likevoyager

Kutluyorum seni... Önünde saygıyla eğilinilecek adammışsın! Hiç bir rol bu kadar başarıyla oynanmamıştır! Kutluyorum seni,yürekten kutluyorum! ... Hiç bir gözde yalan bu kadar başarıyla saklanmadı, Hiç kimse beni bu kadar kolay aldatmadı, Hayır,hatta bir ilksin sen, Kutluyorum seni,hem de en yürekten! ... Gökten zembille inen sensin, İnsanlar kadar basit olmayan sensin, Hayır denmeyecek tek insan sensin, Kutluyorum seni,yürekten kutluyorum! ...

Ne bilsinler... Suskunluğumun ardında bir geçmiş saklı... Geçmişimde yarım kalan bir aşk saklı... Aşkımda hayatımı alıp giden biri saklı... Gülmeyen gözlerde bir mana aramasınlar, Benim tek manam yüreğimde saklı... Yüreğimde hüznümün sahibi saklı... Benim hüznümde yarım kalan hayaller saklı... Hayallerimde hep mutluluk vardı... Mutluluğun içinde ise hep umut vardı... Benim umutlarımın ardında verilmiş sözler vardı... Sözlerin içinde bir gelecek vardı... Gelecekte de ben ve o vardı... Benim içimde o saklı... Onun içinde ise, Hiçbir şey kalmadı...

Belki bir seher vakti, Sen gamsız yüreğinle öylece uyurken, Olur da aniden giriverirsem bensiz rüyalarına, Sakın şaşırma... Sana söyleyeceklerim var,onları iyi dinle, Sen sadece sus,beni sözlerinle üzme, Ağlarsam eğer karşında aldırma, Sakın silmek için gözyaşlarımı,elini kaldırma, Bırak ağlayayım bir kere de senin karşında... Son sözümü söylediğim an giderim yanından, İrkilir,uyanırsın daha sonra... Uzaklardan bir sela duyulur daha sonra... İsmimi duyarsın,sakın şaşırma... Son çarem rüyalarındı... O kadar çaresizdim... Beni anla...

Bir masalsın sen ey İstanbul, İki yakası bir araya gelmeyen, Asırlık bir türküsün, Yorgun insanların hiç bitmeyen öyküsüsün... Cihanda bir eşin daha yoktur,bilinir, Layığındır bu topraklar,bu insanlar, Bu gökleri delecek kadar şehvetli minareler, İhtişamıyla Sultan Ahmet, Galata... Bu ne endam,bu ne güzellik Kız Kulesi, Aşığındır martılar,aşığındır mavi sular... Sokaklarına sığmaz telaşlı insanları, Hep yetişilecek bir yerleri vardır, O yer ki İstanbul'un bin bir köşesidir, O sokaklar ki koca bir tarihi saklar içinde, Nicesini görmüştür İstanbullusunun, Nicesini... Uyku nedir bilmez İstanbul, Yorgun insanları uyuturken koynunda, Yorulmaz asla İstanbul... Aç insanlara tok bir şehirsin artık, Sevildiğin kadar,nefret de edilirsin, Ama yine de...Sevildiğin için ey İstanbul, Suçlusu sen değilsin İstanbul'um, Barındırdıklarındır elbet aldırma! Sen asırlık bir tarihsin aldırma! Dedim ya,bir masalsın sen ey İstanbul, Asırlardır süregelen, Asırlarca da sürecek olan, Bir masalsın sen ey İstanbul! ...

