sudenaz

1. Bitiyor yine bitmesi gereken O saliselerin yıllara dönüştüğü günler Ama yok senden arta kalan yalnızlık Sensizlik var ya Beni kahreden işte bu Yanı başımdayken sana dokunamamak Gözlerinin içine bakamamak var ya Yanmaktan daha kötü kor ateşlerin içinde 2. Seni unutmak zorunda kalmak Seni anılarda yaşamak ve seni yaşatmak ummanlarda Seni sensizlik diyarında yaşatmak Sana verdiğim değere değmediğini bile bile Seni sevmek intiharıdır hayatımın Seni sevmek bedenimi denizin derinliklerine Sonsuz huzurdan vazgeçersine bırakmak gibidir. Seni sevgimin derinliklerinde Boğdum Unuttum Sevginin bazen nefret doğurduğunu bil Ben seni öldürdüm Yabancı ölümlerde 3. Ben seni ölümüne sevdim Ama sen mizacına yenildin. Egona yenildin Kendini tanımadığını bilemeyecek kadar cahilsin Diyeceğim Çünkü insanın duygularını gözleri ele verir Gözler asla yalan söylemez Ben senin gözlerindeki o ışığa vurulup Kendimi elifin ilk harf oluşuna sakladım 4. Sen tarafsız sevgine aldanıp kendini ele verdin Ortada bir şey yokken verdiğin anlamsız tepkiler Ya bir oyundu Ya da gerçek Ama saklı kalan bir sevdaydı Bunu anlamayacağım belki Kelimeler oyuncağımızken anladıklarım doğru kalsın Konuşmaktan kaçmalar kaçışlar kelimelerin anlamını Ele veriyor tıpkı gözlerinin duygularını ele verişi gibi. 5. Ben aldanmadım Aldanan sensin Belki de ikimizde aldandık Ama her şeye rağmen güzeldi Seninle geçen günler gülümsemelerinin yaydığı ademlik Bakışındaki ışığın yarattığı pusa rağmen? Her şey gerçekten güzeldi Sen ne kadar güzel olmasan da Sen ne kadar sevdiğime benzemesen de Sen yalnızlıklarda kalıcı olsan da Her şey gerçekten güzeldi. Çünkü bana şiir yazdırdın Adının bile anılmadığı dizelere Gözlerindeki ışığı saldın 6. Başta bir arkadaştın Bir dostluk şerbetini içmeye aday bir dostun yansımasıydın Farkında olmadan çelişkiler yarattın Ve ben seni sevdiğimi inkar etsem de galiba Elife olan sevgimi paylaşıyorsun Uykusuz geceler senindir Aydınlık gündüzler elifin 7. Veda etmekten nefret ederim Her son bir başlangıçtır. Ben şiir yazmaya yeniden başladım Sana sevgimi verdim sen alıp ele verdin Bu bir vedadır galiba Ben içimdeki gerçeği Dicle nehrine dün gece attım Sen körfezde yakalayamayacak kadar Duygusuzsun Unutmak en hayırlısı Ben seni unuttum Sen de beni unut Ama şunu bil ki Saf çocuksu dingin bir sevgiydi sana karşı olan sevgim. Sen o çocuğu öldürdün. Veda veda sana bir daha görüşmemek üzere. Ey kara kız.

