likevoyager

Bu mevsim de geldi geçti olmadı bahar Açmadı ne gül ne sümbül soldu hazan çiçeğim Sen gideli sevgilim oluyor aylar yıllar Söyle ne vakte kadar seni bekleyeceğim Ne şafaklar söküyor hiç bitmiyor karanlıklar Andıkça seni derinden yanıyor bil ki kalbim Unutulmaz oluyor geçen bütün anılar Söyle ne vakte kadar seni bekleyeceğim

Bu yılda getirdik ilkbaharı Mor menekşem yaprakların yeşermiş Bekliyorum açacağın günleri Kokluyorum kokluyorum Kopartmaya elim varmıyor Sana olan özlemim Sevgim tutkum başka Köklerinden koparmasınlar Küstürmesinler baharı Tutmaz olur elim kolum Mor menekşem seninle varım Bir mevsimlik çiçek değilsin Kırarım seni söken elleri Mor menekşem hüzünlendim Dar gelmesin sana bahçem Doldurdum tüm saksıları Yine bir gün buluşuruz Yitirmedim umutları Kokluyorum kokluyorum Okşuyorum yaprakları

Dün seninle konuşmuştuk mezarcı Yarın öğle vaktinde gelirim diye Bana inanmayıp gülüvermiştin Söz geçirebilir misin deliye Kararımı aylar önce vermiştim Tanıştığımız gün ölürüm diye Bugünleri iple çektim bilirsin Sen bari konuşma ne olur ezbere Mezarımın toprağını bolca at Belki huzur bulurum olurum rahat Kim elinde bir laleyle gelirse Nedenini niçinini sen anlat Başucumda dua edip ağlarsa Ruhum huzur bulmayacak bilirsin Yalvarırım O'nu oradan kovala Toprakta bari bu ızdırap dinsin Rahmetini esirgemesin tanrım Ben de işte yaklaştım adım adım Günahımı kusurumu affetsin Bitti artık geliyorum mezarcı

Neyleyeyim gül goncasız baharı Meyve vermez çiçek açmaz bir dalı Akmaz olmuş aşkımızın pınarı Gel de bu oluktan soğuk su içme Ben senden geçersem sen benden geçme Bozuldu büyüler akıyor çeşme Laleler sümbüller elinde deste Bilirsin çiçeksiz bal yapmaz arı Kökleri kurumuş ağaç gibiyim Sanma yaşıyorum sanma diriyim Ben garibin çaresizin biriyim Neyleyeyim gülmeyecek kaderi Bu çektiğim günahımın bedeli Yıllar sonra oldum yine serseri At diyorsun ellerinden şişeyi Bir bulabilsem ah doğru yolu İstersen deli de istersen sarhoş Etti aşkın beni divane berduş Ağlıyorum sensiz ellerim bomboş Ömür bitti merhamete gel bari

Özlemişsin belli bakışlarından Anladım ellerimden tutuşlarından Kuşlar vazgeçer mi hiç yuvasından Seviyordun madem neden gelmedin Bekledim yıllardır dönersin diye Döküldü dilinden birkaç kelime Aşkımız nefrete dönüştü niye Seviyordun madem neden gelmedin Sensiz kararmıştı gecem gündüzüm Vardı bana verilmiş yeminli sözün Geleceksin diye tekrar gülüyor yüzüm Seviyordun madem neden gelmedin Uzakta da olsam arar bulurdun Madem ki bu kadar çok seviyordun Kalmamıştı artık senden umudum Seviyordun madem neden gelmedin Tek dileğim dedin sana kavuşmak Kalbindeki beni arayıp bulmak Bir arzun kalmıştı o da sarılmak Seviyordun madem neden gelmedin

