veilchen

Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni Sense araya korkular koydun. Yasaklar koydun... Bitmez tükenmez engeller koydun Şimdi nerdesin diye sakın sorma Sen çağırdın da ben gelmedim mi? Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara, Yağmurlu havalara...Bu kasvetli akşamlara Sen varken Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına Otobüs duraklarına... Sen varken ayrılanlara ağlamazdım... Yıkılmazdım biten sevdaların ardından Gidenlere küsmezdim Kalanlara acımazdım... Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim Masumdum, çocuklar gibi Böyle delirmezdim-küfretmezdim... Hele ölmeyi hiç düşünmezdim. Şimdi soruyorum sana Adı sevdaysa bu cehennemin Sen yaktın da ben yanmadım mı?

Durmadan kurulup dağılan bu yerde Hiç bir dost arama. Güvenilir bir sığınak, hiç! .. Bırak acı yüreğinde konaklasın Olmaza çare arama... Kimse sana gülmeden sen acıya gülümse, Yaşamana bak!

Aska gönül ile düşersen yanarsın. Zeka ile düşersen kavrulursun. Akil ile düşersen çıldırırsın. Duygu ile düşersen gülünç olsun. Aska düşmezsen kalabalığa karışırsın, ezilirsin. Sersem sersem bakınıp durma bir yol seç.

Al eline bir değnek, Tırman dağlara, söyle! Şehir farksız olsun tek, Mukavvadan bir köyle. Uzasan, göğe ersen, Cücesin şehirde sen; Bir dev olmak istersen, Dağlarda şarkı söyle!

Bir zamanlar birbirimizi o kadar severken Artık bunların mazi olduğunu bilmek, İşte......işte bu gücüme gidiyor. Ben seni hala ölesiye severken Kalbinin başkasına ait olduğunu bilmek, İşte......işte bu gücüme gidiyor. Sevginle gözlerimin içi parlarken, Bana bos bos bakisin yokmu, İşte......işte bu gücüme gidiyor. İnanmıyorum, kimse sevemez benim gibi seni Ama bunlardan habersiz olduğunu bilmek, İşte......işte bu gücüme gidiyor.

Öyle bir sevgi olsun ki, Yalandan uzak tertemiz. Öyle bir sevgi olsun ki, Berraklığı, suyu bile kıskandırsın. Öyle bir sevgi ki, parlaklığı Günesin bile gözlerini kamaştırsın. Bir çift göz olsun, Öyleki sıcaklığından eridiğim. Bir çift kol olsun. Bir çift kol ki, yanında Kendimi güvende hissettiğim.

Bir bilinmeyene doğru gidiyorum. Bütün hayallerimin söndüğü yerde, Yeni bir ümit ışığı görmüşçesine Büyük umutlarla gidiyorum. Korkuyorum; gördüğüm ümit ışığının, Yalnızca bir hayal olmasından korkuyorum. Gecen günler beni biraz daha yaklaştırıyor. Yaklaştıkça, bilinmeyenin soğuğunda titriyorum. Bir bilinmeyene doğru gidiyorum. Hayallerimin söndüğü yerde beliren Ümit ışığını yakalamaya.

İste yine tüm kapılar kapandı, Birer birer yüzüme. Yine gönlüm sonbaharı yaşıyor. Yaz ortasında yağan su yağmur, Sanki gönlümün sonbaharı yasadığını biliyor. Ne olur yine gönlümde çiçekler açsın Tüm güzelliği ile ilkbaharı yaşasın. Bırakın kara bulutlar bırakın güneşimi Bana biraz ümit ışığı yaysın. Bak, durdu iste yağmur Bu halime acıdı belkide Duydu, belkide yalvarışlarımı Güneş kara bulutların ardından Sıyrıldı tüm güzelliği ile Kus cıvıltıları arasında Yaz kendini gösterdi yine Ama NAFILE ! Gönlüm sonbaharı yaşıyor yine Kimbilir ilkbahar gelir gönlüme belkide