Aşk iki kişilikti... Leyla ile Mecnun... Ferhat ile Şirin... Aslı ile Kerem... Aşk iki kişilikti, O ve ben... Biz iki kişiydik, O ve ben... Aşk içimizdeydi, Biz aşkın içindeydik... Aşk iki kişilikti, Sen bilemedin... Ben onu seviyordum, O beni seviyordu... Belki de sen de seviyordun onu... Ama, Onu benden çok seven olmadı asla... Sen, Benim kadar çok sevmedin onu... Aşk iki kişilikti... Üç kişilik olunca, Savaşlar diz boyuydu... Ateşi eline alıp girmişsin aramıza, Ben susmuşum... O da sana kandı... Ben susmuşum... Aşk,iki kişilikti, Aşk,kabuk değiştiyordu, Aşk,olduğu yerde duruyordu, Roller değişiyormuş, Ben susmuşum... Kimse duyurmamış, Ben susmuşum... Ben... Seviyormuşum... Aşk iki kişilikti... Ve ben, Sonra farketmeden üçüncü kişi olmuşum... Sustum... Onu benden çok sevemeyeceğini de biliyorum... Herşeye rağmen, Ben, Sustum...

Sözler bitti... Bu sevda bitmedi... Şiirler gördü, Şiirler sevdalandı, Şiirler ayrıldı, Şiirler ağladı, Şiirler bitti, Bu sevda bitmedi...

Gözlerimde bitmek bilmeyen bir sonbahar... Avuçlarımda her mevsim yağan yağmurlar... Sen yağmurları seviyordun... Ben güneşi... Sen sonbaharı seviyordun... Ben ilkbaharı... Senin gözlerinde yaşlara yer yoktu, Avuçların her mevsim bir başkasının ellerindeydi... Sen ilkbaharı yaşıyordun... Ben her mevsim sonbaharı....

Elimde olsa, Kaybolup gitsem gözlerinin karanlıklarında... Umursamadan kimseyi, Çekinmeden hayatın yasaklarından... Elimi uzatsam, Dokunsam tenine... Yanaklarını okşasam... Kaybolurken dudaklarının kıvrımında... Gülümsesem gözlerine... Kaybolup gitsem gözlerinin karanlıklarında... Dokunacağım elimi uzatsam sana... Fısıldasam içimdekileri, Duyacaksın beni... Dalar giderim sana en olmadık anlarda... Gözlerime baksan,unuturum dünyayı,yaşarım o anı... Korkarım farketmenden gözlerinde yitip gidişimi... İsmimi söylemen,eritir içimi... Ki kimse... Senin kadar güzel söylemiyor sanki ismimi... Korkuyorum... Kaybediyorum kendimi gözlerinin karanlıklarında... Hayallerimde yaşıyorum sana dair ne istiyorsam bu hayatta... Susmam gerek... Farketmemen gerek... Engeller var aramızda... Korkuyorum... Kaybediyorum kendimi gözlerinin karanlıklarında... Sonra... Seyrediyoruz birbirimizi başka kollarda...

Cümleler kurulamıyor dilimde... Dünyada ne kadar kelime varsa aşka dair, Yetmiyor bu aşka yine de... Ne kadar duygu varsa yaşanabilen, Daha fazlasını yaşadım sende... Haydi tanımla sendeki beni, Varsam içinde biryerlerde.. . Ben tanımsız şiirler yazarım sana, İki kelimeyi söyleyemesem de...