Sensizlik, maziden gelen sesler arasında Yitip maviliğe giderken Mavilik ihanetleri anlatıyor Gökyüzüne!.. Çehren, boş çerçevelerde ışıldıyor Yeniliklerin yaşandığı cefalarla dolu ömrümde. Sen, deniz aşırı kumsallarda yürürken Hüzünleri kırıp geçen umutlar, yollara Yollar, yıllara dönüşüyor geriye dönüp bakmadan!.. Duraklarda bekleyen yok artık Sessiz bayırlarda yürüyen dostlar yok artık Ay yüzlü güzel kız! Seni arıyorum çöllerde. ?Seni unutmak mümkün mü!.. Derdi şairin biri Sensizliğe mahkumken Başka gönüllere yol verip Seni unutmak mümkün mü! Aldanışları yaşamak Aldatmak sana benzeyenleri Anlık duygularla sana ihanettir Sana bakar gibi başka gözler bakmak Şu koca surlarla çevrili kentte Gül ve senin ay yüzün, Kalbimdeki mavilik sevdasına Eşlik ediyor; Maziye lanetler okuyarak. Senin ay yüzünle hançerler saplıyor/ Masmavi gökyüzü bağrıma!.. Geceleri esen Sam yeli Nidasıyla hüzünler, Sensizliği örtercesine Esaretlerle eşkler yağdırıyor bağrıma Senin ay yüzün ve gül! Bir bulut olsan ve gelip Sur kentine oluk oluk yağmur olup yağsan, İçimdeki acıları Dicleye sürüklesen, Mazideki hatalarımı unutursan? Sonra güneş olup aydınlatsan ıslak sokakları Ve umutla doldurup bağrımı yine Çekip gitsen tersine Peşinde umutlar bırakarak Ay yüzlü güzel!..

Bir şiir aradım senin için Beni tanıyıp anlaman için Okuduğum şiirlere şöyle bir baktım, Hiç birinde ben yoktum. Sanki, hep sen vardın Şiirler hep seni anlatıyordu Böyle arayış içindeyken Kalemi defteri aldım elime, Sana beni yazmalıydım Sana beni anlatmalıydım Ama nasıl neler yazmalıydım Sana benden bahsetmeliydim Bir tek cümleyle kalbimden Her sırrımı o biliyordu Ne yeşil gözlerden bahsetmeliydim O her şeyi söylüyordu Ne yeşil sözlerden, çünkü seni çok çook seviyordu Ne de her günkü pembemden

Bir deliye aşık oldum. Bazen aşkı sevgi seli Bazen eser kavak yeli Bazende delimi deli Böyle deliyi görmeli Böyle deliyi sevmeli Okalbini bana verdi Aşk tanımazki engeli Bu ne deli ne serseri Bu sevgiye aşk demeli Sen aşka desende deli Ben seviyorum oda beni Desinler delimi divanemi Ben seviyorum bir tanemi

Aşk demek sevda demek Sevdiği insanı candan sevmek Sonsuz saygı sevgi göstermek Aşk yalanı sevmez gerçeği sever Sevgisiz aşklar çabucak biter Alevlenir söner dumanı tüter Saygı duyulmasa kaybolur gider Aşk yalanı sevmez gerçeği sever Aşkın bıraktığı iz kalpten silinmez Aşkın gözü kördür baksan görünmez Yerleştiği kalbe başka aşk girmez Aşk yalan dolanla sonsuza gitmez Aşk yaşayanlar cennete gider Dünyaları bağışla eliyle iter Aşkın acısıdır ölümden beter Aşk beyinde başlar beyinde biter

Aşk fırtınasına yakalanıp Karşı taraftan baksam Hayatın çırpınışını seyretsem Gök kuşağının altında Nisan yağmurunun Ahenkli sesini dinlesem Akşam güneşi batarken Yakamozlarla dans etsem Sensiz gecenin sessizliğinde Dalgaların sesinde seni dinlesem Her an geleceksin diye Seni yollarda beklesem Hayat o kadar acımasızki Kaderi anlımdan silsem Sevgine sarılıp hayata dönsem

Masmavi göklerde bir yıldızmısın? Yağmurlu havada gök kuşagımısın? Doğaya renk veren çiçekler gibi, Karanlık gecede ay ışığımsın. Dağlardan çağlayan şelalemmisin? Yosun yeşiline benzer gözlerin, Görmediğim zaman geçmez günlerim, Gündüzü aydınlatan gün ışığımsın. Bahar suyu gibi coşup çağlayan Dolunay gibisin yeni parlayan, Her gece rüyada sana ağlayan Doğum günümdeki mum ışığımsın? Albümde sakladım küçük resmini, Kalbimin içine yazdım ismini, Haberin gelmiyor niçin küstünmü? Ruhumu aydınlatan ilk ışığımsın.

