mitral

Kim sevebilir beni delice kim? Eşim,eski dostum, Otobüste her akşam beni kesen adam Mahalle bakkalı senelerce bana tapan Kim sevebilir beni delice kim? Eşim bir esmerle Eski aşkım yolunu çizdi çoktan başka güzelle Otobüsteki adam sanıyorum sapık Mahalle bakkalı ise evli karısına yazık Kim sevebilir beni delice kim? Aklım karışık.

Senli benli bu gün dalda elma yaprakları kaçak yaz günü kış ortasında bana gülen hiç olmadığı kadar hafif bacaklarım en kısa yol en sevimli yoldur beni sana götüren.

Biz yaşlandık o hala duruyor albümdeki resimde genç taze mi taze Dile kolay 23 yaşındaydı öldüğünde

Havada poyraz kokusu Havada kasvet Böyle miydi gönlümdeki hasret? Kokumuş rıhtımlardan süzülür Gün,doğmamış kader mahpusları Kime niyet,kime kısmet. Açılan kağıttan gemi Nereye gider belli mi? Sam,muson yağmurları Devirir direklerini. Aşk mütabık olmaktır belki Adem ve Havva hiçbir zaman ihaneti bilmedi Kendilerin başka olmadı seçenekleri Ümit Burnu'nda karaya oturmuş Aşktan gönlü yorulmuş Asude zamanlar şimdi. Havada poyraz kokusu Havada kasvet Bitmez türküsü kıyamete dek

Düştüğüme bakma bu yer çekimi Gülümsememe kanma bu ten çekimi Gelgitler oldu kalbimde bu ay çekimi Seviyorum seni sanma bu film çekimi. Cebinde baktığın ayna olayım Yeter ki söyle dünyayı dolanayım Biz mıknatısın iki ucu kavuşamayız asla bu kutup çekimi Serpil Tuncer

Bir tükenmez kalem bendeki ömür adı tükenmezlerin bile bittiği görülür sonrası çöplükte sabahlamak aç kaldırımların bitap yığınlarına sığınmak. Bir yağmur düşlersin sonsuz, yüzüne inmez olur o sadık ışık, nursuz; kalemler tükenir yazıları kalır her bitişler başlangıçları başlatır lakin huzursuz...

Bugün ihtimaldi ölmem Yaşamaya inat etmiştim oysa Sırça köşkün lavanta kokularında Menekşe tonlarıyla baharı karşılardım. Yeni sevişlere uzanır yelkenli sevdam Ola ki bırakırlar elimi Ola ki yaslarım başımı mavi bulutlara Kıyameti yaşarken dünya Bilinmedik kıyılarda cennetimi bulurum Güneşte yanmış kara bir çocuk Koparır iplerimi Özgürlüğün demlerinde sarhoş olurum. Serpil Tuncer

Olsa olsa plajda üssüzlere ekmek satar bizim simitçi İncir reçeli kavonuzunda Yağlı kaymak,dondurma misali Başında kasket,ayağında terlik Bu kadar alaylı olmamıştı erkeklik Simitçinin fendi Ekmek derdi Tınlamadı bile Gezerken duyduğu altınçağı hikayelerini Serpil Tuncer

İçinde midye kokan,deniz kokan hikayeler gibisin gelişinde sevinir baharlar ağaçlanır dallar,çiçek açar Ben gitmeden limanlar gelir dizlerime saçlarıma dolanır yosunlar bir katrede eririm mum misali söylenmeyecek aşkım yasaklı sır gibi. Serpil Tuncer

İnanmazsın ama senin için demledim bu çayı hazırladım bu güzel sofrayı çiçekleri de ihmal etmedim senin için,bu akşam,kendime kır çiçeklerinden gelincik rengi elbise diktirdim. Adayı bilirsin eylülde hep mahzundur bıraktığında bahardı kızıl kan kesildi etraf mevsim artık hazandır. İnanmazsın ama senin için çalıyor radyodaki bu uzak tango odanın ışığı senin için loş bırak dünyanın kötülüklerini sen her zamanki yerine koş. İnanmazsın ama senin için yaratılmış bu kollar sevdiğin tonda tenim sadeliğim,dişiliğim nicedir eksikti, gülüşümdeki inceliğim. Serpil Tuncer

Gün bitti pencerede bu günlük bu kadar. Yaz günahlarımı sevaplarımı en çok da şu insanlardan alacaklarımı. Ve hanginiz lehte hanginiz aleyhtedir. Karımı zararımı hanginiz iyi bilir. Serpil Tuncer

Bugün pazar Yat keyiflen karşılıklı sigara yakalım dumanından fallar bakalım Kalçalanmış dalların Sana bir eş lazım İster misin? Erik ağacım. Serpil Tuncer

Deniz yıkadı beni dün sabah Vapurda seyrederken İstanbul'u Lodostan poyraza döndü rüzgar Deniz yıkadı üstümü başımı Ve ben hiç itiraz etmedim, Uslu çocuk gibiydim o salladı ben sevindim. Mavide adı gömülü sevdamın Martıların bana küsüşü yoktandır Atmadı kalbim böyle çoktandır Ölümü ensemde bilişim bundandır. Deniz yıkadı beni dün sabah Büyük bir dalganın esiri oldum Kasımların serzenişi gemilerde saklı Ellerim tek başına naçardı Yalnızlığıma nicedir böyle sevinmedim. Deniz yıkadı beni dün sabah Tepeden tırnağa temzilendim.

hayat ne kadar kolay geliyor insana ilk bakışta ama sonra anlıyorsun ne kadar zor olduğunu bazen arkadan vuruyor bazense hiç beklemediğin bir anda vuruyor ama yinede neyse diyip geçebiliyorsak biz bu hayatta yaşamayı öğrenmişiz demektir bu gün yine neyse dedim hayata.