Bir sonumuz olmadı bizim, Bir son yaşamadık seninle... Biten her aşk,bir sonu da hakediyordu, Bir de bir son yaşamalıydık seninle... Aşk,tek taraflı sürmemişti ki, Gözlerime bakıp sevdiğini söylediğin an, Aşk,bizi almıştı içine... Aşka dair tüm güzellikleri, Yaşamıştık seninle... Birlikte gülüp,birlikte hayaller kurmuştuk... Bir sonumuz olmadı bizim... Karşıma geçip,gücün yetmedi gözlerime bakmaya, Ellerini yanağıma koyup, Bir neden sunamadın bana, Bir son yaşamadık seninle... Gözlerin herşeye cesaret ederdi oysa, Kaçmaya başlamıştı gözlerimden sonra, Dilinde bir veda,söylenmeyi bekliyordu, Belli ki mağrur gözlerim engel oluyordu, Bir son yaşamadık seninle... Oysa farkındaydım herşeyin, Değişen bakışlarının, İçinden geçenlerin... Kaçan gözlerinden okunuyordu herşey, Ve ben hergün,her çalan telefonda, Korkuyordum bunları duymaktan... Seven umudunu yitirmez, Geçer,diye avuttum kendimi, Herşey ortadayken,itiraf edemedim kendime, Sustum, Biteceğini bile bile yine de, Gurur,deyip, Gelip de, Bitti,demedim sana, Aşkta gurur olmuyormuş gerçekten... Bir veda olacaksa eğer, Olsun senden,dedim... Ben seviyorum,veda yıkılışım, İstemeye istemeye veda edemem... Bir son yaşamadık seninle, Yavaş yavaş kayıp gitti sevdam ellerimden, Gelip de sormadım sana, Sen de bundan korkuyordun... Sustum... Susacağım da... O sonu mahşere saklayacağım...

Nerde kalmıştık? ... Hadi biraz da aşktan bahsedelim... Gözlerin... Ne kadar da güzeller, Ya benimkiler? ... Evet,ben de o şarkıyı çok seviyorum, Sezen söylüyordu di mi? ... Hani bir de 'ne haber aşktan? ' diyordu, Sever misin onu? ... Evet,bence de savaş aldı başını gitti, Evet,gittikçe kötüye gidiyor, Hayır,Avrupa Birliğine gireceğimizi sanmıyorum, Sen de mi istemiyorsun? , Ben de... Efendim? ... Evet,ben de şaşırdım dünya kupasına, Evet,severim severim futbolu, Hiç kaçırmam ki maçları... Gözlerin... Kendi rengi mi? ... Efendim? Tabi gelirim senle maça, Kaçta? ... Bence de Daum gitmeliydi, Aynı takımlıyız galiba, Bi ortak yanımız varmış gördün mü? ... Şiir sever misin? Sıkar mı seni? Anladım... Hiç ya,öylesine sordum... Şu kırmızı arabayı mı diyorsun? Evet,bence de süper bişey... Oo,o kadar pahalıymış ha? ... Vay be! ... Ben severim kırmızıyı,ya sen? Ehliyetim yok daha, Beni de mi gezdireceksin? Hadi ya! .... Beraber maçlara mı gideriz? ... Olur ya,uyar bana... Gözlerin diyorum, Kendi rengi mi? ...

Dilimde kurulmayı bekleyen devrik cümlelerim vardı aşka dair... Bir beklenen vardı... Nerelerdeydi,kimdi,ömür yetecek miydi görmeye... Bir duam vardı her secdeye alnımı koyuşumda... Kimseleri görmeyen gözlerimin bir beklediği, Kimseleri sevemeyen yüreğimin bir helali mutlaka vardı... Kader de...İster tesadüf...Anlamı vardı ama,biliyorduk... Hiç olmadığı kadar güçlüydüm hayata karşı, Direnebilirdim de sana, Gözlerine bakıp güvenmeseydim sana... Çok iyi bir oyuncuydun aslında... Gözlerimin karasına,karalarını koya koya yalanlar söylüyordun, Ne yürek kalmış,ne dürüstlük bu insanlarda Yarab! ... İnandık gözlerine,anlam yükledik ikimize... Dilimde senin için kuruldu en güzel cümlelerim, Ve sen... Sen en güzel cümlelerimin en güzel öznesiydin... Akrep ile yelkovan neye çalışırdı,umrumuzda değildi gecelerde, Hayaller,umut... Güzel olan ne varsa seninle vardı, Allah'a her el açtığımda şükrüm olmuştun sen, Başka ne isterdim ki senden öte,senden sonra bir de! ... Vardın... Hep de olacaktın oysa yanımda... Bir gün aniden bitmiş bu rüya... Bitirilmiş! ... Sebepsiz,vedasız bir ayrılığın koynunda ağladım gecelerce, Hiç isyan etmedim Allah'a, Yanında olmak istediğim her anda, Sığındım secdeye,kabulse Allah'ım huzuruna, Avuç açtım sonra,yine sana... Beddua edemedim ama, Nefretlerim bile değmez sana,ki edebilsem bu da! ... Şuursuz kahkahaların var artık senin, Ne insanlığa,ne erkekliğe sığar bu yaptığın, Yazıklar olsun senin olmayan yüreğine, Yazıklar olsun erkekliğine... Kalıbınla insansın da, Adam olmak bu kadar mı zor geldi sana! .... 23.12.05