Beni gönül bahçene davet edersen Bahçende gülleri dermeye gelsem Saçının telleriyle elimi kelepçelesem O güzel yüregine dokuna bilsem Gönül kapın bu gönlüme açılsın Aşk bahçene o kapıdan geçilsin Aşk bademiz kadeh kadeh içilsin Ruhumla ruhuna dokuna bilsem Teninin kokusu tenime sinsin Hep kalbimin derinlerindesin Melekmisin hurimisin sen nesin Özlemle yüzüne bir baka bilsem

Bir ağacın gövdesine sarıl, Dallarını boynuna sar. Kalp atışları vuruyormu? Duyarsın kalp atışlarını, Sen yeterki sevgiyle sarıl. Bir çiçeği gülerek okşa, Çiçek nasıl mutlu olacak. Bir çiçeği çiçek gibi kokla, O sana mis gibi koku salacak. Seviyorsan candan sev. O sevgi ebedi olacak. Bedenin ölse bile, O sevgi dillerde yaşayacak.

Bir menzile varmak için Durup beklemek varmıdır Bir gönüle girmek için Bir kalbi kırmak varmıdır Gönülden sevmek varken Yalandan sevmek varmıdır Sevenlere umut verip Yolda bırakmak varmıdır Kalpte köprü kurmak varken Yıkıpta geçmek varmıdır Kalbinde çoşan sevgiyi Taşırıp dökmek varmıdır ALLAH'a yalvarmak varken Kullarda medet varmıdır Onun yazdığı yazıyı Bozacak kimse varmıdır

Sen gül olki koklayayım gülünden Ver desinler sana verim ömrümden Seni sevdim ciğerimden özümden Bu ellerim ayrılmasın elinden Sen ceylan ol ben geleyim izinden Dağı taşı dolaşayım peşinden Hem avcıdan hem saklayım gözümden Gece gündüz çıkmıyorsun düşümden Kıskanırım boranından yelinden Sen sakim ol ben içeyim elinden Seni sevdim ciğerimin özünden Gönül sevmiş dönememki sözümden

Hep içimde sakladım üzgünlüğümü Ben senin yokluğuna büründüğümü Sensiz kayıp sayıyorum her günümü Gönlüm almıyor sensizliğin hüznünü Hep yaşıyorum seninle anılarımı Kalbimde saklıyorum sevdalarımı Gördünmü benim gibi ağlayanını Durduramasın gözümdeki yaşlarımı Sevgini silemiyorum bir türlü içimden Vur hançeri aşkın çıksın kalbimden İstersen birde kurşun sık beynimden Çok seviyorum vazgeçemem sevginden

Güle solmaz dedin dalında soldu Gün bitmez dedin gün akşam oldu Şafak sökmez dedin güneş doğdu Ateşin yok dedin bağrım yandı kül oldu Ömür bitmez dedin ömrümün sonu oldu Aşk bitmez dedin kalbim acıyla doldu Saat durmaz dedin akrep yelkovan durdu Dostlar vurmaz dedin onlar arkadan vurdu

Bir gün bırakıpta gitmek istersen Benide peşinden götürme sakın Benim için zamanını harcama Bana harcayacak zaman kalmadı Görüşmek istersin ararsın beni Belki görüşemem zaman daraldı Yarına bırakma erken gel bari Bıraz acele et zaman kalmadı Ölüm kapımıza gelirse birgün Onunla başbaşa bırak sen beni Belki son nefeste ararsam seni Acele edersin zaman kalmadı Eğer mezarıma gelirsen birgün Bir demet çiçekle gelirsin belki Dualar et mezarımın başında Artık çiçeklere gerek kalmadı

bir gün gelir, senin tatlı sesini, duyamaz olursam, vursunlar beni. canıma can katan o gözlerini, göremez olursam, vursunlar beni... dünyaya değişmem senin aşkını, ölsem unutamam, bakışlarını, kendi ellerimle gözyaşlarını, silemez olursam, vursunlar beni... sevgini sökemez kimse kalbimden, yaksalar, yıksalar çıkmaz gönlümden, ellerimi açıp, seni Rabb'imden, dilemez olursam, vursunlar beni... vursunlar beni, vursunlar beni, ölmeden, mezara koysunlar beni...

