likevoyager

Yüreğimizin tezgahlarında dokuyoruz biz sevdayı İlmek ilmek... Nakış nakış.... Her düğümü özenle atıyoruz. Her deseni özenle seçiyoruz. Umudumuzu işliyoruz. Hayallerimizi resmediyoruz. Sonra... Seriyoruz ayaklar altına Çiğnetiyoruz.

Sen hep, Benim sevdiğim şarkıları söylüyorsun. Çağıldayan ırmakların Bir su duruluğundaki sesiyle. Ve... Telaşlı şehir sokaklarında, Ürkek, Yapayalnız bir kuşsun. Yolunu kaybetmiş, Evinden uzak, Ve mutsuz...

Kapattım gözlerimi o dönülmez uykuya Artık karanlıklara kelepçeli köleyim Bin rüya hakkım olsa tek söz çıkar ağzımdan Sonkez... sonsuza kadar yalnız seni göreyim. Son nefesimde seni çekipte ciğerime, Boyun eğsin benliğim senin esaretine, Karanlık varlığımı alırken pençesine İçimdeki senimle sensizliğe güleyim.

Gecenin sessizliğiyle koyun koyunayım. Ne bir cırcır böceğinin sesi var Nede yaprakların hışırtısı. Çocukluğumun geçtiği O köy yolunu düşünüyorum. Dere kenarında oynadığım balık yavrularını. Çıplak ayaklarıma batan dikenleri. Eğrelti otlarını... Köpeğim Karabaş'la koştuğum fındık bahçelerini. Çam ağaçlarının kokusunu özlüyorum. Çocukluğumu özlüyorum açıkçası, Özgürlüğümü özlüyorum. Tüm güzellikleri aldın elimden koca şehir. Ben seni artık hiç sevmiyorum.

Yine bir gece yarısı yalnızlığında suskun gözlerim Duvarlarımda gezinen hayalet bakışlarınla sarmaş dolaş bakışlarım. Yudum yudum sevdanın kalan son damlalarını içmekteyim. Yalnız bir sarhoşluğa adım atarken kendimden geçmekteyim. Kimbilir, hangi karanlık gecenin kuytularında gezinmektesin. Kimbilir belkide, yokluğumun ağırlığı altında ezilmektesin. Gözbebeklerinde bir sonbahar hüznü bulutlanırken, Belkide en az benim kadar bu yalnızlığa üzülmektesin.

Sular tutuşana, Yer kabuğu buz tutana, Gökyüzü başımıza yıkılana dek, Her gün, Her saat, Bir öncekinden daha fazla, Bir öncekinden daha büyük bir tutkuyla seveceğim Kim demiş vazgeçtim diye.

Sen dağların asi çiçeği Kış güneşine alayla gülen. Sen kalbimin karlı bahçelerinde Zamansız açan kardelen. Kopardım dalından, Koynumda sakladım seni Kıyamadım vazgeçmeye Kıyamadım bırakmaya ellerini. Ne menekşede var senin kokun, Nede zevk alır oldum başka çiçeklerden. Yolunu şaşırmış bir kelebek gibi Yeniden sana döndüm kardelen. Ağustos-1990

Ah Karadeniz... Bir yangınsın içimde. Bir yanım kopmak istiyor senden, Bir yanım delice bağlı Kopamıyorum. Gözyaşlarım dalgaların kadar hırçın. Umutlarım ufukların kadar uzak. Çağlamak istiyorum bir nehir gibi, Hem senden uzağa, Hemde sana... İçimde öyle duygular var ki, Bırakmak istiyorum kandimi koynuna

Hala ağlıyorsa çocuklar bir yerlerde, Anaların bağrı yanık, gözü yaşlıysa... Uzanan dost ellere aldırmıyorsa birileri, Çalındığında yüzlere kapanıyorsa kapılar, Bir yerlerde töreye kurban veriliyorsa gencecik yürekler, Kan hala en tatlı şatapsa bazı dudaklarda, İnsan insana güvenemiyorsa artık, Sevgiyle açılan kalplere sırt dönülüyorsa, Ve, Sevmek hala günahlar arasındaysa, Ben İnsanlıktan İstifa Ediyorum 08/01/2007

Senden uzak kalmak ne zormuş. Kanatıyor yokluğun içimi. Ah o uzun İstanbul geceleri. Sensiz... Sessiz... Ve çözümsüz kaldı Bu yalnızlık bilmeceleri.