Günün en güzel saatleri... Güneş hüzünlü bir vedaya hazırlanıyor... Mavilere kızıl bulanmış, Bir gün daha bitiyor... Sensiz... Şarkılar da hüzünlü bu eylül gününde... Yüzümde tüm bunlara inat, Bir gülümseme... Bazen, Hayatta var olmak da yetiyor insana... Bir güne daha ortak oldum ya... Allah kerim artık yarınlara... Hala bir nefes hakkım var bu hayatta... Sevdiklerim yanımda,sen hayallerimde... Olsun... Ben hayattayım ya... Sen hayattasın ya... Çok şükür... Çok şükür...

Zaman neleri silmez ki,diyorlar ya... Zaman bazen hiçbir derde deva olamıyor aslında... Hep avuttum kendimi, Çarem,diye diye de, Sarıldım durdum zamana... Çekip gittin ya bakmadan ardına, Kendine iyi bak,bile demeden, Hakkını helal et,bile demeden, Habersizce beni ve bu sevdayı terkettin ya... Hani bir de sebep arıyor insan, Var mıydı ki bir hatam,diye de, Düşünüyor ya, Aptalca! ... Ne yapmıştım ki ben sana, Hayatımı darmadağın ettirecek kadar, Bir vedayı bile haketmeyecek kadar, Ne yapmıştım ki ben sana! ... Biliyorum... Haketmeyeceğin kadar, Gerçek sevmiştim ben seni... Belki de en büyük hata, Buydu senin gibilere... Bazen, İyi olmak da yetmiyormuş bu hayatta, Öğrendim, Sen öğrettin bana... Yaşattın... Öğrettin... Bir tek, Sevmeyi bilemedin... Şimdi,zamandan bahsetme bana... Silmiyor bazen hiç bir şeyi... Sabretmek de bir yere kadar aslında... Olmayacak, Unutulmayacak bu sevda... Kabullenmek gerek bunu da... Bir daha asla senin kadar kimseyi sevemeyeceğimi de bilerek, Yelken açıyorum yeni sevdalara... Artık, Seni seviyorum sözü, Yüreğimden gelerek söylenmeyecek dilimde, Gözlerim,yeni bir aşık gibi heyecanla bakmayacak kimseye, Ellerim,hiç ısınmayacak başka ellerde, Ve artık, Kimsenin yanında,seninleyken kadar huzurlu olamayacağım... Beraber dinlenilen her şarkıda, Bu ikimizin olsun,dendiğinde bile, Başımı sallayıp, Sana söyleyeceğim her şarkıyı... Bir başka omuzlara yasladığımda başımı, Hayallerde yaşayacağım o anı... Bir zamanlar en mutlu olduğum anları tekrar yaşayacağım, Hatta gizlice sileceğim akan gözyaşlarımı... İçim yanacak, Yüreğim yanacak, İçimde saklı kalan sevdan yanacak, Ben yanacağım... Ellerim üşüyecek, Bendenim üşüyecek, Ben yanacağım... İçimde saklı kalan sevdamla, Yeni aşklara yelken açacağım... Aslında... Ben artık hep yalnız kalacağım... 16.12.05

Sanki bugün doğmuş gibisin... Geçmişinden haberin mi yok? ... Gözlerin gözlerimde kayboluyor... Herşeyi unutmuş gibisin... Ben unutmadım seni... Seni... Çektirdiklerini... Unutturmadı şarkılar... Unutturmadı sonbahar... Unutturmadılar... Sana beni ne hatırlattı bilmiyorum... Hatırlatsın gözlerindeki yaşlar...