Bulutlar beyazdı Döndü karaya Tanrım yinemi Yağmur yağacak Çok hüzünlüyüm Bugün çok yalnız Fırtınamı kopacak ne Veda bile etmeden gittin Neydi aşkım bu kadar nefret ettiren Üzen seni ben mi İnanamıyorum Yine akşam olmakta Ufuklar sisli Ağlamakta gözlerim Sessiz bir feryat İsyan kalbimde Çekilir mi bu yalnızlık Görmekte mi yasak düşlerimde Sana da haram olsun hayat Beddualarım seninle Bu satırları karalıyorum Son anışım belki de Adını kalbimden siliyorum Sakın gücenip darılma Sevmek bu değil Aşk bu değil Birazcık merhamet İnsaf varsa yüreğinde Elveda deme sakın Ölüm kapımda belki de Hoşçakal diyemiyorum Cesaretim yok Aşkımda sendin nefretimde

Alıştım hasretine Senin yerin dolmuyor Sevemedim kimseyi Kolay unutulmuyor Sabah akşam yolunu Dört gözle bekliyorum Bir diken üstündeyim Seni lanetliyorum Aşkımız yudum yudum Kadeh olmuş ellerde Sevdamızın şarkısı Söyleniyor dillerde Hangi köşeye baksam Senin hatıran dolu Kimseler bozamasın Bu tatlı mutluluğu Kalbimde kor gibisin Gün geçtikçe büyüyen Sanki bir kurt içimde İçin için kemiren Kara sevda bu işte Ömür boyunca süren Ant içtik ikimizde Bu bizi büyüleyen

Bilmem bu gece sensiz nasıl uyku uyurum Aşkımı kadehlerde içmişken yudum yudum Sabahın olmasını dört gözle bekliyorum Geleceksin değil mi yarın iki buçukta Mert insanı severim her an durur sözünde Yalana hiç gerek yok yerim varsa kalbinde Beni az çok tanırsın özümde bir sözümde Ağzınla itiraf et işlediğin günahı Adalet huzuruna çıkacaksın er ve geç İki yoldan birini dilediğin gibi seç Simsiyahtı saçların neden oldu böyle meç Çok mutsuzsun sevgilim acıyorum haline Seni sevdiğim kadar hiç kimseyi sevmedim Bir gün dönersin diye ümitsizce bekledim Kalbimdeki düğümü bugüne dek çözmedim İmzan saklı duruyor hatıra defterimde

Dost bilip yıllardır kucak açtığım Ölümsüz bir aşkla sevdiğim nerde Böylemiydi yaşam bende eskiden İçime sığmayan arzular nerde Gece mehtabımdın gündüz güneşim On bir ay solmadan açan çiçeğim Seni sevdim sana taptım meleğim Sen Leyla ben Mecnun keremim nerde Aslı gibi yanıp tutuşan benim Bumuydu verdiğin söz ettiğin yemin Ahım tutacaktır bundan ol emin Kurduğum hayaller düşlerim nerde Yaşarken dipdiri gömdün mezara Demeyesin sakın geldik nazara Suçu da hatayı da kendinde ara Görürsün dediğin ak günler nerde

Gece doğuyordu ay sabaha karşı Aşkının o feryadı o hıçkırıklar Diyordu ki bana mahzun bakışın Gel mehtaplı gecede sona ersin bu aşkın O gece saat birdi yalvarıyordum sana Bakışların hep yalan aşkım yarıda Eğer eremezsek burada murada İçime dert olur açar bir yara Gizlice kaçalım gel yad illere Gidelim ay ışığında gel ikimizde Doğuyordu güneş biraz ilerde Bakışın sürüklüyor hep beni derde Yalan inanamam ben artık sana Mahzun kaldım işte ben de yalnızım Kuramam hülyamda hiç anmam seni Aşkın mağlup etti benim sevgimi

