gelen gider olup göçe başlamış Arıya çiçeği bol verin dağlar Acımadan yakıp kesip iz ettim İniş yokuş dinlemedim düz ettim İnce gönlü göyündürüp köz ettim Yanan bağrınızdan kül verin dağlar

Yürü bre deli gönül Yaz gününde kar olur mu Yaşlanmaz kocamaz gönül Aşıklarda ar olur mu Olur mu dünyada vefa Çekmedin mi çile cefa Her mahlukta var ya kafa İnsana hiç zor olur mu Olur mu canların sonu Arif olan bilir bunu Gramı kilosu tonu Tartılmadan kar olur mu Olur mu sevdasız aşık Anlamaz irfansız şaşık Olduğumuz su bulaşık Yanmayınca kor olur mu Olur mu dağlardan yüce Elif ile nundan hece Cim ve elif ile İnce Sarmayınca yar olur mu