Ne umudum,ne korkum kaldı... Anlamsız bir çaba sarfediyorum... Neden,niye bu anlamsızlık bilmiyorum... Akıp giden zamana inat, Olduğum yerde sayıyorum...

Hiç hatırlatmadı mı bu hayat sana geçen zamanı? Geceler her doğduğunda bir ben daha varolacak mıydı, Bu hayatta olsam da yine, Bildiğin bir yerde aynı duruyor olacak mıydım? .... Her koştuğunda bulacak mıydın ki beni? , Her elini uzattığında dokunacak mıydın bana? , Gözlerime her baktığında aynı ışığı görebilecek miydin? ... Geçe kaldı işte bu sevda... Geç kaldın işte sen... Ben burdaydım oysa... Yokolan sadece sendin... Aşk,seni bekliyordu... Sen hala kendinle savaşıyordun... Şimdi ben de suç arama sakın... Biz burdaydık... Olmayan sendin...

Sitemim var ey dostlar! ... Dün yanımdaydılar,şimdi yoklar... Vedalar acı da olsa, Olsaydı bu kadar acıtmazdı ya! ... Sitemim var ey dostlar! ... Sabırdı tek avuntum hayata karşı, Yürek de bir yere kadar, Aha şu avcum kadar! Bu acılar neresine sığar? ... Sitemim var ey dostlar! ... Bakın şu dünyanın haline! ... Dostlar bile yalan olmuş, Sevgi hala can çekişiyor yüreğimde... Can bedenden çıkana kadar ölmeyeceğim ama, Can çekişiyorum ellerim yüreğimde! ... Can çekişiyorum, Yalnız bedenimle! ...

Gözlerime bak,diyorsun... Bakamam... Ellerimi tut,diyorsun... Tutamam... Sana sevdiğimi söyleyemem... Yapamam.... Yapamam.... Gözlerine baksam... Gideceksin... Ellerini tutsam... Gideceksin... Sevdiğimi söylesem... Gideceksin... Sen gidersen... Gözlerin hayal olup kalır gözlerimde... Sen gidersen... Üşür ellerim,ararım ellerinin sıcağını... Sen gidersen... Kızarım seni sevdiğini söyleyen dillerime... Bana tutamayacağın sözleri verme... Ve eğer gideceksen bir gün... Bana,benli hayallerinden bahsetme... Gözlerime bak,diyorsun... Bakamam... Ellerimi tut,diyorsun... Tutamam... Sana sevdiğimi söyleyemem... Yapamam... Yapamam...

Bir saniye... Bin acı... Hayat kandırırken beni fani işleriyle, Yarıştırırken zamanla... Bir saniye... Aklımda eksilmeyen düşünceler... Olmam gereken bir yere giderken, Gitmem gereken bir saatte... Aklımda bitmeyen düşünceler, Hep farklılaşan... Artan... Azalan... Bir saniye... Başımı kaldırıp baktığım an, Gözlerini gözlerimde hissettiğim, Bir saniye... Duran zaman... Silinen düşünceler... Aklın durduğu, Yüreğin acıdığı bir an... Bir saniye... O bir saniyeyi birkaç ay yaşadığım günler... Mazide... Bir saniye... Koskoca ömürde, Bir saniye... Onca zaman sonrasında... Kıyamadığım gözlerin, Gözlerimde... Sadece bir saniye...