gittiğin o günden beri, kimden alırız haberi? gittin de dönmedin geri, umutlarım kan ağlıyor. anıları uyutmadan, ışıkları unutmadan, gözyaşını kurutmadan, umutlarım kan ağlıyor. her adımda bin hatıra, sensiz kapanmıyor yara, gözyaşları sıra sıra, umutlarım kan ağlıyor. adın, yalnız melek kaldı, tutmak için dilek kaldı, dostlardan da kelek kaldı, umutlarım kan ağlıyor. her adımda senin sesin, yüreklerde senin ismin, söyle gülüm neredesin? umutlarım kan ağlıyor..

''insanız'' diyoruz, kime sorarsan, doğruyu, yanlışı ayıramadık. sevgiyi yokettik, çaldık kalplerden, servettir diyerek, koruyamadık... doymaya, bir lokma ekmek yeterken, çoğunun, gözünü doyuramadık. yalanlar yanlışlar haykırılırken, doğrunun sesini duyuramadık... savaşlar kapladı güzel dünyayı, öfkeden yandıkta, soğuyamadık. öyle çok sevdik ki, dünya malını, para pul hırsından uyuyamadık... koptuk mazimizden, örften töreden, menfaat yolundan ayrılamadık. geride düşmanlık nefret bıraktık, bir yürekte, bir nokta yer yapamadık... dostluğu sattıkta üç beş kuruşa, kuzuyla, kurt kadar dost olamadık. çok zengin olmuşuz, neye yarar ki? Cennet'ten, bir karış yer alamadık... YAPAMADIK...

uzun zamandır suskundum, yalnızlığa vurmuştum kendimi. hayata, sevgiye, yarınlara, sevdalara dargındım... dağlardaydım, bazen sessizliğimi dinledim. çoğunlukla kuş seslerini ve doğayı, öyle çok özlemişim ki yalnız kalmayı. bir yanımda hep gidenlerin vefasızlığı vardı, bir yanımda yalnızlığım. uzun zamandır suskundum, her zamankinden yorgun, ve bir o kadar da yılgın... bir zamanlar bir adım kadar yakın olanlar, artık bin asır kadar uzaktaydılar. oysa herşey onlar içindi, onlar zor zamanlarımdan çekindi... uzun zaman sonra ayaktayım şimdi, düşünmüyorum beni yıkıp gidenler kimdi? yeni bir dünyam var artık, yakmıyor canımı mazideki vefasızlık. ben eski sokak serserisi, şimdiki dağların delisi. uzun zamandır yılgındım, uzun zamandır yorgun. şimdi hayat adlı limandayım, vefasızların adı silindi gemilerden, artık sular durgun... uzun zamandır, ve ilk defa...

sen de gittin, artık bomboş, yüreğimin sokakları. içmeden de şimdi sarhoş, yüreğimin sokakları. çiçeklerin hepsi soldu, gece gündüz ziyan oldu, serseriyle berduş doldu, yüreğimin sokakları. sabahlara çıkılmıyor, bir tek ışık yakılmıyor, sensiz yalnız çekilmiyor, yüreğimin sokakları. sana hasret, sana deli, ne haldesin görmeyeli? çekilmiyor sen gideli, yüreğimin sokakları...

sevgi zindanına koydular beni, gözlerim, gözünü görmüyor Nazlım, bir bilsen nasıl özledim seni, gardiyan resmini vermiyor Nazlım. burada tek dostum soğuk demirler, taş gibi can yakar, ağır emirler, uzak sahillerden geçer gemiler, özgürlük gemisi geçmiyor Nazlım. hasretin, kalbimde sönmeyen bir kor, bir bilsen, zindan sensizlik çok zor, ağlama, gurbeti yine hayra yor, zindanda, pek hayır etmiyor Nazlım. daha sağ mı, annem bekler mi beni? burada, kardeşim bildim gölgemi, zindanda büyüttüm, garip sevgimi, ölmedim de, zindan bitmiyor Nazlım. sadece avunmak yetmiyor Nazlım...

