pinkgirl

Uzanıp Kanlıca'nın orta yerinde bir taşa
gözümün yaşını yüzdürürüm Hisar'a doğru
yapacak hiçbir şey yok gitmek istedi gitti
hem anlıyorum hem çok acı tek taraflı bitti
Bir lodos lazım şimdi bana bir kürek bir kayık
zulada birkaç şişe yakut yer gök kırmızı
söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıp
düşer üstüme akşamdan kalma sabah yıldızı
Ah İstanbul İstanbul olalı hiç görmedi böyle keder
geberiyorum aşkımdan kalmadı bende gururdan eser
Ne acı ne acı insan kendine ne kadar yenik
bulunmadı ihanetin ilacı yürek koca bir kara delik
yapacak hiçbir şey yok gönül bu sevdi
yeni bir ten yenibir heyecan bilirim üstelik
Bir lodos lazım şimdi bana bir kürek bir kayık
zulada birkaç şişe yakut yer gök kırmızı
söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıp
düşer üstüme akşamdan kalma sabah yıldızı
Ah İstanbul İstanbul olalı hiç görmedi böyle keder
geberiyorum aşkından kalmadı bende gururdan eser

Özlem gözyaşlarımda oturmuş
El sallarken
Deniz motorları kıyıda
Umuda karşı
Dalgın dalgın bakıyordu
Aşkınla dolu kadehimde
Sevdamın nasıl ağladığını
Farkına varmıyordu
Anladım,duydum
Duygularımın sesini
Sen olsanda,olmasanda
Aşkın yudumunda
Hep seni dinliyordum

Bende olduğundan beri
ne zaman aynaya baksam;
kendimi bulamıyorum.
Gözlerimde gözlerini, dudaklarımda gülüşünü görüyorum.
Hep nefesini soluyorum, tenimde bir ürperti beliriyor.
Koca şehir susuyor sadece sesin çınlıyor kulaklarımda.
Bakabildiğim kadar ileride, dokunabildiğimce yakındasın
ama hasret kalıyorum bebek yüzlüm gülüşüne.
İstanbul gibi bakıyorsun bana, gizemli ve buğulu.
Hem içinde olup, hem yalnız yaşamak bilsen ne kadar zor geliyor.
Hayat kavgasını sürdürüyor sevdam.
Aşk can çekişiyor gecelerimde.
Tenine susuyorum Marmara’nın derinliklerinde.
Yeditepe çalıyor sanki seni benden, yavaş yavaş tüketiyor.
Gökyüzüne yıldızlarla tutunan peçesini çıkarıyorum karanlığın.
Pencereden yatağına süzülen ay ışığı olmak,
yüzünü sürdüğün yastık olup düşlerine avuç açmak için.
Bedeninde serilmeliyim gece gibi.
Meleklerin uyurken bıraktığı gülüşü seyretmeliyim başucunda.
Kalmamı istermisin, yıldızlar bir bir gömülürken sabaha?
dokunmamı istermisin ayaz düşen tenine?
Hani utanmazlığın koynunda
kendinle sevişmelerinde yanında olmamı istermisin?
Kuruyan teninde terden boncuklar yapabilirim,
güzel bir melodideki piyano tuşları gibi dokunabilirim vücuduna,
kıvrımlarınla ahenkli yaşayabilirim seni.
Rüzgârın dağlarla kucaklaşmasını,
dalgaların kıyılara cilvelerini getir aklına.
Önce, süzülmelerini hisset kumlara köpüklerinin,
sonra kızışan rüzgârla tut ellerimi.
Tüm gücünle sarıl biçare kimliğime.
Açlığımı, susuzluğumu, sırlarımı bitir gecede.
İçimde kıpırdanışların, yüreğimde sıcaklığın, dudaklarımda
titreyişleri sevdanın, tenimin ürpertisinde nefesin olmalı...
Dağıt, hazan düşen yatağımı. Güneşim ol eylül gözlüm.
‘Seni istiyorum’ diye yutkunduğum nefesimi al dudaklarımdan,
sırlarımı çöz öpüşlerinle.
Ay gibi yum gözlerini geceye,
yıldız gibi kay geç düşlerimden.
Tadını bilmediğim,
tenine düşmediğim hayal olmaktan çık, dökül şehvetinle.
Söyleyemem sana yanan tenimi, kıvılcımı düştü bir kez içime.
Kıvranışlarım kadar sessiz uykusuzluğum.
Her dokunuşumda kendime, haykırışlarım suskunluğum aslında.
Kendime sarılıp yatağın bir ucunda tüm ürkekliğimle gelişini beklerim.
İçimden akan ılıklığı, sıcak sevdayı sana sunmak,
sadece hayalinle bütünleşerek yaşamak çok zor be aşkım...
‘SEN’ bendeysen, benimsen..
Neden gecelere isyanım?
Kirpikten bulutlarını arala artık, güneş gözlerinde kapalı kalmasın,
Uyan!
Dünya güneşe, ben sana kavuşayım.
Seni seviyorum eylül bakışlım.

Siz bir başlangıç bile değilken
yokken denemez çünkü vardınız
geyikler inerdi gözlerinize
ağaçlarınız fındık ve sincap
bu yüzden omuzlarınız
memeleriniz bir kitap gibi okunaklı
oluklara düşen sessiz damlalardı
bin kez yondum sizi bin kez doğurdum
bir keten buruşukluğu her seferinde
yağacak diye düşünürdüm havalara bakarak
bir serinlik bir kıpırtı otta ve ağaçta
akşamın kanından gecemize yaklaşan
bir gemi gibi önce küçük sonra yakın
iri damlaları o seyrek yağmurun
tüterdi ot çakıl kum
siz bir başlangıç bile değilken
sizi yazdım kotardım
bir başucu kitabı olmanızı istedim
tek tek iri o yabanıl kelimeler
onlar işte renkli zarlarının içinde
olukların çinkosunda yuvarlanan
siz daha bir başlangıç bile değilken
yağmur başlamıştı
ama ne ben ne bahçe ne yaz
hiçbirimiz.

Gece Ateşi

Rüzgâr gibi gelir gece ateşim
Dağlar gibi ıssız iri evlerden
Gönlüm razı senden, sana olandan
Bitmez gibi saplar gece ateşim.

Karanlık diyarlar gibi gece ateşim
Gizli hayaller gibi tozlu sayfadan
Geçip gider suyun altındaki kabuklardan
Saplanıyor toprakta gece ateşim.

Dalgalar gibi hırçın gece ateşim
Kirlenen sokağın ortasından
Işıldayan mezar gibi geçerken yolundan
Saplanıyor toprakta gece ateşim.
Serenay Özkan
"Gece Ateşi" adlı şiiri Derin Kalem E-Dergisi'nin 3. sayısında 27 Ağustos 2025 yılında yayımlanmıştır.