Bu dünyanın her taşında yalan var... Denizler yalan... Şu koca dağlar yalan... Aldanma görünüşlerine, Bu dünyanın herbir köşesi yalan... Ben yalanım... Sen yalansın... Annem bile yalan... Bitecek bir gün bu dünya... Kuruyacak denizler, Yerlebir olacak şu koca dağlar... Aldanma dostum, Bitecek bu rüya... Gerçekler tüm çıplaklığıyla gösterecek yüzünü... Sen,senden kaçacaksın... Dünyan sana geçip hesap soracak, Sen sussan da, Gösterileceksin sana sen! ... Bir film gibi izleyeceksin kendi dünyanı... Hatalarını... Doğrularını... Yalanlarını... Arkasından konuşup,yüzüne güldüklerini... Yalanlar söyleyip,hiç gördüklerini... Üzüp de bir özrü vermediklerini... Hakkını yiyip de,ödemediklerini... Bir ''of! '' dediğin anneni... Yakana yapışacak dünya, Sen ne kadar kaçmaya çalışsan da... Aldanma yalana... Şu üç günlük dünyada, Sil tüm nefretini... Helalleş her ayrılışında, Karnın toksa,düşün aç kalanları, Bir hayrı çok görme... Dua et sana hayrı dokunanları, Ne yaparsan kendine yaparsın,unutma, Karşılığını alırsın,iyi de olsa,kötü de olsa... Ama alacaksın mutlaka... Şükret her uyandığında Allah'a, Sofran varsa önünde, Hele de yalnız değilsen, Şükret verene, Helal et hakkını,haksızlığa bile, Allah rızası diyerek yap en tahammülün olmayanı bile, Zaman ayır Yaratana, Yirmi dört saatte beş dakika da olsa... Sakın kanma bu dünyanın yalanlarına, Herşey yalan diye de,bırakma kendini, Dengesini sıkı tut gerçekle yalanın... Yaptığın her şeyi bir gören var mutlaka, Hesabının tutulduğunu unutma... Şu dünyanın her taşında yalan var... Sakın dışına aldanma... Sen bu yalanda, Sonsuz gerçeği de unutma...

Yaprağı kopmuş bir takvim yaprağı... Bugündü,dün oldu... Yarındı,bugün oldu... Saniye dakikadan, Dakika saatten, Saat günden, Gün ömürden çalıyor... Bugünü koparıyorum takvimlerden, Elimde bir kağıt parçası... Oysa çoktan avuçlarımdan, Kayıp gitmişti bugünüm... Dün,yarınım,dediğim bugünde de, Bir nefes hakkım varmış oysa! Ne güzel! ... Her nefesimde eksiliyor haklarım, Her nefes bitişime bir adım, Bir sonum varsa, Var bir sonu bu da bu hayatın, Hala var bu hayatta bir hakkım, Yaşıyorum hala... Hayattayım... Tükenişi yaşıyorum... Yaşarken tükeniyorum... Yaşıyorum ama... Hayattayım... Ve belki... Yarını takvimlerden bir daha hiç koparamayacağım... Bugünüm,yarın olduğunda, Belki ben var olmayacağım...Belki sen! ... Geç kalmadan yaşayalım... Ertelemeden... Ertelemeden... Söyle sevdiğini, Sarıl sımsıkı sevdiklerine, Ertelemeden yaşa tüm güzellikleri... Sonu ne olursa olsun, Aldırma... Nasıl olsa bir sonu var bu hayatın da... Yeter ki, Bugününün yarını meçhuldür her zaman, Unutma! ... Ama hala hayattasın ya... Hala! ....