İnsanız, Kalbimiz sevgi dolu. İnsanız, umutları, rüyalarıyla. Renkleri ne olursa olsun gözlerin, Cam rengi akan yaşlar. Aynı sevgi, Aynı acılarla, Tadımlık sevdalar içinde. Şarap misali yudum yudum, Ama tadımlık işte. Yangın yeri yüreklerimiz, Sulanır gözyaşından yağmurlarla. İnsanız... Kırık dökük bir dünyada, Kalbimiz sevgi dolu. Az da olsa merhamet var kanımızda. İnsanız ya... nisan-1994

Bu gece ilk kez farkettim Gözlerimin altındaki çizgileri. Hayret, Nasıl gözümden kaçmış onca zaman. Ne kadar çok, Ne kadar belirginler oysa. Şu hale bak, Aynalara küserdi yerimde bir başkası olsa. Ama ben aldırmıyorum. Korkmuyorum da artık çizgilerden. Yarım kalmış sevdalarım saklı her birinde. Yaşanmamış yıllarım, Onca yılın anısı, Ve... Kalbimdeki her kırığın acısı.

Sonbahar çöküyor yavaş yavaş, Yağmur ıslatıyor sokakları. Kaldırımlar farkında yağan yağmurun, Sen, Henüz farkına varamadın yokluğumun. Anlayamadın nedenini bu iç burukluğunun. Bir gün, Uykunun en tatlı yerinde Avuçlayıverecek yüreğini Yalnızlığın buz gibi elleri, Üşüyeceksin. Huzursuz kıpırdanacaksın yatağında. Bırakmayacak yakanı yokluğum. Ansızın uyanacaksın, Beni hissedeceksin kollarında. Farkına varacaksın özleminin Acıyacak için. Ay ışığı vuracak odanın duvarlarına, Anlayacaksın, Ay ışığında neçok şey anlattığını Birkaç damla su sesinin. Yıldızlara takılı kalacak, Dolacak gözlerin. Ve ben olmayacağım yanında, Ağlayacaksın. Baktığın her yerde Hayalim çıkacak karşına. Kaçacaksın, Anılarla dolu odalardan, Duvarlardan... Atacaksın kendini karanlık sokaklara. Adım adım ölçerken Şehrin sessiz kaldırımlarını, Yazdığım şiirler çıkacak karşına Bir çıkmaz sokak kuytuluğunda. Sana ithafen yazılmış, Seni çağıran şiirler. Küskün bir şarkı duyacaksın sonra. Dudakların istem dışı mırıldanacak Bir hasretin kırık dökük satırlarını. Ayakların hep, Birlikte gittiğimiz yerlere götürecek seni. Engel olamayacaksın. Her zaman yaptığımız gibi, Oturup denizi seyredeceksin saatlerce. Uzaklara dalacak, Dolacak gözlerin... Sonra... Ben çıkacağım karşına. Şaşıracaksın... Bin yıllık bir hasretle sarılacağım sana. Sarılacaksın. Sımsıkı... Bir ömürlük boşluğu dolacak yüreğinin. Ve, Hiç değişmemiş bulacaksın beni. İlk günkü gibi aşık. İlk günkü gibi senin.

İhtimal dahilindeydi herşey. Bir gece ansızın gelebilirdin mesela. Gözlerime bakıp, 'Ben geldim.' diyebilirdin. Sana bir bardak çay ikram ederdim belki. Yada öylece bakakalırdım gözlerine. Suskun, Şaşkın. Ellerim titrerdi mutlaka dokunurken ellerine. Yanağımı okşardın belki, Yüreğim akıverirdi avuçlarına. Evet, İhtimal dahilindeydi herşey. Ama... Beni hiç sevmemiş olmanda bir ihtimaldi.

Hüzündür şiiri şiir yapan Derin bir iç çekiştir İnsanın içini titreten. Unutulamayan anılardır Gözyaşları arasından tebessümle izlenen. Sıcak bir bakıştır bazen hüzün. Bazen de bakamayış. Kıyamayış bakmaya... Sevgiliye dokunuştur hüzün. Sımsıcak bir sarılıştır. hatta belkide Sevgilinin ta kendisidir. Aslında hüzün, Hayatın ta kendisidir....

Yatakların altına bakıyorum bir bir, Koltukların arkasına, Sehpaların altına... Hatta... Kitaplarımın içine bile bakıyorum. Annem soruyor: 'Kızım ne yapıyorsun? ' 'Anneciğim görmüyormusun, Hayallerimin aşkını arıyorum....'

Ben, sen, o, Biz, siz, onlar. Hepimiz bir hayalin peşinden koşuyoruz. Tıpkı, Işıga uçan pervaneler gibi. Aşk bir hayal... Ve hiç birimiz farkında değiliz bu gerçeğin. Umutsuzca o sahte güzelliğine aldanıp ışığın, Teker teker yanıyoruz ateşinde. Ve, Geriye sadece küllerimiz kalıyor, Aldırmıyoruz.

