BIRAK UZATAYIM UYKUSUZ GECELERİMİ

Bırak Uzatayım Uykusuz Gecelerimi

bir yaz yağmuru bile olamadım

betonlarını tuğlalarını ıslatacak

duvar ve yollarını sulayacak

matlaşan renklerini yıkayacak

korna gürültüsü siren sesinden

bezen insanı biraz olsun rahatlacak

bir su bile olamadım ey şehir..

saat gecenin bir yarısı

kalp atışlarını dinliyorum yine

elimde sigara uzayıp giden külleriyle

kıvrılıp yükselen dumanlarıyla

dinliyorum seni

bir bebek gibi uyurken sen şehir..

uykusuz gecelerimi hoş görmelisin

sessizliğimi de..

anlasana

sana çok söyledim derdimi

dinlemedin ki..

kırk yıl önce yine böyle bir gece

sen uyurken gelmiştim ben

belki bu yüzden tanımıyorsun beni şehir..

nerenden öpsem diyordum seni geldiğimde

çünkü yeridir nerenden öpsem

öyle güzeldin şehir..

oysa sen bihaberdin gelişime

rüya görüyordun belki

derin uykuların koynundaydın şehir..

bir yağmur olamayınca sana

sessiz isyanlar biriktirdim

her cephede sürmek için öne

hazırım her türlü herbeleye..

savrulur ruhum

bir semtinden diğerine

ölüm korkusu değil hayat korkusu sardı nefsimi

duvarların öyle geliyor ki üstüme..

canımı sunacağım sana

dost elin bir değse elime şehir..

toplasam tüm iyi duygularımı

aşk muhabbet meyil

iyi temenni ve dualarımı

eş değil bir bahçendeki tek çiçeğin rengine..

bırak uzatayım sitem ve kırgınlıklarımı

sigara küllerimi ve uykusuz gecelerimi..

tutayım mahrumiyetlerimin yasını

yeter ki sen muammer ol şehir..

Salim Kanat