spolat

Mezar
Sanmayasınız ki yalnızca mezarda ölü Canlı mezar yok mudur?
Bağırıma, bağırıma bomboş
Geceye kefen yok mudur?
Üşüyorum, gece buz
Mezar taşıma buse dahi yok mudur? Sanmayasınız ki yalnızca mezarda ölü
Canlı mezar yok mudur?
(Serenay Özkan, Viata)

Ay!
Ay çok saf, parlak ve yalancı
Parlaklığı çalıyor kan kırmızısına
Kara gecede
Pencerede beyaz tüy
Derinlere batmış taştan kalp
Çivilerle dolu bir zeminde
Kalbim uçmak isteyen bir kuş kanatları olmayan
Ölmek istiyor ama biz ölmek için fazla ölüyüz!
(Serenay Özkan, Viata)

Yalnızlıklar Efendisi

Ben yalnızlığın efendisi
Geceyi saran benim kara serçemdir
Kaderlidir bahçelerim gecenin gecesinde
Ben yalnızlığın efendisi
Ölüdür kiraz bahçeleri
Anca dikerler bu bahçeye
Ben öldükten sonra bir kiraz bahçesi
Ben yalnızlığın efendisi
Sarhoşlarım vardır
Birbirindendirler yalancı
Çocuklarım vardır
Üstlerinde kara gelinlik
Işıklar söndü mü?
Şehirlerine bitiverirler
Hele griden maviye gözleri yaşlı mı? Mehtaplarıma konuverirler
Sabahleyin dağların çimenleri yaralı
Kör bir kuş misali dinler sema
Dantellerim siyah
Banklarım yaralı, yalnız
Ben yalnızlığın efendisi...
(Serenay Özkan)