You cannot copy content of this page

1 ile 2 arası 2 sonuç (toplam 2) görüntüleniyor
  • Yazar
    Arama Sonuçları
  • #100032330

    temptation
    Katılımcı

    Günahını unutmuş kırık bir kolken ömrüm
    Değersiz bir diyettim, kim duydu feryadımı?
    En işlek caddelerde tek çıkmaz yolken ömrüm
    Kendime eziyettim, kim duydu feryadımı?

    Âşıktım, maşuk için tırnakları sökülen
    Sevdanın karşısında suçsuz boynu bükülen
    Ve sahte bir Mesih?in dudağından dökülen
    Günah dolu ayettim, kim duydu feryadımı?

    Sanki ölmeyecekmiş gibi yaşarken kimi
    Taammüden kastetti ruhuma yerçekimi.
    Bir de aşkı gömerken sevdamın tek hakimi
    Maktulsüz cinayettim, kim duydu feryadımı?

    Üstelik kırgın gönlüm yürek yürek sürüldü
    Umudumun her yanı yalnızlıkla örüldü
    Tutuksuz yargılandım, suçum sabit görüldü
    Sürgün oldum hasrettim, kim duydu feryadımı?

    Oysa tam otuz yıldır yalnız aşktı ektiğim
    Bazen bir kardelendi bazen güldü diktiğim
    Bazen de bir sahrada zemheriyken çektiğim
    Kaç ilkbahar tükettim, kim duydu feryadımı?

    Meleklerin gözyaşı yeryüzüne inerken
    Yıldızlar güne küsüp birer birer sönerken
    Müvekkiller hâkime, ceza suça dönerken
    Kutsanmış bir lanettim, kim duydu feryadımı?

    Ebabiller göçerken sağ kalmış en son file
    Tövbesinden cayarken tövbekâr olmuş dile
    Bazı gün bir günaha, bazı gün bir gafile
    Kendimi ihbar ettim, kim duydu feryadımı?

    10.02.2000

    Ankara

    Yavuz Doğan

    #100031330

    kulum
    Katılımcı

    Yâ Rab bu aşk bende, benimle her an;
    Aşk ile can buldum, canda var oldum!..
    Bu zorlu nefsime neyledi zaman?..
    Bazen kışa döndüm, kâh bahar oldum!..

    Tevhîdin nûruyla, var ettin canı;
    Ufkuna nakşettin eşsiz fermânı!..
    Tedbirden, takdire dönen her sonu;
    Tefekkür ettikçe tövbekâr oldum!..

    Kader levhâsında, ince bir sır var;
    Bir ömre sığmadı, aşk denen esrâr!..
    Âlemi sardıkça bu derin efkâr;
    Yanmış ney misâli, âh u zâr oldum!..

    Ezelden ebede bu şevk, bu heves;
    Firdevs?den, Mevâ?dan, Naim?den bir ses!..
    Kutsal emanete yüklü her nefes;
    Dal, budak saldıkça, lalezâr oldum!..

    Hüzün tezgâhında, süsledin gülü;
    Yardın, pâk eyledin mümin gönülü!
    Sebepler içinde her tevekkülü;
    Sezdikçe hem gizli, aşikâr oldum!..

    Yâ Rab yakın sensin, ben benden uzak;
    İçimde, iç içe binlerce tuzak!..
    Ey gönül geç nefsi, benliği bırak;
    Kim demiş âlemde bahtiyâr oldum?!..

1 ile 2 arası 2 sonuç (toplam 2) görüntüleniyor