last updated by  Bülent 14 yıl 2 ay önce
1 izleyen
0 yanıt
  • Yazar
    Yazıları
  • #100019621
    Bülent
    Katılımcı

    Mutluluğun gözü kördür,
    Yalnızlık sağır.
    Ondandır biri tökezleyerek yürür,
    Öbürü uykusunda bile bağırır.

    Mutluluk yalnız kendisini görür;
    Unutur bu yüzden ilkin kendisini.
    Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür,
    Boyuna bekler dönsün diye sesini.

    Mutluluk alışır kendisine, ölümden beter;
    Borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz.
    Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur;
    Boyuna kapısına döner, açan olmaz.

    Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var…
    Her ikisinin de saksılarında çiçek.
    Biri hep başka bir renkle solar,
    Öbürüyse ha açtı, ha açmayacak.

    ÖZDEMİR ASAF

Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.