Sen de mi ağlıyorsun mavi kuşum Kanatlarını ayaklarını kırmışlar biliyorum Semalara kaldır da bir bak başını Kimler var orada kimler yaşıyor inanamazsın Uyan uyan vakit geçmekte farkında mısın Ne gözyaşım kaldı dökecek ne gücüm yok Kelimeler cümleler karma karışık kafamda Ne ben anlatabilmişim aşkımı ne de ben sana Mavi kuşum sabır sabır sabır diyorsun Ya ben ya ben mavişim hiç darılma Benim dallarım kırılıyor bükülüyor yaprağım Gözlerim dolmuş ağlıyorum baharda Ne zor şeymiş yetim öksüz yaşamak Mavi kuşum biraz konuş konuşta anlat ne olur Bir umut bir ışık bir yol göster artık Çemberde daralıyor hesap vereceğiz yakında Ben ne kış dinlerim ne de kavuran sıcak Elemim de sensin kederim de neşem de Elim kolum bağlı yollar kapanmış bilesin Harap edip yıktığın işte o enkaz benim

Neden nefretle dolu kalbin Bir türlü çözemedim bilemedim Oysa ki günahkar ben değilim Suçum suskunluğum sana olan sevgim El uzattım kucak açtım bunca yıl Kopup ta gidişinin nedenini bilemedim Sırılsıklam aşık seviyor kalbim Maziyi bir türlü aklımdan silemedim Pembe gülüm kendi gülüm diye severdin Okşayıp koklardın hiç incitmezdin Kimler aldı götürdü seni benden Kimlerin oyuncağı oldun bilemedim İstemezdim saçının teline zarar gelsin İstemezdim aşkımıza nazar değsin Sevmiştim alınyazımdın kaderimdin Bir türlü git artık diyemedim Soldu laleler sümbüller güller Aşk bu kadar nankörmüş meğer Ne kaldı elimizde sevilmeye değer Kırık bir kalp yarım kalan düşler

Bilmezdim bugüne dek karanın anlamını Yıllar yılı süregelmiş ak anılarım Yeşile tutsak pembeye aşıktım ben Acısını yudumlamamıştım yaşantının Oysa ihanet varmış kaderin ötesinde Ağlayanlara gülerdim sinsi sinsi Ne varmış derdim sanki kederlenecek Yaşadığı hayattan kime ne kalmış Kalpler yorgun ezik gözler buğulu Oysa zaman insanı ansızın hırpalarmış Dün dalında yeşil gördüğüm yaprak Solmuş saksılardan menekşelerim Ellerim boş gecelerim karanlık Bende ümitsizim bende yalnızım Oysa kaderin ötesinde ağlamak varmış İlk defa lanetliyorum zamanı içten Çaresizliğimi bilerek kahroluyorum Aynalarda görüyorum asık çehremi Ha varmış ha yokmuş misali yaşıyorum Arıyorum nedense dünkü ak günlerimi Teselli arıyorum şarkılarda şişemde Peşimde bundan böyle buruksu yaşantılar Bulamam mutluluğu yitirilmiş ülkemde Ne yeşile aşığım nede pembeye tutsak Oysa ayrılık varmış kaderin ötesinde

Gençlik elden gitti sor ne yaşadın Bunca ağır yükü nasıl taşıdın Benim gibi yetim öksüz kalmadın Açlıktan yokluktan ne anlarsın ki Değirmende ağartmadım başımı Geçeli çok oldu orta yaşımı Kaybettim ilk hayat arkadaşımı Hayalle gerçekten ne anlarsın ki Koltuk değneklerim oğlumla kızım Onlara geçiyor elbette nazım Paranın yanında sağlık da lazım Masalmış öyküymüş ne anlarsın ki Ben mi bencil oldum yıllar mı bilmem Mümkün değil asla bir daha sevmem Versen de randevu utanır gelmem Ben tükendim desem ne anlarsın ki Son basamakları tırmanıyorum Bilirim beyhude aranıyorum Hayat bu çaresiz katlanıyorum Toprak kazma kürek ne anlarsın ki

