coskunarslan

Şirazemsin Sen Benim Yüreğime saplanan zehirli oksun canan. Ölesiye muhtacım, yanımda yoksun canan. Bırakma bir an bile, sevginden yoksun canan Sen yandığım kandığım, özlediğim güzelsin. Aşkını yüreğimde gizlediğim güzelsin. Sensin aşk-ı gerçeğim, yediveren çiçeğim, Hayata tutunduran şirazemsin sen benim. Benliğim sende sanki ben peşinde gölgenim. Nazar-ı aşkla bakıp izlediğim güzelsin. Aşkını yüreğimde gizlediğim güzelsin. Nev baharı bekliyor sevgine hasret gönlüm Zulmetin girdabında bırakma beni gülüm, Sensizliğe bir lahza olamaz tahammülüm. Hasretle yollarını gözlediğim güzelsin. Aşkını yüreğimde gizlediğim güzelsin. Coşkun Arslan

ÇANAKKALE Türk ordusu tek yürek Düşman tek millet idi Adeta arz titriyor Bu nasıl şiddet idi. Erzak yok esvap yırtık Dertmi susuzluk açlık Ayakta yoktu çarık Ne azim gayret idi Vatan bayrak ve onur Ne bilsin Türk ü gavur Başarı büyük gurur şahadet cennet idi Hava barut kokuyor Dereler kan akıyor Görev kutsal şartlar zor Harb hakka hizmet idi Mayın yiyen gemiler Batıyor birer birer Kazanılan bu zafer Dünyaya ibret idi Etten duvar örüldü Düşmanlar hep sürüldü Mucizeler görüldü İlahi himmet idi Azaklar görmüş rüya Umutlar düştü suya Hasta adamdık güya Bu büyük gaflet idi Ya rab nasıl imtihan Şaşırdı koca cihan Geçit yok darboğazdan kazanan Mehmet idi Coşkun ARSLAN

YORULDUM ANNE Birtek sen anlarsın benim halimden, Genç yaşta tükendim yoruldum anne. İsyan ırmağında aktım yıllarca, Sabır havuzunda duruldum anne Kaç bahçeye baktım gül bulamadım, Çıkmaza girdim yol bulamadım, Düşerken tutacak dal bulamadım, Sonunda yılana sarıldım anne. İstesemde artık gülemiyorum, Sebebini bende bilemiyorum, Kendimle Barışık olamıyorum, Kırıldım bir kere kırıldım anne. Coşkun Arslan

Batıdan doğdu güneş yokuşa aktım bugün, Dünü kurtarmak için yarını yaktım bugün. Hayatın fay hattında harcamışım bir ömrü, Gergin yayın ağzında paslanmış oktum bugün. Şiddetli bir depremle sarsılırken yüreğim Emzirdiğim düşleri denize döktüm bugün. Bedenim eğlencede ruhum can çekişiyor, Hakikat aynasında kendime baktım bugün. Renkler soluverdi ,gözümde birer birer, Yaşadığım dünyanın omzunda yüktüm bugün. Coşkun ARSLAN

Ülkemin işgalde olduğu zaman vardı, Yoksulluk sefalet her yerde buhran vardı, Vatana can adamış binlerce kurban vardı, Asil kanda kudreti gördü Mustafa Kemal, Cumhura Cumhuriyet verdi Mustafa Kemal. Yakışmazdı asla bu millete esaret, Kahraman ordumuza veriyordu cesaret, Boşa değil bu uğraş boşa değil bu zahmet, Düşmanın direncini kırdı Mustafa Kemal . Cumhura Cumhuriyet verdi Mustafa Kemal. Okulda başöğretmen ,savaşta başkomutan, Bir devlet inşa etti bir devrin enkazından, İlelebet bizimle varolacak bu vatan, Kanayan yaraları sardı Mustafa Kemal, Cumhura Cumhuriyet verdi Mustafa Kemal. Sömürgeci güçlerin işgaline son verdi, Azim ve gayret ile istikbale yön verdi, Bütün Türk dünyasına şeref verdi şan verdi, Kendini millet için yordu Mustafa Kemal, Cumhura Cumhuriyet verdi Mustafa Kemal. Coşkun Arslan

Ateşinden Köz Bıraktın Geride Çektin gittin veda bile etmeden Perişan bir öz bıraktın geride Sormayacağım sana nasıl, neden Tutulmamış söz bıraktın geride Dolaşmışsın ruhuma ilmek ilmek Mümkünü geçmişi bir anda silmek Umutlarımı yakıp erittin tek tek Ateşinden köz bıraktın geride Zavallıyım boynum büküktür benim Hissiyatım kırık döküktür benim Gözlerimden yaşlar dökülür benim Aşka küskün yüz Bıraktın geride Talihim yok imiş sevdadan yana Kader böyle imiş ne diyim sana Ne renk kaldı ne ses kaldı ne mana Teli kırık saz bıraktın geride Coşkun Arslan

Ne kadar özenmiş yaradan sana Ab-ı hayat oldun adeta cana Bir damla umudun kafidir bana Bu gönül sevgini ediyor talep Sensizliği lügatten siliyor Zeynep Biçareyim derbederim sarhoşum Sevgine kahrına talip olmuşum Derdime dermanı sende bulmuşum Ruhuma hitap eden ne varsa hep Her şeyi sende buluyor Zeynep Hasta gönlü avutmak mümkün değil Okyanusu kurutmak mümkün değil Gül yüzünü unutmak mümkün değil Sen oldun sanki varlığıma sebep Aklım hep sende kalıyor Zeynep Cemalini gördüğüm günden beri Alev aldı içerim yangın yeri Elinden içeyim en acı zehri Tutuşup yanan yüreğime su serp Bu yangın canımı alıyor Zeynep Matlaştı hayatın renkleri soldu Gözlerim başkasını görmez oldu Deli gönül bahara ermez oldu Eridikçe umudum kelep kelep Gözlerim yaş ile doluyor Zeynep Met cezir içinde buldum kendimi Dalga dalga yıkamadım bendimi Ak kağıda açar iken derdimi Dona kaldı kalemimde mürekkep Yazdığım yazılar soluyor Zeynep Sanma ki bu sevda küllenir biter Olmuşum mecnundan keremden beter Gemileri yakarım gel de yeter Mecnuna iki adım yoldur Halep Aşk dediğin dağları deliyor Zeynep Coşkun ARSLAN

Dikenler sarmış her yanı. Gül ararsın bulamazsın . Arı terk etmiş kovanı. Bal ararsın bulamazsın. Nasıl dayansın ki bu can, Aleyhine geçen her an, Sonu bir düzlüğe çıkan, Yol ararsın bulamazsın. Emin olma eş dost diye, Güvenilmiyor kimseye, Batmaktasın her saniye, Dal ararsın bulamazsın. Sanki üstünde bir büyü, Eksilmez hayatın yükü, Şöyle yüzünün güldüğü, Yıl ararsın bulamazsın. Belin kamburdur saçın ak, Yardım etsin cenabı hak, Ayağa kalkıp duracak , Hal ararsın bulamazsın. COŞKUN ARSLAN