İçimde birşeyler var... Gözlerimde saklanan... Dilimde susan... Hiç bir şarkıya sığınamıyorum artık... Gitmek istiyorum... Koşmak istiyorum... Görebildiğim en son noktalara takılıp kalıyorum... Dalıp gitmekle varamıyorum... İçimde birşeyler var... Tarif edemiyorum... Susuyorum... İnsanlar içinde anlamsız kalıyorum... Sohbetler dönüyor etrafımda, Bir kahkaha patlıyor şuursuz... Kahkahalar büyüyor... Büyüyor.... Konular değişiyor... Zaman geçiyor... İzliyorum hayatı... Susuyorum... İçimde birşeyler var... Tarif edemiyorum... İçimdeki hayat bitiyor yavaş yavaş... Nefes almak zor geliyor... Anlamsızlaşıyor herşey gözümde... Anlamsızlaşıyorum... Gülemiyorum... Ağlayamıyorum... Haykıramıyorum... Haykırsam da değmeyecek bu hayata... Sahte duygular... Sahte insanlar... Bu dünyaya kanıp gitmiş zavallılar... Sanki demir atmışlar... Susmam gerek... Susmam gerek... Susuyorum... Susuyorum...

Gözlerime bakıyorsun... Anlamsız... Sözlerinde adım geçiyor... Anlamsız... Boynunu büküyorsun... İç geçiriyorsun... Susuyorsun... Susuyorsun... Sanki Mecnun oldun, Yanıyorsun... Bana aşkı anlatma... Sen... Sevmiyorsun... Sorsam,aşktan yanıp bitiyorsun... Aslında sen... Sevmiyorsun... Hayatı sorgulamadan önce kendini sorgula... Sen çabalamadan neyi verir ki bu hayat sana... Bana aşkı anlatma... Boyun eğmişsin çoktan kaybetmeye, Sen sevdim dedin de... Ben sustum mu... Sen sevdim dedin de... Ben ellere gittim mi... Şimdi bana mutlu ol, deme sakın... Senin mutluluğun yeter,deme! ... Hayat değil bu hallere sebep! ... Ben değilim! ... Biraz da kendinde ara suçları... Bana da bir daha aşkı anlatma! ... Aşkı için savaşmayanlar, Ancak yüreksiz olurlar! ... Yüzün varsa, Bir daha aşktan bahsetme bana! ...

Bu gece solgun... Bu gece yıldızsız karanlıklar... Şarkılar ağlıyor... Bu gece suskun kaldırımlar... Şehir,koynunda uyutuyor insanları... Şimdi, Farketmezler... Üstünü örtüyor karanlık şehrin... Hava soğuk... İnsanlar sarılıp uyuyor yarınlarına,umutlarına... Neler bekliyorlar meçhul yarından? ... Bilinmez... Uzaklardan bir şarkı ağlıyor... Ve şimdi, O şarkıyla kimler ağlıyor? ... Bir köşebaşını dönüyor terkeden sevgili... Son kez bakıyor sevdiğinin ışıksız camına... Bir kadın diz çöküyor usulca... El sallıyor terkeden mutluluğuna... Gece uzun... Bir mektup bırakılıyor uzaklardaki bir pencereden... Bir fotoğraf yırtılıyor,ayırıyor aynı karede kalmış donuk sevgileri... Bir hıçkırık yankılanıyor soğuk bir odada... Duyuyorum... Küçük bir çocuk kıvrılıp yatıyor şimdi bir merdiven boşluğuna, Elleri titriyor, El sallıyor karanlığa, ''İyi geceler anne'' diyor... Uyuyor... Bir masal sesi yayılıyor pencereden, Üstünü örtüyor çocuğunun anne... Bir öpücük sesi geliyor masum bir yanaktan, Bir ışık daha sönüyor uzaklarda... Gece sürüyor... Bir taş atılıyor pencereye, Kız pencereye çıkıyor, Erkek bir çiçek uzatıyor kıza, Kız gülümsüyor... Gece solgun bir karanlık... Bir hasta ağlıyor yatağında... Çıkamıyor sabaha... Bir adam sarılıyor karısına... Ağlıyor yalnızlıklarına... Bir bebek geliyor dünyaya, Ağlıyor... Hayatın farkında... Bir merhaba... Bir elveda... Gece bitiyor... Yeni bir gün... Merhaba...