Affedilmez işlediğin bu hata Kaçıncı aldatışın kaçıncı affedişim Eş dost üzülecek verirsem ceza Dönme artık son olsun bu gidişin Ben sevdim mi ölesiye severim Üç beş günlük değil bir ömür boyu Gittim mi de sonsuza dek giderim Senin gibilerin kurusun soyu Ömür boyu bedduamı alırsın Kimse bilmez iç yüzünü bilirim Bakınca yüzüne insan sanırsın Hiç çağırma sanma geri gelirim Bütün nefretimi kustum yüzüne Ben severken asla böyle değildim Baktın bilmem hangi elin sözüne Ben tükendim ben bittim ben eridim Aşık olan anlar sazın telinden Dilinden dökülür tatlı nağmeler Dönmem asla son ettiğim yeminden Nefrete döndü bak tüm kelimeler

Sen derdini ellere değil gel bana anlat Bir çare düşünürüz böyle geçmez bu hayat Seninde ellerinden tutanın olur bir gün İster ağla ister gül nereye gidiyorsun Dünyaya taht kurup ta hiç terk etmeyen var mı Bir ağaç dört mevsimde her an çiçek açar mı Tabiat kanunu bu düzen böyle kurulmuş Kuş yavrusu yuvadan hiç zamansız uçar mı Sana değer vermeyen seni sevmeyen biri Gece gündüz sorarım hiç peşinden koşar mı Yollarımız seninle ayrılmadı ki henüz Son söz sende bitecek vereceksin kararı Düşenin dostu olmaz çok iyi biliyorsun Fark etmez geçte olsa sözüme geliyorsun Nasihatim bitmedi ne olur iyi dinle Doğru yolu gösterdim nereye gidiyorsun

Gün gelip göreceğim bin pişman olduğunu Gözlerinin kederden yaşlarla dolduğunu Ellerimden tut kurtar diye yalvaracaksın Ben de anlayamadım onda ne bulduğunu Adım adım peşimden gizlice geleceksin Gerçek aşkla seveni o zaman bileceksin Maziye gömeceksin o kara günlerini Bilmem artık içine nasıl sindireceksin Sana nefretim sonsuz ama dönme diyemem Bilirsin kapım açık asla kilitleyemem Sana tapan bu kalbi kırdığın o günleri Sözünü etmesem de anılardan silemem Az yalvartmadın beni önünde diz çökerek Bilmem bilerek kırdın bilmem istemeyerek Gönül ferman dinlemezmiş ama çok geç anladım Tanrım bu günleri de gösterecekmiş demek Aşka verdiğim ceza artık affa uğradı Son düğüm de çözüldü hiçbir engel kalmadı İstediğin zaman dön tutayım ellerinden Kalbime senden başka giren asla olmadı

Bilmem farkındamısın işlediğin hatanın Sonu yok biliyorsun bir mevsimlik aşkların Kolay değil bir ömür sevip de sevilmemek Hiç anlamı kalmadı çektiğim bu sevdanın Bir huzurum kalmadı gülerken ağlıyorum Derdime dert ekledim sensiz yapamıyorum Yol yakınken dön geri sana layık değil O Bu sayfa yaşanmadı bak gör karalıyorum Ettiğimiz yemini inan ki ben bozmadım Bırakıp gittin diye hiç darılıp kızmadım Ortak olmak istedim çektiğin ızdıraba Haline çok acıdım ayak üstü uğradım Dünyanı karartmaya değer mi onun için Sil gözünün yaşını ağlama için için Geriye dönüp bakma bugünler unutulur Bir yeni dünya yarat yalnız ikimiz için

Sürme ellerini dokunma bana Kutsal aşkımı kirletemezsin Sen alçak sefil perişan Git git başkalarına yalvar Onlara uzat ellerini Utanacak ne var Gurur mu kalmış sende Öyle alçakmışsın ki Oturup diz çöksen de önümde Seni ölesiye affedemem ki Sevgide bir nefrette Bunca yıldır ayrı kalıp Olur mu tekrar birleşme Ben kurumuş akmaz çeşme Sen kavrulan çöl gibisin Bir kez nefret ettim işte Nazarımda pul gibisin

