deren_25

Dün Gece Yalnızlığımı Sen Sandım!
Dün gece yine yalnızdım
Sokağa çıktım
Ve kendime bir çiçek aldım
Kendim almamış gibi yürüdüm sokaklarda
Ve yalnız değilmişim gibi düşündüm
Ama her gece gibi
Dün gece de yalnızdım
Ve kendime bir çiçek aldım
Bir saat geri alınmış saatler
Ben geri almadım
Ve bir saat daha yalnız kalmadım
Bir masaya oturdum
İki çay ısmarladım
Ben içtim
sen soğuttun
sana söyleyeceğim her şeyi yuttum
çok dert etmedim
çünkü yoktun
dün gece yine yalnızdım
rahat ağladım
yokluğundan gizlemedim gözyaşlarımı
ve lambaları hiç karartmadım
dün gece
her gece gibi yalnızdım
sokağa çıktım
ve kendime bir çiçek aldım
sen sandım
Koklamadım.
Uğur Arslan

Çırılçıplak bir kadın
İniyor güzellik dağlarının
Esmer akşamlarından,
Yalnızlıgının ve yalanlarının
Karanlık uykusuzluklarına.
Ellerinde yapma çiçekler
Çiçekler yalana ve ölüme yakın
Kadının sakladıklarının
Günlere gecelere bölünmüş
Üşümüşlüğü
Bakın
Sizlerle,
Yapma çiçeklerle örtülmüş.
Yapma çiçekler
Kadını kırmayın, rahat bırakın.
Yapma çiçekler
Solan renkleriyle ellerinde kadının
Bunu bilmeyecekler.
Yapma çiçeklerin renkleri soluyor
Kadının ellerinde
Ah o çılgın renkler
Kadının gözlerinde
Soldukça kadın daha da esmer

Tanrı doğarken hüzünle bağıran tene
Göğüslerine şiir konarmış kadınların
Ve yeşil saçlı kadın"şiir" dermiş
Mavi şalını doğrulurken tüne
Bağırır
Bağırır
Bağırır
Durur
Yeşil saçlı kadın "şiir"diye
Ve mavi,kızıl,beyaz
Karanlığını çakarken tüne
Kelimeler gözlerinde çıplak; saçları yeşile çalarmış
Ve mavi saçlı kadın yeşil saçlı kadına
Dolarken siyah şalı
Bağırır
Bağırır
Bağırır
Durur
Yeşil saçlı kadın "şiir"diye
Ve siyah şal yere düşer
Yeşil saçlı kadının göğüsleri
Şairin kalemine...
(Serenay Özkan)

Bu gece ay çıkacak diyorlar
Denize yatacak tüm yalanlar
Yıldızlarda çıkar mı?
Gökte siyahı yalanlar
Ölü ve karanlık yıldızlar
Ayı sarhoş etmişler
Ay kesilmiş kızıl, kızıl
Ölü ve karanlık bir yıldızdır yalanlar.
(Serenay Özkan, Viata)

Mum
Yarı yanar mum boş çerçevede gördüğünde kendini
Ayın küresinde yıldızlar bir çember yaratmış
Çocukların rüyalarını.
Gıcırdayan tahta evimizdeki mumlar
Bizi bizlere gösteren fenermiş.
Bataklıkların çevirdiği ormanda
Fenerler bir başka yanarmış.
Hayalin gerçeğinde susmayan sesini
Duymayanlar duyarmış.
Aşıklar evlerinde ailelerini sayarmış.
Sular ateşi söndürür derler
Aşıklar evinde ateş yükselirmiş
Çerçeveler bir olur, sokaklar birleştiğinde
Evler bir olur aşıklar evinde.
Çerçevelerdeki mumların ateşi yükselirmiş.
(Serenay Özkan)

Karanfiller Mezarlığı

Perilerin diyarındaki çocukluğum
Otlarla sararan ellerindeki karanfillerde
Yarım kalan anneler
Pas tutan yüreklerle yeşil mezarlıkta hayaller
Tuzlu nehirdeki soğukluğum
Gözlerin koparıldığı aynalarda
Kuru topraklar küf tutar
Karanfiller mezarlığında.
(Serenay Özkan)

"Karanfiller Mezarlığı" adlı şiiri Yaşama Uğraşı Fanzin'in 27. sayısında 2025'te yayımlanmıştır.

Bu listeye katıldığımdan emin değilim. Çoğunu izledim ve bazıları bence gerçekten kötü, sanki boşa zaman kaybı gibi oldu.