bulenttekin

I. Sen olmayınca gülüm, Tadı yok yağmur altında yürümenin Ve sevgiyle sırılsıklam ıslanmanın. Tadı yok şehirde eğlenmenin bile. II. Sen olmayınca, İşçi eylemlerinde Yürümenin de tadı yok. Pankartlarda daha çok özgürlük Ve demokrasi istemenin? Tadı yok gülüm, Tadı yok sen olmayınca? III. Yükseklerden eylemleri izledik seninle. Yürüyordu güzel kızlar podyumlara inat. Kızıl Ve sarı bayraklar taşıyorlardı. IV. Ve erkekler Ve kadınlar Ve çocuklar Yürüyorlardı. Ve çoğaldıkça çoğaldılar. Ve insanlar Nehirdiler, aktılar. Ve bir denizde toplandılar. Zulme inat Çoktular ve mutluydular. BÜLENT TEKİN

I. Büyüyüp, Kocaman gövdenle Ve uzun dallarınla Yarmalısın toprağı. Ve toprağın üstüne çıkıp Yükselmelisin. II. Ve köklerin Bu dev ağacı taşımalıdır. Ve öyle bir görünmelisin ki yaprağınla yemyeşil! Ve ellerinle Sarı saçlarına tutunmalısın Güneş?in! BÜLENT TEKİN

Özlem duydum, Özledim. Önceki gün, dün gibi özledim. Yarın özlem duyacağım. Ertesi gün de Özleyeceğim. Hep böyle oldu bu. Böyle de olacak. BÜLENT TEKİN

Düşüncelerinden soyutlamalı beni Yok edip yırtıp Tarihinden silmelisin. Beyazlar içinde Düşlediğin güzelliği, sevdamı Maceralar içinde Yıpratıp kirletmelisin. Bir çocukluk hastalığı deyip; Sevdamı küçümseyip, satmalısın. Sana Bu yakışır sevdalım(?!) BÜLENT TEKİN

Sen, Ben sevdalım Biz, Hepimiz Alabildiğince Üzüntülü Ve acılı Ve ağlamaklı Bir yaşantının içindeyiz. Yani ezik Ve yenik Ve alabildiğince Bir korkunun içinde -Yaşamak denirse buna- Yaşamaktayız. BÜLENT TEKİN

Biliyorum ki bir gün, Gizlediğimiz bu sevda açıklanacak, Ülkemin insanlarına. Ve bir yükseliş olacak Sevgi doruğunda günden güne. Artık sevgiyi yasaklamak Tarihe karışacak Ülkemin topraklarında. BÜLENT TEKİN

Bir gün Saçlarına ak düştüğünde, -çok zaman sonra- Teslimiyetten arda kalan anıları Hayal meyal hatırlayacaksın. Bize sevdayı çok gören, Ayıplayan Ve yok eden ekâbirler; Bilseydin Ne sevdalar katletti. İçebildiğimiz damla damla suyu Kıskananlar sevdalım, Tüm subaşlarını tuttular. BÜLENT TEKİN

I. Zulümle kazandılar, Ve hükümran oldular. Ve kılıçlarını ellerinden düşürmediler hiç. II. Ve bir gün sevdalım, Kılıçla gidecekler utanç içinde. Ve adaletin hükümranlığında unutulacaklar. BÜLENT TEKİN

I. Bir sabah Bir sevda yükselecek İkimizin arasında Ve kızıl ışıklarıyla Bir yıldız çizecek gökyüzünde. Eli kanlı katiller Vurmak isteyecek barış adına(?!) II: Ve o sabah Sevdalar vurulmayacak. Yeni filizler büyüyecek Kıraç topraklarda inadına. Ve gökyüzünde Sevgi parlayan yıldızlar üreyecek. III. Ve bir sabah sevdalım, Bir sevda peyda olacak Ülkemin topraklarında. Ve egemen olacak barış, Sevgi hüküm sürecek. Ve yasak sevdam faili firar olmayacak! BÜLENT TEKİN

I. Ben bilirim Siyah ipek saçlarınla Bir sabah Yine gelirsin. Nasıl, Neyle, Zorluklar demeden gelirsin. II. Ben bilirim Bir gün ölmeden önce, Tutsak bile olsan Şafak sökmeden gelirsin. BÜLENT TEKİN

I. Kötülükleri tanımadan önce Seni melek sanmıştım; Işıl ışıl yanan Aydın, Apaydın bir insan. II. İnsandık Sevda çekerdik Acılar içerisinde, İnandık, uzun bir süre meleklere ezile ezile. III. Kötülükleri görünce Ölümü bayram sandım. Özlemle bekledim Bir bayram hediyesi gibi. Gelmedi, yolu şaşırmıştı, Dolaşıyordu sinsi sinsi. IV. Yanı başımda gelinim sandım. İnandık, Acılar içinde Melek yüzlü güzele uzun süre. V. Ölüm korkusunda Gözlerin kızıl, Gözbebeklerin simsiyah. Gözlerinde okudum ölümü sevdalım. Sonunda anladım: Artık ölüm bile yetmiyor! BÜLENT TEKİN

I. Birkaç çocuk gördüm Esmer ve kumraldılar. Sana benziyorlardı. Ellerinde beyaz bayraklar dalgalanıyordu. Gökyüzüne bakıyorlardı, Masum Ve güzeldiler. II. Seni gördüm ansızın, Çocuklara doğru yürüyordun. Bir anne gibi Güzel Ve mağrurdun. Bayrakları, Çocuklar yükselttikçe yükselttiler. III. Uzaklaşınca yanından ansızın, Beni çağırdın nedense? Titriyordun, Üzgün ve güzeldin. Tüm dünyanın annesi gibiydin; Uzaklaştıkça büyüyordun. BÜLENT TEKİN