Benim aşkım asla satılık değil Karşıma çıkarsan özür dileme İster dizime kapan önümde eğil Dilimden dökülmez tek bir kelime Nankörmüşsün meğer buna inandım Bir kurt gibi kemirdin yüreğimi Yalan sözlerine nasıl da kandım Hiç uzatırmıyım artık elimi Sana nefretimdem kan kusuyorum Çıkamıyorum ben kapı dışarı Ağlıyor utancımdan susuyorum Terk eder giderim ben bu diyarı Yaptığın gücüme gidiyor inan Değişmişsin beş kuruşa aşkını Dünya dar geliyor etrafım zindan Kesin verdim ayrılık kararını

Gül dalında kurumuş Yeşermesi imkansız Bütün dostlar unutmuş Hatırlatmak imkansız Ben hayata küskünüm Çıra olsan kalbimde Ateşlemek imkansız Dua olsam dilinde Ezberlemek imkansız Ben hayata küskünüm

Ağlamışım gülmüşüm Yaşamışım ölmüşüm Hiç umurunda değil Önünde diz çökmüşüm Öcümü kadehlerden Alıyorum bu akşam Madem ki sevmiyorsun Varsın bitsin bu yaşam Başka bir aşk bulmuşsun Sana mübarek olsun Ahım tutarsa bir gün Sanma mesut olursun Taş mı kesildi kalbin Yüzüme bakmıyorsun Dinliyorsun el sözü Bana inanmıyorsun Aşkınızın peteği Gülünün dikeniydim Söken eller kırılsın Nefrete tövbeliyim

Yürüdüm yağmur altında Mevsim bahardı Aylardan Nisan Oturdum bir parkın Kuytu köşesinde Ayaklarım yorgun Seni düşündüm Aklımda son ağlayışın Nefret edişin aklımda Güneş bir görünüp Bir kayboluyor Beyaz bulutlar gökyüzünde Sana şiirler yazıyorum Hepsi inan ezberimde Terk edilişim geliyor aklıma Ellerim buz kesiyor Atıyorum kalemi Sevenler unutmuyor Keşke görebilseydin gerçekleri Keşke sevebilseydin beni Islak kaldırımlarda

Sesiz ve derinden bir haykırıştı Kimseler duymadı hıçkırığımı Belki de rabbime son yalvarıştı Diyemedim inan ayrılığımı Kaderimin bana oyunuydu bu Yaralandım ta derinden çaresiz Tutunduğum dallar tümden kurudu Bu diyarı terk ederim habersiz Üç beş güne kalmaz duyarsın elbet Hayat sana da çekilmez olacak Sevdama değer mi diyorlar sabret Unutuldun ellerin boş kalacak Bir ömrü sığdırdım tek bir sayfaya Bugüne dek çok koşturdum peşinden Saygın varsa eğer bazen hatırla Bahsetme ellere kimliğimden Çileli doğmuşum ne gelir elden Ağlıyorum hala biliyormusun Ne kalpten silindin ne düştün dilden Elveda demeden gidiyormusun

Bana olan sevgin aşkın bumuydu Giderken gözlerin hüzün doluydu Ayrılığı asla ben istemedim Seçtiğin yol aşkımızın sonuydu Sevda ektim nefret biçtim ne yazık Ne aş istedim ne ekmek ne azık Beni bilenlerden sor tanıyanlardan Kolay unutulmaz bu attığın kazık Aşkın satılıkmış çok geç anladım Sana söyleyecek söz bulamadım Bir gün unuturum ben de elbette Bedduamı aldın hiç ağlamadım Güneş batımında akşam olurken Karanlık geceme mehtap doğarken Hayallerimi seninle süslerdim Uyanırdım ancak şafak sökerken Nihayet noktalandı bu hazin rüya Aşkımız ebedi sonsuzdu güya Tek taraflı olmuyormuş ne yazık Hoşça kal sevgilim benden elveda