Gecenin karanlığı çöktü yine, Yağmur taneleri vuruyor pencerme. İçimde binlerce sıkıntı var, Gözlerimde özgür kalmak isteyen yaşlar. İşte bu sessizlik dolu gecede, Sensizliğimle dolu odamdayım. İster gel, İster ara bu akşam. Tam da acı çekecek havamdayım. Haziran-2000

Ben yalnızca geceleri ağlardım. Günışığı bilmezdi gözyaşımın rengini. Dimdiktim... Ayaktaydım... Gülerdi gözlerim... Yalnızca geceleri çökerdi sessizliğim. Ben yalnızca geceleri ağlardım. Gündüzleri yalancı mutluluklarım vardı. Sahte gülücükler sunardım insanlara. Kimse farkında değildi ama, Ruhum geceye aitti. Bir tek gece bilirdi gerçeğimi. Ben yalnızca geceleri ağlardım. Yalnızca gecelerim vardı Duygularımla başbaşa kaldığım. Kalbimin gözbebeğinde Ölümsüz sevdalarımı yaşadığım. Gündüzleri sevemedim bir türlü.

Kopardım dalından gönül çiçeğimi, Kurusun diye güneşe astım. Kurudu gönül çiçeğim, Ama, Onu kopardığım yer hala kanıyor...

Bu gün içimde bir burukluk var, Göz yaşı pınarları çağlamak istiyor. Havalardan olsa gerek. Bulutlar ağırlaşmış, Ha yağdı, ha yağacak.... Yağmur öncesi sancılarıdır içimdeki mutlaka. Yoksa, Gidişin değil bu kadar acıtan içimi. Ne gidişler yaşadım ben. Ne farkın var ki diğerlerinden (!) Onlar da sevildi, Senin kadar olmasa da, Onlar da birer parça aldı anılarımdan. Ama senin gibi Onlar da çakip gittiler acımadan. Şimdi Birde sen gitsen ne yazar. En fazla bu yürek Gecenin karanlığında, Hasretlerin sarhoşluğunda sızar. Sızar bakışlarımdan umudun son ışığı. Umudum olup gelirsen açılır kapılar Ama yalvarmak yok. Çünkü çok yaraladın içimdeki aşığı. 22/11/2006

Silmeli her hatırayı Acıları unutmalı, yok saymalı... Hiç vedasız, Tek damla gözyaşı olmaksızın terketmeli Gitmeli bu lanet şehirden. Vefasıza vefasızlık etmeli, İnsafsıza insafsızlık. Taş kalpli olmalı Ve nankör. Yok saymalı acı veren sevdaları Gitmeli bu lanet şehirden. Unutmalı unutanı. Sonsuza dek... Hiç tanımamışcasına. Silmeli tatlı gülüşleri, Güneş yangını bakışları. Ve hiç acımadan koparmalı tüm bağları Gitmeli bu nankör şehirden. 1993

Gidiyorum... Yokolmuşluğumu doldurup ceplerime Kaçıyorum Gözlerinin gökyüzündeki yansımalarından. Kaçıyorum, lakin Kaçmak mümkün mü kendinden. Her şeye rağmen Adı sevda, Hayalinin rüzgarıyla körüklenen o yangının. Yokluğuna kaçarken çaresizce Yüreğimde gün batımı teninin. Buralar senin olsun Gittiğim her yer, Baktığım her şey Bir yansıman senin. Tenimdeyken hala bakışının izleri, Yüreğimde taşırken anılarını, Ve... Kanarken kalbimde açtığın yara, Bir yanım bekliyor hala Solan kır çiçeklerinin yeniden yeşermesini. Ama biliyorum, Artık çok geç... Nisan-2005

Geleceğim bir gün.... Hayallerinin bahçesinde Açan çiçeğin ben olacağım. Doyamayacaksın koklamaya, Kıyamayacaksın koparmaya, Sadece senin için, Sadece sana özel olacak tüm renklerim. Bir tek sen bileceksin varlığımı, Ve ben... Bir tek seni seveceğim... 30 Kasım 2006

Geç kalmış bir sevdaydı, Acılıydı bekleyişler Hasret son sınırdaydı. Onca yılın ardından Kaçarak, saklanarak ta olsa Yaşanması gerekliydi. Geç kalmış bir sevdaydı. Ertelenmişti belki ama, Bitmesi mümkün değildi.