yüreğim sabretti, gidenler döndü, bir tek sen dönmedin, sen nerde kaldın? içimde sönmeyen ateşler söndü, senin ki sönmedi, sen nerde kaldın? adı UMUT olan çocuk büyüdü, hasretin, aşkımdan önce yürüdü, acılar dünyamı sardı, bürüdü, aşkında büyüdü, sen nerde kaldın? umudu yitirdim, bu genç yaşımda, adı bile yoktur, mezar taşında, hala bekliyorum, köşe başında, köşeler de döndüm, sen nerde kaldın? yazdığımı, satırlar taşıyamadı, yarınlar, sen yokken yaşayamadı, kimseler yarayı kaşıyamadı, içerden kanıyor, sen nerde kaldın?...

sevmiştik Birtanem, onlara inat, sevmiştik, deliler gibi... ayırmaya çalışacaklarını, koparacaklarını bile bile sevdik. şimdi, ''bitti'' diyorsun, ''töre'' diyorsun, hangi yürekle söylüyorsun? ne töresi?... başlangıçta töreleri yenen yüreğin, ne çabuk vazgeçti? korktun değil mi, korkulara yenildin değil mi? ben korkmuyorum, korkmam. sevgim, ölüm bile olsa, aşkın, zulüm, sonum bile olsa, o kokuşmuş törene inat, korkularına, sana inat, bu sevgiden vazgeçmeyeceğim... seni, yüreğimde gizleyeceğim... sen olmasan bile... sana inat...

insansın!... başka çaren yok. nasıl ki, çareler arıyorsan çaresizliğe, uykularını feda edebiliyorsan, mecburiyetlere, gerektiğinde, düşenin elinden tutabiliyor, sen düştüğünde el açabiliyorsan. sevilmediğini, istenmediğini öğrendiğinde de erdemli olacaksın... başına yıkılsa da dünyan, parçalansa da yüreğin, O'nsuz olamayacağını, yaşayamayacağını bilsen de; yüreğin yanında olmalı, kabullenmelisin... insan olduğunu unutmamalısın. hiçbirşey bozmamalı insanlığını, kendini aynalara bakmadan da görmelisin, sevilmediysen kabullenmelisin... yürekli olmalısın, sevilmemişsen, sevmeyeni suçlayamazsın, vedalara hazır olmalısın. önce insan, sonra layıksan seven, sevilen olacaksın. olmadığın yeri kalbinden sileceksin, sonu ölüm bile olsa dostum, insan gibi, gitmesini bileceksin...

boş gözlerle baktım dün gece sana, fark ettin mi beni, koca İstanbul? isyankar olmuştum bahtımdan yana, hissettin mi beni, koca İstanbul? altından toprağın betona dönmüş, gökyüzü simsiyah, yıldızlar sönmüş, insanlık, dürüstlük sende de ölmüş, hakkettin mi beni, koca İstanbul? seni, yüreğinde yaşayan bilir, menfaat, her zaman en önde gelir, kim bilir kaç garip sen de can verir? tükettin mi beni, koca İstanbul? geceler bir kuyu, görünmez dibi, balıklar kovalar, sende akrebi, gelen de ağlıyor, bak giden gibi, yok ettin mi beni, koca İstanbul

kendimi sevmedim, sen varsın diye, anlamak imkansız, kaprisin niye? layık değilmişsin, sen bu sevgiye, kapattım kalbimi, aşka kanmasın... onurum yıkılmaz, bir duvar gibi, maziyi unutmam, yürekmiş gibi, her zaman boş çıkan dilekmiş gibi, kapattım kalbimi, aşka kanmasın... en sonunda ben de vazgeçtim senden, yetti kaprislerin, bıktım sevginden, gelmesin göstermem, kaçar gölgenden, kapattım kalbimi, aşka kanmasın... seninse bu dünya, al başına çal, dua istemedin, beddualar al, işte gidiyorum, sen de yalnız kal, kapattım kalbimi, aşka kanmasın. bir vefasız için, boşa yanmasın...